Με μαχητικότητα η απεργιακή συγκέντρωση για την εργατική Πρωτομαγιά στην Άρτα

Με σημαντική συμμετοχή και το βλέμμα στραμμένο τόσο στις σύγχρονες εργατικές διεκδικήσεις όσο και στις ιστορικές στιγμές της εργατικής ιστορίας, τιμήθηκε στην Άρτα η Εργατική Πρωτομαγιά.
Όλα ξεκίνησαν με συγκεντρώσεις στον χώρο του Εργατικού Κέντρου, όπου εκπρόσωποι σωματείων απηύθυναν ομιλίες, τονίζοντας τα προβλήματα και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν σήμερα οι εργαζόμενοι.

Από το πρωί έφταναν στο χώρο του Εργατικού Κέντρου εργαζόμενοι όλων των ηλικιών, αγρότες, φοιτητές, αυταπασχολούμενοι, με τους οποίους το Εργατικό Κέντρο Άρτας έδωσε το προηγούμενο διάστημα μάχες και ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά του. Στο χώρο της συγκέντρωσης το Εργατικό Κέντρο είχε φροντίσει έτσι ώστε όλα να «μυρίζουν» εργατική πρωτομαγιά.

Έχοντας στήσει έκθεση για την Εργατική Πρωτομαγιά στο χώρο του Εργατικού Κέντρου Άρτας, τα σωματεία προετοίμασαν όλες τις προηγούμενες μέρες την απεργιακή συγκέντρωση.

Όλα ήταν στη θέση τους! Ένα γιγαντοπανό κρεμασμένο με το σύνθημα «Χωρίς εσένα γρανάζι δε γυρνά – Εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά», η έκθεση για τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, εργατικά τραγούδια για την Πρωτομαγιά να ακούγονται από τα μεγάφωνα.

Παρά τη διακοπή ρεύματος, (χωρίς καμία προειδοποίηση όπως σημειώνεται στην ανακοίνωση του ΕΚΑ), η συγκέντρωση ξεκίνησε. Χαιρετισμούς απεύθυναν οι Λάιος Φάνης, πρόεδρος σωματείου ΔΕΥΑ Άρτας – μέλος της Διοίκησης του ΕΚΑ, η Ελένη Χαρίση, γραμματέας του Συλλόγου Εφοριακών Άρτας-Πρέβεζας-Λευκάδας – μέλος του ΝΤ Άρτας της ΑΔΕΔΥ, η Λουκά Βασιλική εκπρόσωπος εργαζομένων ΕΣΠΑ, Παιδικών Σταθμών, ΚΔΑΠ-ΚΔΑΠ ΜΕΑ Άρτας, ο Πάνος Κώτσης, μέλος της Διοίκησης του Συνδικάτου Οικοδόμων και Αντιπρόεδρος της Διοίκησης του ΕΚΑ, ο Θωμάς Ρίζος, μέλος του ΝΤ Άρτας της ΑΔΕΔΥ, η Χρηστούλη Γωγώ, μέλος του Συλλόγου Γυναικών Άρτας.

Ξεχωριστή στιγμή αποτέλεσε ο χαιρετισμός του Μπέτσα Βαγγέλη, προέδρου της Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Νομού Άρτας, ο οποίος μαζί με άλλα μέλη της ΟΑΣΝΑ καλούνται σε απολογία στην Αστυνομική Διεύθυνση για τις αγροτικές κινητοποιήσεις του περασμένου χειμώνα.

Όπως κατήγγειλε «δεν μας σέρνουν σε απολογία επειδή κλείσαμε με μπλόκο την Ιόνια Οδό για 50 μέρες, δεν μας σέρνουν σε απολογία επειδή ανοίξαμε τα διόδια και είχαν χασούρα, μας σέρνουν σε απολογία επειδή χαλάσαμε τη φιέστα του κυβερνητικού βουλευτή Γιώργου Στύλιου. Με τους αγρότες να βρισκόμαστε σε κινητοποιήσεις τότε για ένα μήνα, με κτηνοτρόφους να αυτοκτονούν επειδή έχασαν τα κοπάδια τους, ο κύριο Στύλιος ήθελε να κόψει την πίτα. Δεν του πέρασε. Να αποσυρθούν εδώ και τώρα όλες οι κλητεύσεις.»!

Το λόγο για την κεντρική ομιλία πήρε ο Αλέξης Κατσαρός, πρόεδρος της Διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Άρτας. Ανάμεσα σε άλλα είπε : «Εκ μέρους της Διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Άρτας, σας καλωσορίζουμε στη φετινή μας απεργιακή συγκέντρωση για να τιμήσουμε την Εργατική Πρωτομαγιά.

Στο κάλεσμά μας ανταποκρίθηκαν οι μαζικοί φορείς που δώσαμε μαζί όλο το προηγούμενο διάστημα μάχες, απεργίες, συλλαλητήρια. Τους σφίγγουμε το χέρι. Καλωσορίζουμε τους αγρότες, με την Ομοσπονδία τους, που και από αυτό το βήμα καταγγέλλουμε και καταδικάζουμε τις διώξεις στον πρόεδρο και άλλα μέλη της ΟΑΣΝΑ για τις κινητοποιήσεις τους.

Να τις αποσύρει η Κυβέρνηση εδώ και τώρα. Τους φοιτητές με τους Φοιτητικούς Συλλόγους, που είναι στην τελική ευθεία για τις Φοιτητικές εκλογές. Τους συναδέλφους από το Δημόσιο. (…)

Ένα τεράστιο δίλημμα στα μάτια των εργαζομένων. Ένα δίλημμα που το ρίχνει από τη μία η κυβέρνηση, το Υπουργείο Εργασίας και όχι μόνο, η αστική τάξη με τα επιτελεία της, τα ΜΜΕ.

Το αναμασούν όμως και ξοφλημένες παρατάξεις των εργαζομένων, ειδικά στη Διοίκηση της ΓΣΕΕ, οι δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτές οι δυνάμεις που στήριξαν όλα αυτά τα χρόνια τον εργατοπατέρα εκατομμυριούχο ισόβιο πρόεδρο της ΓΣΕΕ, τώρα και υπόδικο αφού τι κρίμα κάπου ξέχασε να δηλώσει μαζί με μία κυβερνητική κάτι εκατομμύρια ευρώ. (…)

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο τα απόνερα να τα πληρώνουμε εμείς. Ήδη οι εργαζόμενοι έχουν βάλει νερό στο κρασί τους. Ελαστικές μορφές εργασίας, 3μηνα, 6μηνα και μετά ανεργία. Άλλο να έχεις υπογράψει στη σύμβαση και άλλο να δουλεύεις, άλλο να πληρώνεσαι.

Εντατικοποίηση στη δουλειά. Ένταση του αυταρχισμού μέσα στους μεγάλους χώρους δουλειάς. Ξεκρέμαστοι εργαζόμενοι χωρίς Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, δηλαδή χωρίς Συλλογική Κατοχύρωση των δικαιωμάτων τους, του μισθού, της άδειας. Για τις συναδέλφισσες σε κάθε κλάδο, όλα τα παραπάνω κι άλλα τόσα έχουν πολλαπλασιαστικό χαρακτήρα. Ο μισθός της συντριπτικής πλειοψηφίας της εργατικής τάξης τελειώνει στις 15 κάθε μήνα. (…)

Η κυβέρνηση ανακοίνωσε πως αναμένει πλεόνασμα κάτι δις ευρώ το πρώτο εξάμηνο του 2026. Πλεόνασμα καταλαβαίνουμε όλοι τι σημαίνει. Πως έπιασαν τους προϋπολογισμούς τους και ακόμη παραπάνω. Και έχει πάρει την απόφασή της. Την έχει υποδείξει η αστική τάξη της χώρας. Θα τζογαριστούν όλα στον πόλεμο.
Της υπέδειξαν οι εφοπλιστές, να μην κουνήσει ρούπι από τη συμμαχία με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ και τον πόλεμο που διεξάγουν στη Μέση Ανατολή, γιατί για κάθε μέρα του πολέμου, οι εφοπλιστές θησαυρίζουν. Τα ναύλα τους έχουν αυξηθεί κατά 400%. Της υπέδειξαν οι εμποροβιομήχανοι, που δε χάνουν ευκαιρία να αβγατίσουν τα κέρδη τους, σαν σύγχρονοι λαδάδες της κατοχής και οι όμιλοι των S/M που μετράνε δισεκατομμύρια. (…)

Δε μοιράζονται τα κέρδη οι μεγάλες κατασκευαστικές με τους οικοδόμους, τους οδηγούς, τους χειριστές.
Δεν μοιραζόμαστε τίποτα με όλους αυτούς για να μοιραζόμαστε την πατρίδα μας. Δεν τους την χαρίζουμε.

Ανάμεσά τους οι δικοί μας Αρτινοί, Ζάγκας Χρήστος, μέλος της ΟΚΝΕ από μικρό παιδί, που αποποιήθηκε την πατρική του περιουσία, διώχθηκε, φυλακίστηκε, απέδρασε, ξαναπιάστηκε, βασανίστηκε στη Μέρλιν.

Ο Καραγιώργος Λάμπρος, απ’ τα Θοδώριανα, κλωστοϋφαντουργός, μέλος του ΕΑΜ, που στα τελευταία του λόγια σε ένα φίλο του είπε «Πες στη μάνα να μην κλάψει – κάναμε το χρέος στην πατρίδα».

Και οι δυο τους περπάτησαν μαζί με τους υπόλοιπους, τραγουδώντας, με το χαμόγελο και με ψηλά τη γροθιά. Παλληκάρια σωστά.
Κάθε διεκδίκηση, ακόμα και η πιο μικρή, γίνεται πράξη με την αποφασιστική δράση με οργανωμένο τρόπο των εργαζομένων. Σε αυτό τον αγώνα ο καθένας μας θα βρει δύναμη, θα νιώσει την αλληλεγγύη από όμοιούς του, θα κρατάμε ο ένας τον άλλον στα δύσκολα.

Κάθε διεκδίκηση πρέπει να παίρνει και χαρακτήρα εναντίωσης στην κυρίαρχη πολιτική, αυτή της εμπλοκής της χώρας μας στον πόλεμο. Κάθε δικαίωμα που ζητάμε, κάθε αύξηση δαπανών για την Υγεία και την Παιδεία, κάθε αύξηση μισθού που απαιτούμε, έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με την κυρίαρχη επιλογή να τα «ρίξουν» όλα στον πόλεμο.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η απόφαση του Εργατικού Κέντρου για διοργάνωση συλλαλητηρίου, μαζί με τα Εργατικά Κέντρα της Β/Δ Ελλάδας, το Σάββατο 16 Μάη το απόγευμα στην πύλη της Νατοϊκής Βάσης του Ακτίου.