Η μοναξιά του Δικαστή

Του Βαγγέλη Σακέλλιου
Δικηγόρου

«Ληστής προαιρέσεως ου γίνεται» το
του Επικτήτου
Μάρκος Αυρήλιος, Εις εαυτόν

Η είδηση πέρασε στα «ψιλά», δεν είναι πιασάρικη κι εύκολα εκτοπίζεται από την πάντα απρόβλεπτη επικαιρότητα. Ωστόσο η «είδηση» συνιστά πραγματικό γεγονός, «γεγονός» σαν αυτά που ξετυλίγονται καθημερινά σε εκείνα τα απρόσωπα και ρυπαρά κτήρια της πάλαι ποτέ Σχολής Ευελπίδων. Μιλάω, βέβαια, για τα δικαστήρια της Αθήνας που στεγάζονται και λειτουργούν εκεί, δηλαδή το Πρωτοδικείο και η Εισαγγελία Αθηνών. Εκεί λοιπόν συνεχίζεται, στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο (!!!), η δίκη, ή ο,τι απέμεινε ή δεν ανέμενε κανείς από μια υπόθεση βαρύτατης ποινικής απαξίας και μέγιστης θεσμικής αταξίας. Για τις «υποκλοπές» ο λόγος. Θυμίζω εν τάχει :
Το καλοκαίρι του 2022 αποκαλύφθηκε ‘ότι ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και ευρωβουλευτής Νίκος Ανδρουλάκης παρακολουθήθηκε, μέσω του κινητού τηλεφώνου του, με την χρήση του παράνομου λογισμικού «Predator», μετά από αίτημα της ΕΥΠ. Προηγήθηκε η (παράνομη) παρακολούθηση, πάλι από την ΕΥΠ, του οικονομικού συντάκτη Θανάση Κουκάκη ο οποίος ασκούσε οικονομικό ερευνητικό ρεπορτάζ.

Το «Predatorgate» ή γνωστό «ΕΥΠ GATE» είχε σαν αποτέλεσμα, αμέσως μετά την καταγγελία του Ν. Ανδρουλάκη, τις παραιτήσεις του διοικητή της ΕΥΠ Π. Κοντολέοντα και του Γενικού Γραμματέα του Πρωθυπουργού (και ανεψιού) Γρηγόρη Δημητριάδη.
Μετά από λίγο, το φθινόπωρο του 2022, αποκαλύφθηκε και δημοσιεύτηκε κατάλογος δημοσίων προσώπων που φέρονταν υπό παρακολούθηση με εντολή της ΕΥΠ.
Μετά από αίτημα των θιγομένων αλλά και αυτού του, τότε, αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αλ. Τσίπρα, η αρμόδια, κατά νόμο, ΑΔΑΕ (Αρχή Διασφάλισης Απορρήτου Επικοινωνιών) ερευνά και επιβεβαιώνει ότι υπουργοί, ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ, στελέχη των ενόπλων δυνάμεων, δημοσιογράφοι, επιχειρηματίες κ.λ.π. πράγματι παρακολουθούνταν από την ΕΥΠ. (επισημαίνω για να μην ξεχνιόμαστε: παρακολουθούνταν υπουργοί και η ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων της χώρας !!!).

Μετά τις αποκαλύψεις και τον σάλο που αυτές προκάλεσαν κατατέθηκε στην Βουλή πρόταση μομφής η οποία και απορρίφθηκε από την ΚΟ της Νέας Δημοκρατίας.
Πολύ αργότερα, κυβέρνηση και Κ. Βελόπουλος, ορίζουν νέα μέλη στην ΑΔΑΕ, ακριβώς μια ημέρα πριν η Αρχή (ΑΔΑΕ) συνεδριάσει υπό τον Πρόεδρο της Χρ. Ράμμο για να επιβάλει διοικητικό πρόστιμο στην ΕΥΠ.

Η (νέα) ΑΔΑΕ αρνείται (!!!) το αίτημα δύο ορισθέντων Εισαγγελέων Πρωτοδικών, που ερευνούσαν την υπόθεση, να εξετάσει αν οι ενενήντα δύο (92) παρακολουθούμενοι από το Predator (που είχαν ήδη προηγουμένως εντοπιστεί) παρακολουθούνταν και από την ΕΥΠ.
Πάραυτα η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γ. Αδειλίνη αφαιρεί την δικαστική διερεύνηση από τους χαμηλόβαθμους εισαγγελείς πρωτοδικών, που είχαν πλήρη γνώση και εποπτεία από την πολύμηνη έρευνά τους, και την αναθέτει στον αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αχιλλέα Ζήση.
Το πόρισμα του δέχτηκε ασμένως η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου η οποία και έθεσε την δυσώδη υπόθεση στο αρχείο ως προς την ΕΥΠ. Καταλόγισε, ωστόσο, ποινική ευθύνη σε τέσσερα φυσικά πρόσωπα, νόμιμους εκπροσώπους και ιδιοκτήτες των εταιριών που σχετίζονται με την διακίνηση και την δράση του παράνομου λογισμικού Predator στην χώρα μας.

Όλοι αυτοί δηλαδή που δικάζονται σε μια ξεχασμένη αίθουσα ενός Μονομελούς Πλημμελειοδικείου στην Αθήνα !!!
Να υπενθυμίσω, επίσης, ότι το ως άνω εισαγγελικό πόρισμα της αρχειοθέτησης προκάλεσε την σφοδρή και δικαιολογημένη αντίδραση του πολιτικού και νομικού κόσμου ενώ κοινό αίτημα της αντιπολίτευσης για την σύγκληση της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας και την ενημέρωση της Βουλής από την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου απορρίφθηκε από την κοινοβουλευτική πλειοψηφία της ΝΔ με συνοπτικές διαδικασίες.
Εδώ αξίζει να σημειωθεί πως σύμφωνα με ρεπορτάζ της εποχής (Inside Story) οι αρχικώς ορισθέντες Εισαγγελείς Πρωτοδικών φέρονται να είχαν τεκμηριώσει την διάπραξη κακουργημάτων και προσανατολίζονταν ήδη στην άσκηση ποινικών διώξεων υψηλα ισταμένων που συνδέονταν άμεσα με την ΕΥΠ. Τους πρόλαβε, όμως, όπως φαίνεται ο … Άρειος Πάγος (!).
Ερχόμαστε, λοιπόν, στο σήμερα.

Οι κατηγορούμενοι παραπέμφθηκαν να δικαστούν ενώπιον του Β΄ Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών «για παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών», αυτό είναι το αδίκημα που τους αποδίδεται, συνιστά πλημμέλημα και ως εκ τούτου θεωρείται ελάσσονος ποινικής απαξίας.
Με αυτό το διατυπωθέν κατηγορητήριο, με προδιαγραμμένο ήδη κατάλογο μαρτύρων , η υπόθεση φαινόνταν «καθαρή», χωρίς απρόοπτα ή συγκινήσεις.
Κι όμως, κάτι φαίνεται να κινείται.

Αρχικά ο Δικαστής (νέος πρωτοδίκης φαντάζομαι) διέταξε την βίαιη προσαγωγή μαρτύρων, αυτών δηλαδή που αρνήθηκαν να εμφανιστούν στο δικαστήριο. Πρόκειται για βασικούς μάρτυρες – «κλειδιά», πρώην ή νυν στελέχη των ελεγχόμενων εταιρειών του κατασκοπευτικού λογισμικού.
Από την επιμελή και βασανιστική εξέταση αυτών των … απρόθυμων αλλά βασικών μαρτύρων μάθαμε : α) πρώτον ότι μάρτυρας – στέλεχος ελεγχόμενης εταιρείας παρουσιάστηκε και εξετάστηκε στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής με … «έτοιμες» τις «ερωτήσεις» και τις «απαντήσεις», από τους βουλευτές της ΝΔ παρακαλώ, β) δεύτερον ότι οι προσχηματικοί έλεγχοι της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας «γινόνταν κατόπιν ραντεβού (!) και η «ελεγχόμενη» ΕΥΠ παρείχε ο,τι κατά την κρίση της εκτιμούσε η ίδια ως «ελεγχόμενη», γ) τρίτον ότι οι επιθεωρητές ή τα μέλη της ΑΔΑΕ ούτε ήλεγξαν ούτε επιθεώρησαν, ως όφειλαν, τις εγκαταστάσεις τις ΕΥΠ, δ) τέταρτον ότι ο περίφημος «κρεοπώλης» Αιμ. Κοσμίδης, στο όνομα του οποίου είχε εκδοθεί μια προπληρωμένη κάρτα της ΕΤΕ ως «δώρο της COSMOTE» και με την οποία πληρώθηκαν οι servers απ’ τους οποίους στάλθηκαν μολυσμένα με Predator sms σε σειρά στόχων (υπουργοί, στρατηγοί, βουλευτές, επιχειρηματίες, δημοσιογράφοι) επικαλέστηκε ψευδή στοιχεία και περιστατικά τα οποία διαψεύστηκαν από επίσημα έγγραφα της ΕΤΕ.

Επιπλέον, η κλήση νέων μαρτύρων, πέραν των όσων αναγράφονται στο κατηγορητήριο, είναι μια πρωτοβουλία του Δικαστή του Β΄ Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, συναινούσης της Εισαγγελικής Έδρας, να χυθεί άπλετο φως στην δυσώδη υπόθεση και να μάθουμε, ως δικαιούμαστε, ποιοι και γιατί διέταξαν τις παράνομες παρακολουθήσεις, ποιοι και γιατί απομείωσαν ως πλημμέλημα το σκάνδαλο των υποκλοπών, ποιοι και γιατί επιδίωξαν να κρατούν ως όμηρο το πολιτικό και στρατιωτικό προσωπικό μιας χώρας μέσω της παράνομης παρακολούθησης.
Σε οποιαδήποτε χώρα της αστικής δημοκρατίας, σε οποιαδήποτε χώρα ενός κράτους δικαίου, σε οποιαδήποτε χώρα η οποία κήδεται των δημοκρατικών αρχών της διαφάνειας και της απρόσκοπτης λειτουργίας των θεσμών προφανώς η κατάληξη θα ήταν διαφορετική και αυτονόητη. Όπως διαφορετική και αυτονόητη θα ήταν και η αντίστοιχη ποινική μεταχείριση όλων ανεξαιρέτως των εμπλεκομένων.

Ωστόσο, τίποτα, δυστυχώς, δεν μας εκπλήσσει, στην χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας.
Σκέφτομαι αποκαμωμένος πως εδώ και δύο σχεδόν χρόνια το ΣτΕ αποφάνθηκε πως η ΕΥΠ , πολιτικός προϊστάμενος της οποίας είναι ο Πρωθυπουργός, οφείλει να ενημερώσει τον Νίκο Ανδρουλάκη για τους λόγους της παρακολούθησής του. Κι όμως, δεν κουνιέται φύλλο.
Η ΕΥΠ, ως και ο πολιτικός της προϊστάμενος, αρνείται να συμμορφωθεί με την απόφαση του ανωτάτου δικαστηρίου της χώρας, προφανώς εις επίρρωσιν του … κράτους δικαίου !!!

Και σκέφτομαι, ακόμα πιο αποκαμωμένος, την μοναξιά αυτού του αγνώστου Δικαστή της Αθήνας που πασχίζει και επιμένει να βρει βασανιστικά την αλήθεια στο ερεβώδες τοπίο μιας καχεκτικής, στα όρια της απίσχνασης, Δημοκρατίας… Σκέφτομαι τι στ’ αλήθεια κουβαλούν οι αδύναμοι ώμοι του. Και για πόσο.
Συμπάσχω και σέβομαι αυτή την μοναξιά (του), μια «μοναξιά» που αφορά όλους μας.