Στο υφάδι του χρόνου συσκοτίζεται ο ΔΗΜΟΣ ΤΖΟΥΜΕΡΚΩΝ, αντί να αφυπνισθεί
Tης Χρυσαυγής Κολιού, Δικηγόρου
Την εκδήλωση «Γυναίκα & Φορεσιά – Στου χρόνου το υφάδι» διοργάνωσε ο Δήμος Βορείων Τζουμέρκων την Κυριακή 8 Μαρτίου, στη 1 το μεσημέρι, στο «Κτήμα Θεοχάρη», στα Ιωάννινα με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας.
Ως Ηπειρώτισσα γυναίκα, ως μητέρα, ως Δικηγόρος, ως Ειδ. Γραμματέας της Ηπειρωτικής Εταιρίας, θέλησα να παρασταθώ στην εν λόγω εκδήλωση μετά του συζύγου μου, και με την ανήλικη κόρη μας, ηλικίας οκτώ περίπου μηνών.
Μόνο που στην είσοδο του κέντρου, πληροφορηθήκαμε, ότι εγώ και το ανήλικο τέκνο, μπορούμε να εισέλθουμε, ενώ ο σύζυγός μου όχι, διότι ως άνδρας δεν ήταν προσκεκλημένος. Στην αρχή θεωρήσαμε ότι μας κάνανε πλάκα.
Η κυρία όμως, υπεύθυνη της υποδοχής, δήλωσε ότι καθόλου δεν αστειεύεται, γεγονός που προξένησε και την έκπληξη μεσήλικα, (συνοδού κάποιας κυρίας που περίμενε και ο ίδιος στην υποδοχή) και ο οποίος σωστά εξέφρασε την απορία γιατί δεν αναφέρεται κάτι τέτοιο ρητά στην πρόσκληση. Η κυρία, υπεύθυνη στην είσοδο, -ούτε καν θέλω να μάθω το όνομά της-, δήλωσε ότι δεν χρειαζόταν ρητή επισήμανση καθότι υπονοείται κάτι τέτοιο. Δήλωσε ότι η μέρα ήταν αφιερωμένη στη γυναίκα, οι άνδρες αυτόματα εκτοπίζονται. Προσβεβλημένη από τη συμπεριφορά αυτή, απορημένη για το ποιός πολιτιστικός παράγοντας ή πρόσωπο της Δημαρχίας όρισε την κυρία αυτή σύγχρονο δερβέναγα, αποχώρησα από την εκδήλωση.
Αναρωτιέμαι:
1. Αν ήθελε υποτεθεί ότι έτσι έχει το πράγμα, οι κύριοι στο βάθος της αίθουσας ήταν επίλεκτοι άνδρες που κατά παρέκκλιση εισήλθαν; Επρόκειτο για μουσικούς ή χοροδιδασκάλους, που έτσι κι αλλιώς λόγω ιδιότητας ήταν επιθυμητοί στον χώρο;
2. Η απαγόρευση εισόδου θα ήταν καθολική στην περίπτωση που ήθελε να εισέλθει ο Δήμαρχος, ο Περιφερειάρχης ή ακόμα και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας;
3. Μπορεί η εν λόγω κυρία έστω να υποψιασθεί, γιατί μάλλον να αντιληφθεί δεν είναι ικανή, ότι όσοι άνδρες, ήρθαν στην εκδήλωση, ήρθαν για να τιμήσουν τη γυναίκα, τη φορεσιά της, την ικανότητά της, την ημέρα τούτης της μνήμης, την προάσπιση των γυναικείων δικαιωμάτων, και όχι για να επισκιάσουν ή να υποβαθμίσουν το γεγονός; Έχει καθόλου υπ’ όψιν της τη διεθνή τάση, όπως αναδεικνύεται από τον ΟΗΕ, που ενθαρρύνει τη συμμετοχή των ανδρών ως συμμάχων στον αγώνα για την ισότητα;
4. Όντως αν ήθελαν να μπουν αγοράκια ανήλικα με τις μαμάδες τους, θα «τρώγανε πόρτα» κατά τον ίδιο τρόπο; Τι έχει ν’ απαντήσει η κυρία της υποδοχής σε κάποιον που ταξίδεψε από την Αθήνα για να παρευρεθεί σε αυτή την εκδήλωση; Τι έχει να πει στον περήφανο Τζουμερκιώτη άνδρα που συνόδευε τη σύζυγό του ”Εσείς οι άνδρες, να πάτε να πιείτε καφέ….;” Γιατί αυτό είπε. Ντροπή και ντροπή μας, αν αυτές οι γυναίκες εμπλέκονται και αποφαίνονται σε θέματα υψηλών φρονημάτων όπως η παράδοση και να αναμιγνύονται σε δράσεις ανάπτυξης ιδεώδους πολιτισμού.
5. Αν εν τοις πράγμασι η ανδρική παρουσία ήταν ανεπιθύμητη, γιατί δεν αναφερόταν με ρητή μνεία, στην τόσο διαδεδομένη κατά τα άλλα διαφήμιση της εν λόγω δράσης;
Είναι φαιδρό το γεγονός δε, ότι η πρωτοβουλία της εν λόγω εκδήλωσης ανήκει στην Επιτροπή Ισότητας των Φύλων Δήμου Βορείων Τζουμέρκων ενώ ως στόχος της εκδήλωσης – αφιέρωμα αναφερόταν ότι είναι η ενθάρρυνση και η ευαισθητοποίηση γύρω από τις ανισότητες που εξακολουθούν να υπάρχουν, προβάλλοντας ταυτόχρονα τη σημασία της στήριξης και της ενδυνάμωσης των γυναικών σε όλους τους τομείς της κοινωνικής ζωής. Μα αν δεν ακούσουν οι άνδρες, πώς θα ενημερωθούν; Πως θα ευαισθητοποιηθούν;
Ας τεθεί υπ’ όψιν του Δημάρχου, του αρμόδιου Αντιδημάρχου σε θέματα πολιτισμού αλλά και υπ’ όψιν της εντεταλμένης συμβούλου Παιδείας και Πολιτισμού, και Πρόεδρου της Επιτροπής Ισότητας των Φύλων Δήμου Βορείων Τζουμέρκων ότι δεν υφίσταται γενική ή επίσημη «απαγόρευση» της παρουσίας ανδρών κατά την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας (8 Μαρτίου). Αντίθετα, η ημέρα αυτή είναι αφιερωμένη στον εορτασμό των επιτευγμάτων των γυναικών, στην ευαισθητοποίηση σχετικά με την ισότητα των φύλων και στη διεκδίκηση δικαιωμάτων, διαδικασίες που αφορούν ολόκληρη την κοινωνία. Αν τέτοιου είδους εκδηλώσεις τείνουν να καθίστανται στο όνομα της φορεσιάς και της παράδοσης οιονεί φεμινιστικές δράσεις , τότε τούτο να καθίσταται γνωστό εξ αρχής. Αλλιώς να τρέπεται σε πανηγυράκι- γλέντι «με τους δικούς μας», με αυτούς που θέλουμε εμείς , με το προκάλυμμα του σιωπηρού women only. Ας μετέχουμε λίγο κρίσεως και αρχής παρακαλώ.