Ο Τραμπ κήρυξε πόλεμο και.. στη φέτα

Εξαγωγή «fake» τυριών από τις ΗΠΑ

Νέο μέτωπο ανοίγει η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ. Αυτή τη φορά τα βάζει με την Ευρωπαϊκή Ένωση για τις ονομασίες τυριών και άλλων παραδοσιακών προϊόντων, επιχειρώντας να κατοχυρώσει για τους Αμερικανούς παραγωγούς το δικαίωμα χρήσης ονομάτων όπως φέτα, παρμεζάνα, ασιάγκο, ρομάνο και γκοργκοντζόλα σε αγορές εκτός ΗΠΑ.

Η εκστρατεία της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ για ελεύθερη χρήση ονομάτων τυριών όπως η φέτα πέτυχε σημαντική πρόοδο πέρυσι, με τις εξαγωγές αμερικανικών τυριών να αυξάνονται κατά 20% και να φτάνουν νέο ρεκόρ 613.000 τόνων, σύμφωνα με δημοσίευμα της Wall Street Journal.
Όπως επικαλείται δημοσίευμα , σε εμπορικές συμφωνίες σε όλο τον κόσμο, η κυβέρνηση Τραμπ απαιτεί από τις χώρες να αποδεχθούν την αμερικανική άποψη σχετικά με τις γενικές ονομασίες τροφίμων. Κυβερνήσεις, μεταξύ των οποίων της Ταϊβάν, της Μαλαισίας και της Αργεντινής, υπόσχονται να επιτρέψουν στις αμερικανικές εταιρείες να εμπορεύονται τα τυριά τους με τις ονομασίες που όλοι αναγνωρίζουν.
Η αμερικανική εκστρατεία προκάλεσε την αντίδραση του Ιταλικού Συνεταιρισμού Τυριού Parmigiano Reggiano, το οποίο εκπροσωπεί εκατοντάδες Ιταλούς παραγωγούς. Αντιτίθεται στο να φέρει το τυρί την ονομασία «Παρμεζάνα», εκτός αν παράγεται στην καθορισμένη περιοχή της βόρειας Ιταλίας, σύμφωνα με αυστηρά πρότυπα παραγωγής.

Το 2023, μια αμερικανική επιχείρηση που εμπορευόταν τριμμένο τυρί πιάστηκε από τους ελεγκτές του Consorzio να χρησιμοποιεί τη λέξη «Parmesan» σε μια γερμανική έκθεση τροφίμων. Ένας δικαστικός επιμελητής αφαίρεσε τη λέξη «Parmesan» από τον διαφημιστικό πίνακα. Το Consorzio δήλωσε ότι στην Ευρωπαϊκή Ένωση «απαγορεύεται απολύτως η πώληση ή η διαφήμιση αυτών των πλαστών προϊόντων».
Το Consorzio εκτίμησε το 2025 ότι οι πωλήσεις «ψεύτικης» παρμεζάνας εκτός της ΕΕ ξεπέρασαν τα 2 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως, ή περίπου 2,3 δισεκατομμύρια δολάρια.

Οι αμερικανικές γαλακτοκομικές επιχειρήσεις είναι μεγάλες και αποδοτικές, με εμπειρία πολλών γενεών στην παραγωγή τυριών ευρωπαϊκού τύπου, οπότε μπορούν μερικές φορές να προσφέρουν καλύτερες τιμές από τους ευρωπαίους ανταγωνιστές τους. Οι εξαγωγές αμερικανικού τυριού αυξήθηκαν κατά 20% πέρυσι, φτάνοντας το ρεκόρ των 613.000 μετρικών τόνων.

Δεν υπάρχουν αυστηροί κανόνες σχετικά με το πότε μια τοπωνυμία ή άλλη παραδοσιακή περιγραφή που συνδέεται με ένα προϊόν γίνεται γενική. Σχεδόν όλοι συμφωνούν ότι, σε κάποιο σημείο πολύ καιρό πριν, το τσένταρ έγινε ένα είδος τυριού, και όχι ένα προϊόν που πρέπει να προέρχεται από το Τσένταρ της Αγγλίας. Στο άλλο άκρο του φάσματος, ακόμη και οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν ότι η ονομασία «Champagne» μπορεί γενικά να αναφέρεται μόνο σε αφρώδη οίνο από μια συγκεκριμένη περιοχή της Γαλλίας.

Στο ενδιάμεσο, επικρατεί πλήρης αταξία. Για τους Αμερικανούς, η φέτα είναι ένα τυρί που θρυμματίζεται. Για την Ευρωπαϊκή Ένωση, η φέτα, αν και δεν είναι τοπωνύμιο, μπορεί να προέρχεται μόνο από μια περιοχή της Ελλάδας που έχει χιλιετή παράδοση στην παραγωγή αυτού του είδους τυριού. Σήμερα, η φέτα είναι η ναυαρχίδα των ελληνικών προϊόντων με γεωγραφική ένδειξη και αντιπροσωπεύει το 10% περίπου των ελληνικών εξαγωγών τροφίμων, αποδεικνύοντας την εξαιρετική διεθνή φήμη της.