Η συμπαράσταση της Παναγίας

Γράφει ο Νίκος Σόκολος

Με το ξεκίνημα των πρώτων χαιρετισμών, η Εκκλησία ανοίγει νέους ορίζοντες και σκέψεις, που αγγίζουν τις ρίζες του Χριστιανισμού, την συμβολή της Παναγίας στην ανθρώπινη ελευθερία και στην πνευματική τελειότητα, στην ίδια την σωτηρία μας, αλλά και στην απαλλαγή από τα δεινά μας, που έρχονται μέσα από τις γενικευμένες κρίσεις , η μέσα από την προοπτική μιας πολεμικής σύρραξης, η οποία θα πρέπει να αποτραπεί, μέσα από την ειρήνευση, όπως και μέσα από την ουσιαστική σύνδεση μας με την προσευχή.
Γιατί ακόμα και στις δύσκολες στιγμές, η επίκληση της Θείας χάρης, γίνεται μια πράξη που μετατρέπει την ανθρώπινη αδυναμία, σε Θεϊκή δύναμη, για να εστιάσουμε καλύτερα στο θεολογικό περιεχόμενο, των χαιρετισμών, στην εσωτερική μας μεταμόρφωση, σε μια συνεχή επίκληση, για να τελειώσουν τα προβλήματα, τα ανθρώπινα δράματα, που επηρεάζουν την ζωή μας και την απόλυτη εμπιστοσύνη μας στον Θεό.
Αυτή η προσευχή προϋποθέτει την δημιουργία μιας ειλικρινούς σχέσης με την Παναγία, επειδή ενισχύει, ενθαρρύνει, ανανεώνει την Θεϊκή συμπαράσταση της, ιδιαίτερα σε περιόδους δοκιμασίας, αβεβαιότητας και ανάγκης.
Ιδιαίτερα που τώρα το αντιχριστιανικό πνεύμα και η Θρησκευτική ανελευθερία, δημιουργούν συνθήκες πρωτόγνωρες για την χριστιανική ζωή, περιορίζοντας την συνείδηση και την πρακτική της λατρείας, μέσα από άλλα πολιτικά πιστεύω και αιρετικές αρχές.
Ιδιαίτερα όταν η χριστιανική Θρησκεία,  βρίσκεται υπό διωγμό, μέσα από διάφορες μορφές διεργασιών και μέσα από την δράση παραθρησκευτικών ομάδων.
Στους χαιρετισμούς της Παναγίας , βρίσκουμε προστασία από τις διαστρεβλώσεις της αλήθειας και των γεγονότων εκείνων που εντείνουν τις σημερινές προκλήσεις, τα προσωπικά δράματα, τις άγνωστες πτυχές των κινδύνων εκείνων που αλλοτριώνουν την χριστιανική ζωή, την χριστιανική πίστη και την κοινωνική σύμβαση  μεταξύ των μελών της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Αλλά και από την ίδια την τυποποίηση της λατρείας, που αντί για μέσο κοινωνίας με τον Θεό, την μετατρέπουμε σε τυπικές υποχρεώσεις.
Η επίκληση της Θείας βοηθείας, στους πρώτους χαιρετισμούς της Παναγίας, είναι η ανάγκη της θεϊκής συμπαράστασης, για να μας βγάλει από τα τωρινά αδιέξοδα,  από την αβεβαιότητα της καθημερινής ζωής, από την ίδια την ψυχική φθορά που φέρνει την συσσώρευση των εμποδίων και την ανασφάλεια.
Με τους χαιρετισμούς της Θεοτόκου, εμβαθύνουμε πιο πολύ στις ρίζες του χριστιανισμού, στην ιδεολογική του βάση, στο τελετουργικό τους, για να νιώσουμε την παρουσία της Θεοτόκου και την ίδια την βοήθεια της, προσφέροντας ειρήνη και γαλήνη σε στιγμές ανάγκης και αβεβαιότητας, την στιγμή που ο κόσμος φοβάται και τρομάζει.