Επετειακές “γραφές” από τον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη

Με τη ματιά του Μακρυγιάννη

Ο στρατηγός βάδιζε νευρικά μέσα στο μεγάλο δωμάτιο. Είχε στο μυαλό του έννοιες μα πιο μεγάλη ήταν να πραγματοποιήσει το όνειρό του να διηγηθεί σε ένα ζωγράφο τις μάχες που έδωσε και που θεωρούσε σημαντικές για τον αγώνα. Έπειτα ήθελε, ο ζωγράφος να τις απεικονίσει σε πίνακες για να μάθει ο κόσμος τι έγινε στην πατρίδα.
Πήγε προς το παράθυρο και παρατήρησε στην κατηφόρα τρεις ανθρώπους να έρχονται προς το μέρος του σπιτιού του. Καθώς πλησίαζαν διέκρινε, με το αετίσιο μάτι του, δύο νέους και έναν ηλικιωμένο. Σήκωναν σκόνη γιατί είχε να βρέξει εδώ και καιρό. Μέσα από το σύννεφο έβλεπε το λιοπύρι να τσακίζει τα λιόδεντρα και τη γη να έχει ανοίξει ρωγμές από την ανομβρία.

-Πάλι πρόβλημα θα έχουμε , ψιθύρισε, με την ξέρα που υπάρχει.
Χαμένος στις σκέψεις άκουσε το χτύπημα της πόρτας. Η κόρη του άνοιξε την εξώπορτα και εμφανίστηκαν στο κατώφλι της θύρας τρεις άνδρες. Ο ηλικιωμένος προσφώνησε το όνομα του στρατηγού και προχώρησε λίγα βήματα. Ο Μακρυγιάννης του άπλωσε τα χέρια και τον ασπάστηκε. Κοιτάχτηκαν για λίγο μέσα στα μάτια και έπειτα ο στρατηγός του χαμογέλασε.
Τους έδειξε ένα μέρος για να καθίσουν. Έπειτα πρόσταξε στην κόρη του κάτι να τους φιλέψει.
Ο Μακρυγιάννης χάιδεψε τα γένια του και έκοψε μια ματιά τους καλεσμένους που περίμεναν να αρχίσει να τους μιλά για ποιο λόγο τους κάλεσε.
Με στεντόρεια φωνή ο οικοδεσπότης ξεκίνησε:

– Πριν από καιρό έγραψα τα απομνημονεύματά μου. Αλλά όπως γνωρίζετε ο λαός μας δεν ξέρει γράμματα. Χρειάζεται εικόνες για να τις καταλάβει. Νομίζω ότι είσαστε οι άνθρωποι που θέλω για να φτιάξουμε πίνακες που θα δείξουν τον αγώνα μας απέναντι στον δυνάστη. Αν κάνω κι αυτό νομίζω ότι θα έχω κάνει και το τελευταίο χρέος μου στην πατρίδα. Γνωρίζω Παναγιώτη ότι αγωνίστηκες και εσύ για τη ελευθερία της πατρίδας. Ξέρεις πράγματα και καταστάσεις και έχω δει δικά σου έργα. Είσαι ο πιο κατάλληλος. Από πότε λοιπόν αρχίζουμε;
Ο Παναγιώτης Ζωγράφος πήρε το λόγο.
-Αφού τακτοποιηθούμε είμαστε έτοιμοι .
-Θα μείνετε στο σπίτι μου για να μην χάσουμε χρόνο!
Η φιλοξενία περιλαμβάνει φαί και ύπνο. Ότι θέλετε θα το έχετε αρκεί να κάνουμε το έργο που σας είπα.

Η κόρη του Μακρυγιάννη τράταρε τους φιλοξενούμενους κρύο κρασί και λίγα φρούτα. Ο στρατηγός έβαλε κρασί στο ποτήρι του και το σήκωσε ψηλά για να ευχηθεί:
-Καλώς ήλθατε! Είθε να πραγματοποιηθούν όλα , ευχήθηκε και ήπιε το κρασί του.

Η πρώτη συνάντηση είχε πραγματοποιηθεί. Κι όπως λένε η αρχή είναι το ήμισυ του παντός.

Σε ένα χαρτί έγραψε, ο στρατηγός, Ιούνιος 1836. Το έβαλε στο συρτάρι όπου κρατούσε τις πιο απαραίτητες σημειώσεις. Ήθελε να υπολογίσει πόσο καιρό θα έκαναν οι ζωγράφοι για να φτιάξουν τους πίνακες που τους είχε παραγγείλει.
Από τα μέσα του Ιουνίου ξεκίνησε η δουλειά με τον Παναγιώτη Ζωγράφο και τους γιους του. Ο Μακρυγιάννης έπαιρνε το Ζωγράφο και τους γιους του και τους πήγαινε στους λόφους για να τους αναπαραστήσει αυτά που είχε στο μυαλό του.

Ο στρατηγός σήκωνε το χέρι και έδειχνε μακριά εκεί που φαντάζονταν ότι υπήρχε το πεδίο της συμπλοκής με τους Τούρκους. Έμοιαζε σαν θεατής που ήθελε να υποδείξει τη διάταξη των αντιπάλων την κίνηση των στρατευμάτων, τη διεξαγωγή της μάχης και το τελικό αποτέλεσμα. Ο Μακρυγιάννης υπέβαλλε και επέβαλλε το όλο περιεχόμενο του πίνακα, τη «σκέψη» του έργου, την αλληγορία, τους συμβολισμούς . Οι ζωγράφοι αναπαριστούσαν και σχεδίαζαν στο χαρτί κάθε σημείο ή θέση που τους πρότεινε ο Μακρυγιάννης.

Και ο πρώτος πίνακας φτιάχτηκε. Απεικόνιζε την μάχη της Λαγκάδας . Η περιοχή της Λαγκάδας βρίσκεται κοντά στην πόλη της Άρτας. Οι Έλληνες προσπάθησαν να καταλάβουν την Άρτα. Συγκέντρωσαν τις δυνάμεις και ετοιμάστηκαν για σύγκρουση με τους Τούρκους. Ως αρχηγούς είχαν τους Γώγο Μπακόλα, Γεώργιο Καραϊσκάκη , Μάρκο Μπότσαρη και υπαρχηγός ήταν ο Μακρυγιάννης. Εξακόσιοι πενήντα Έλληνες κατέλαβαν το Μαράτι που είναι κοντά στον Άραχθο. Απέναντί τους είχαν τέσσερις χιλιάδες Τούρκους. Οι Τούρκοι την επόμενη ημέρα προσπάθησαν να εκδιώξουν τους Έλληνες από τη θέση Μαράτι, χωρίς αποτέλεσμα. Στις 17 Νοεμβρίου οι Έλληνες επιτέθηκαν εναντίον της Άρτας καταλαμβάνοντας τα τρία τέταρτα της πόλης. Δυστυχώς όμως η πολιορκία δεν είχε αίσιο τέλος. Έτσι εγκατέλειψαν την Άρτα γιατί έμαθαν ότι έρχεται με στρατιωτικές δυνάμεις ο Κιουταχής.

Ο Μακρυγιάννης έβαλε τον πίνακα απέναντι και τον κοίταξε με θαυμασμό.
– Παναγιώτη, του είπε, τα καταφέρατε. Νομίζω ότι θα αρέσει! Αυτή η τεχνική είναι ωραία. Συνέχισε… ενθάρρυνε, τον Παναγιώτη Ζωγράφο , ο Μακρυγιάννης. Ο στρατηγός πρόσεξε τι έγραφε στο κάτω μέρος του πίνακα. «Πίνακας του Παναγιώτη Ζωγράφου με την καθοδήγηση του Μακρυγιάννη».
Δεν είπε τίποτε μόνο χαμογέλασε.
Φώναξε την κόρη του και της είπε να φτιάξει κάτι να φάνε. Ήθελε να γιορτάσει αυτό το γεγονός. Και το γιόρτασε με μια διάθεση που ήταν φτιαγμένη από τον πρώτο πίνακα που είχε στα χέρια του.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Ο Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε τις επιστήμες της Παιδαγωγικής και της Θεολογίας. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Μπέρμιχαμ και μετεκπαιδεύτηκε στο Μόναχο. Έχει εκδώσει τρεις συλλογές διηγημάτων και πέντε μυθιστορήματα. Τελευταία βιβλία του είναι: Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή, μυθιστορηματική βιογραφία , εκδόσεις Μένανδρος και Οι σημειώσεις του φαροφύλακα, εκδόσεις Στοχαστής.

Προτεινόμενα για εσάς