Οι νέες πολιτικές των νοσοκομείων, για την μητρότητα και την εγκυμοσύνη
Γράφει ο Νίκος Σόκολος
Μια έρευνα που αποκαλύπτει, ότι περισσότερα από 46 νοσοκομεία, δεν πραγματοποιούν αμβλώσεις, φαίνεται να είναι θετικό, τόσο γιατί η Ελλάδα αντιμετωπίζει οξύ δημογραφικό πρόβλημα, το οποίο αποτελεί ”υπαρξιακή ” πρόκληση για την χώρα.
Όσο γιατί οι μεσοπρόθεσμες επιπτώσεις, οι ψυχολογικοί, σωματικοί και οι συναισθηματικοί κίνδυνοι, που επιβαρύνουν την υγεία της γυναίκας, από την διακοπή της κύησης, μας φέρνουν πιο κοντά στην ενδυνάμωση της συνειδητής επιλογής, να υπάρξει συνέχεια στην εξέλιξη του συνολικού αριθμού των γεννήσεων, καθώς και των χρονικών μεταβολών, προς όφελος των γεννήσεων και του πληθυσμού.
Επιπλέον είναι ένα θετικό βήμα, επειδή αποφεύγουμε τον κίνδυνο αποσύνδεσης της Ελλάδας από την εξελικτική της προοπτική και από την απρόσκοπτη μελλοντική της συνέχεια, ειδικά όταν η γειτονική Τουρκία τα τελευταία 75 χρόνια, αύξησε περίπου 4 φορές τον πληθυσμό της, αλλάζοντας την δυναμική της , και τις προκλήσεις της εποχής .
Η υπαρξιακή μας ευθύνη, δεν είναι να μεριμνήσουμε για την διαχείριση και την ευημερία των αριθμών, αλλά να δημιουργήσουμε όραμα ζωής και προοπτική νοήματος για το αύριο και το μέλλον της χώρας.
Αντίθετα η πολιτική των νοσοκομείων για τις γεννήσεις στην Ελλάδα, διέπεται από κατευθυντήριες οδηγίες, που εστιάζουν στην προώθηση του μητρικού θηλασμού, στην διαχείριση του τοκετού, στα ιατρικά συνέδρια, που έχουν σχέση, με τις αλματώδεις εξελίξεις στον τομέα της Μαιευτικής και της Γυναικολογίας, με τους δείκτες ποιότητας ως μέσο, για την αξιολόγηση των μαιευτικών υπηρεσιών , με τον προγεννητικό έλεγχο και την καθημερινότητα, σε όλα τα στάδια της εγκυμοσύνης.
Με την υπογονιμότητα των ζευγαριών, αλλά και με την υπερηχογραφία στον τοκετό, με την γενετική συμβουλευτική, καθώς και με την ανάπτυξη της εμβρυομητρικής ιατρικής, με την οποία παρακολουθείται η μητέρα και το έμβρυο, καθώς και η συνέχεια της διεπιστημονικής συνεργασίας με συναφείς κλάδους, όπως η νεογνολογία, η κλινική γενετική, παιδιατρική παθολογοανατομία, η παιδιατρική καρδιολογία, η διαχείριση και η διεκπεραίωση φυσιολογικών και επεμβατικών τοκετών ή τοκετών υψηλού κινδύνου.
Σύμφωνα με τα παραπάνω, η πλειονότητα των νοσοκομείων, που διαθέτουν μαιευτική και γυναικολογική κλινική, αρνούνται την άμβλωση, όχι μόνο για τους κινδύνους που υπάρχουν, αλλά γιατί μπροστά σε αυτές τις εξελίξεις στον τομέα της Μαιευτικής και της Γυναικολογίας, οι σημερινές προκλήσεις, συμβαδίζουν με την ανάπτυξη των γεννήσεων και με της μητρότητας, προκειμένου να υπάρξει βαθιά ολοκληρωτική σωματική, ψυχολογική, συναισθηματική και κοινωνική μετάβαση, που πρέπει να βιώνει μια γυναίκα, κατά την διαδικασία της εξέλιξης των σημερινών προκλήσεων, προσαρμογών και αναθεωρήσεων των προτεραιοτήτων.