Οι περιπτώσεις των ασύμμετρων απειλών 

Γράφει ο Νίκος Σόκολος

Στο σημερινό διεθνές σύστημα το οποίο από την φύση του χαρακτηρίζεται ασαφές, ρευστό και μη προσδιορίσιμο, με τους δομικούς παράγοντες που το διαμορφώνουν, μπορούμε να προσθέσουμε και την έννοια της ασύμμετρης απειλής, ειδικά όταν σήμερα γίνεται λόγος από τον Έλληνα πρωθυπουργό, για την ασύμμετρη απειλή των προσφύγων, εξαιτίας του πολέμου.
Αλλά να προσθέσουμε και εμείς άλλες μορφές του όπως οι κυβερνοεπιθέσεις και οι ψηφιακές απειλές, οι ασύμμετρες πυρκαγιές και οι περιβαλλοντικές καταστροφές, οι απειλές από drone και μη επανδρωμένα συστήματα, οι κίνδυνοι που προέρχονται από άτομα εντός των οργανισμών, η των κρατικών υποδομών, η οποία μπορεί να έχει σχέση με την εσωτερική ασφάλεια, την στοχοποίηση αγωγών, πηγών ενέργειας και θαλάσσιων οδών μεταφοράς, ακόμα και οι οργανωμένες επιθέσεις από θρησκευτικές, ιδεολογικές ή και εθνικο-απελευθερωτικές ομάδες.
Ο ίδιος ο Ισλαμικός φονταμενταλισμός, ιδιαίτερα στην εξτρεμιστική του μορφή, ο οποίος αναγνωρίζεται διεθνώς ως μια από τις σημαντικότερες ασύμμετρες απειλές, για την διεθνή ασφάλεια, τις δυτικές κοινωνίες  αλλά και την σταθερότητα στην Μέση Ανατολή και την Ευρώπη .
Σήμερα το μεταναστευτικό αποτελεί ζήτημα, το οποίο με διαφορετικές μορφές επανέρχεται μόνιμα, καταλαμβάνοντας κεντρική θέση, στην δημόσια συζήτηση αλλά και μεταξύ των πολιτικών ηγετών των διαφόρων χωρών.
Αν υποθέσουμε ότι τα σύνορα των κρατών – εθνών είναι πορώδη και τελικά διάτρητα, τότε εύκολα μπορούμε να αναφερθούμε στους αμείωτους ρυθμούς που συνεχίζονται οι μεταναστευτικές ροές στην Κρήτη, αλλά και στην εργαλειοποίηση αυτού του φαινομένου από την Τουρκία, η οποία διευκολύνει τα κυκλώματα διακίνησης, με στόχο να επηρεάσει πολιτικές αποφάσεις ή ακόμα και να αποσπάσει ανταλλάγματα αλλά και να ενθαρρύνει την πρακτική άσκησης και πίεσης , προς την Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Μετά από όλα αυτά , μπορούμε εύκολα να συνδέσουμε τον σημερινό πόλεμο στο Ιράν, ως προέκταση των αντιποίνων της Αμερικής, για το τρομοκρατικό χτύπημα των Ισλαμιστών, στους δίδυμους πύργους της Νέας Υόρκης, ειδικά όταν η φρικτή πραγματικότητα εκείνης της ημέρας , αποτυπώνεται με την αυξομείωση των εντάσεων , μεταξύ της Ανατολής και της Δύσης , αλλά και με την δική μας περιπλάνηση στη σύγχρονη ιστορία.
Για την οποία, εντείνονται οι συγκρούσεις των πολιτισμών, αλλάζουν τις παγκόσμιες ισορροπίες, τον ρόλο της Αμερικανικής ισχύος στον κόσμο, καθώς και την οντότητα των κρατών, γύρω από την επιβίωση τους ή την κυριαρχία τους.
Οι ρίζες της Αμερικανικής οργής, θα λέγαμε ότι έχουν βάση, στην ερώτηση, πόσο είναι εκτεθειμένη στην τρομοκρατία ή πόσο διαρκής είναι η απειλή της τρομοκρατίας στην Αμερική, όταν μετά το χτύπημα των δίδυμων πύργων, εξακολουθεί να δέχεται τρομοκρατικά χτυπήματα στην καρδιά της Νέας Υόρκης.

Ενώ θα μπορούσαμε να συσχετίσουμε την άποψη ότι ο Ισλαμικός φονταμενταλισμός, αποτελεί μια από τις σοβαρές ασύμμετρες απειλές, για την διεθνή ασφάλεια αλλά και για την ίδια την Αμερική.
Με φυσική προέκταση στην Ευρώπη, την Ελλάδα αλλά και σε άλλες χώρες του δυτικού πολιτισμού, ο οποίος βιώνει, την ασύμμετρη απειλή των προσφύγων και της μετανάστευσης, ως απειλή για την ύπαρξη των κρατών, αλλά και ακόμα και ως με την σχέση τους με το ίδιο το εξωτερικό περιβάλλον ενός πολέμου, ο οποίος μπορεί να αλλάξει την επιβίωση και την θεμελιώδη μονάδα οργάνωσης τους.
Οι ασύμμετρες απειλές, χτυπάνε την θύρα των πυλών μας.