Η μουσική της άνοιξης

Γράφει ο Νίκος Σόκολος

Διανύοντας την τελευταία Εκκλησιαστική περίοδο των E΄ χαιρετισμών, δεν μπορούμε παρά να αναφερθούμε στο πλούσιο υμνολογικό παράδεισο της εκκλησιαστικής μουσικής, προκειμένου να την συνδυάσουμε με το ανθολόγιο , της λειτουργικής υμνογραφίας, με τον κατάλογο των νευμάτων και των μελωδικών γραμμών, με τους ήχους της άνοιξης , που μας καλεί να ανανεωθούμε, μέσα από την πολιτισμική σημασία της Εκκλησίας και μέσα από τα συναισθήματα της εαρινής αυτής περιόδου.
Με ένα τρόπο ώστε να νιώσουμε την ανανέωση, την ελπίδα και την αλλαγή, αποφεύγοντας τις σκοτεινές σκέψεις, γύρω από την αίσθηση της απαισιοδοξίας και γύρω από αυτά που συμβαίνουν στον κόσμο, μέσα από ένα χαοτικό και απειλητικό περιβάλλον.
Καταγράφοντας τις παρατηρήσεις αυτές, ζούμε την διαφορετική διάταξη των τμημάτων της ψαλμωδίας και των μελωδικών φράσεων του ακάθιστου ύμνου, τα τροπάρια , τους ειρμούς και τις ωδές, οι οποίες συνθέτουν ένα μουσικό και μερτικό πρότυπο στην ποιητική εκκλησιαστική παραγωγή.
Οι ύμνοι αυτοί είναι λογοτεχνήματα που παράγονται εντός της εκκλησιαστικής παράδοσης, ενώ σκοπός τους είναι η πνευματική οικοδομή, η λατρεία και τα χριστιανικά μηνύματα με τα οποία φωτίζεται ο Ορθόδοξος χριστιανικός κόσμος, αλλά και ο παράδεισος της αφθαρσίας.
Koντά σε αυτά θα μπορούσαμε να αναφερθούμε και στην αξία και στην σημασία του δημοτικού τραγουδιού με τον ιδιαίτερο ρόλο που παίζει η φύση και η ελεύθερη ψυχή, στο θρησκευτικό στοιχείο αλλά και στην συμβολική ιδιοποίηση αυτής της πραγματικότητας, μέσα από την διαχρονικότητα των μελωδικών γραμμών και τους ήχους της άνοιξης.
Έτσι μέσα σε αυτή την ανοιξιάτικη περίοδο, η Εκκλησία είναι ένας ζωντανός οργανισμός, ο οποίος διαμορφώνει την πολιτισμική φυσιογνωμία της Ελληνικής κοινωνίας, ενώ γίνεται αφορμή για να μεταφέρει την ενέργεια και την φωτοσύνθεση, στους βλαστούς της πνευματικής ζωής του Χριστιανισμού και τον μετασχηματισμό μας σε πηγή λατρείας για την ανθρώπινη ψυχή και την θρησκευτική συνείδηση.
Το θρησκευτικό στοιχείο στην ποίηση, γίνεται και αυτό μέρος του ζωντανού οργανισμού της φύσης, διαχρονικό θέμα για να παρακολουθήσουμε τις ακολουθίες, τα αναγνώσματα και τα ψαλλόμενα μέρη μέσα από την μουσική της άνοιξης, μέσα από κελαηδίσματα των πουλιών, το θρόισμα των φύλλων και την Ανάσταση της ζωής, μεταβαίνοντας στην αιώνια ζωή και στην μεγαλύτερη γιορτή της Ορθοδοξίας .