Γράφει ο Πάρις Ν . Κονιτσιώτης
Κατά το «Τσάι και συμπάθεια » το θεατρικό έργο του ΡΟΜΠΕΡΤ ΑΝΤΕΡΣΟΝ , « όπου διαπιστώνεται η αδυναμία και ανικανότητα του ανθρώπου να καταλάβει τον διπλανό του , αφού κόμπλεξ , φθόνος , ελαττωμένη νοημοσύνη και ελλιπής παιδεία είναι μερικές από τις αιτίες», που λειτουργούν ανασταλτικά γι’ αυτό.
Αφορμή για το άρθρο στάθηκε το πρωινό διάγγελμα του Πρωθυπουργού για το ρουσφέτι , όπου η αναφορά για το χιλιοειπωμένο « βαθύ κράτος » αδυνατεί να σηκώσει το βάρος από το όργιο των ρουσφετιών στον Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε. .
Οι δικαιολογίες που ακούγονται και που θα «μαλακώσουν»» τις εντυπώσεις, είναι σαν να τις βλέπουμε όλοι , αφού «δεν μπήκαν χρήματα στις τσέπες πολιτικών , τα λεφτά ήταν των ξένων και σε τελευταία ανάλυση έπεσαν στην Ελληνική Αγορά και βοήθησαν στην ανάπτυξη της οικονομίας μας» , είναι μόνο για εσωτερική κατανάλωση.
Κατά την Κυβερνώσα παράταξη το παραμύθι δεν έχει δράκο, απλά υπουργοί και βουλευτές που εμπλέκονται έδειξαν υπερβάλλοντα ζήλο στην εξυπηρέτηση της πελατείας τους. Σιγά τα λάχανα …
Ενώ όλοι γνωρίζουμε ότι όσο η Δημόσια Διοίκηση εξακολουθεί να στελεχώνεται με πολιτικά κριτήρια , αποτελεί θελκτική πρόκληση για τους πολιτικούς στην προώθηση αιτημάτων της εκλογικής πελατείας των. Είναι έτσι δομημένο το σύστημα που ο πολίτης για να κάνει τη δουλειά του πρέπει να περάσει από γραφειοκρατικούς δαιδάλους , οπότε τις περισσότερες φορές είναι αναπόφευκτη η επίκληση του βουλευτή.
Διαχρονικά ο κομματικός έλεγχος της Διοίκησης είναι από τις μεγαλύτερες παθογένειες της χώρας μας. Αν δεν εκλείψει η εύνοια προς τους ημέτερους « τα δικά μας παιδιά » και δεν υπάρχει διαφάνεια και αξιοκρατία τέτοια φαινόμενα θα συνεχίζουν εσαεί.
Ο ΑΣΕΠ, η ΑΑΔΕ , ο ψηφιακός εκσυγχρονισμός είναι προς τη σωστή κατεύθυνση αλλά δεν φτάνουν.
Ο σταυρός προτίμησης στις εκλογές βοηθάει στο μαγείρεμα γενικώς , αφού γίνεται αγώνας για τη συλλογή του , με αποτέλεσμα άνθρωποι που κάνουν εξυπηρετήσεις να είναι πάνω από αυτούς που πραγματικά αξίζουν.
Η περίπτωση του ΟΠΕΚΕΠΕ μας κατέδειξε στον υπέρτατο βαθμό ότι η πελατειακή σχέση έχει τόσο εύρος και είναι τόσο βαθιά ριζωμένη που δεν πρόκειται να εξαλειφθεί ποτέ.
Ποιος κυβερνών θα έχει το πολιτικό θάρρος να κόψει τον ομφάλιο λώρο που συνδέει το πολιτικό σύστημα με τη δημόσια διοίκηση που είναι η απαρχή για την ικανοποίηση των αιτημάτων των εκλογικών πελατών του; Και οι όποιες εξαγγελίες κατά καιρούς ξεχνιούνται στη διαδρομή…
Τι μας απομένει λοιπόν ; Να κάνουμε …μεταγραφές πολιτικών από το εξωτερικό ή να αλλάξουμε χώρα ; Κι επειδή για το δεύτερο για την πλειονότητα από μας είναι σχεδόν αδύνατο να συμβεί , ας κάνουμε καμιά …μεταγραφή όπως στο ποδόσφαιρο , μήπως και βιώσουμε το υπόλοιπο υπό κανονικές συνθήκες.
Αυτό που δεν μάθαμε ακόμη είναι, αν αυτός που καλλιεργούσε και μεγάλωνε πρόβατα και ερίφια στην ταράτσα του 16ου ορόφου στην Αθήνα …πήρε επιδότηση από τον ΟΠΕΚΕΠΕ!!!
Κι εδώ ταιριάζει το τραγούδι της ανεπανάληπτης Μαρινέλας, που ευτύχησα να δω , νεαρός ών, χωρίς να έχω καμία επαφή με τα τραγούδια της, στη μπουάτ ΚΥΤΤΑΡΟ στην Πλάκα , φεύγοντας να παραδεχτώ ότι πρόκειται για μια μεγάλη αρτίστα : « Καμιά φορά λέω ν΄αλλάξω ουρανό μα δεν υπάρχουν δρόμοι …»
Άρτα 6/4/2026