ΧΑΙΡΕΤΑ μας τον πλάτανο…

Πώς ήθελα να έχω ένα και δύο
Και τρία και τέσσερα παιδιά
Που σαν θα μεγαλώσουν όλα
Να γίνουν λεβέντες για χάρη του Πειραιά
………………………………………….
Όσο κι αν ψάξω, δεν βρίσκω άλλο λιμάνι
Τρελή να με ‘χει κάνει, όσο τον Πειραιά
Που όταν βραδιάζει, τραγούδια μ’ αραδιάζει
Και τις πενιές του αλλάζει, γεμίζει από παιδιά
(Τα παιδιά του Πειραιά, Μερκούρη Μελίνα, Μουσική/Στίχοι: Μάνος Χατζιδάκις, 1960 – ταινία Ποτέ την Κυριακή)

Τιμή και Δόξα σε όσους εκλεγμένους, αντιστέκονται… Τιμή και Δόξα σε όσους εκλεγμένους εκπροσώπους του λαού, δεν δειλιάζουν μπροστά στο αγριεμένο πλήθος… που πηγαίνουν κόντρα σε αναχρονιστικές απόψεις…

Δεν είναι πολλοί… όμως είναι εκείνοι που κάνουν την διαφορά… είναι εκείνοι, που αποκαλύπτουν τους μηδίσαντες, τους γιεςμεν της φακής, τους επαναστάτες με αιτία… είναι εκείνοι, που γίνονται οι σπόροι της αμφισβήτησης… και της ανατροπής, τελικά…

>>>>>>>ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΑΤΑ… Η φράση «χαιρέτα μου τον πλάτανο» κυρ Παντελή μου, σημαίνει ότι μια υπόθεση είναι χαμένη, δεν θα γίνει τίποτα, ή ότι κάποιος αδιαφορεί πλήρως. Χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια κατάσταση που έχει καταστραφεί ή δεν έχει ελπίδα σωτηρίας….….

Στην αρχή ήταν μια έκφραση για όσους οι κατακτητές κρεμούσαν τους επαναστάτες σε έναν πλάτανο έξω απ’ την φυλακή… όσοι έμεναν πίσω, έλεγαν σε κείνους που πήγαιναν στην κρεμάλα, «χαιρέτα μας, τον πλάτανο»…

Σήμερα, θα μπορούσαμε να πούμε, «χαιρέτα μου τον πλάτανο», σε όσους σκίζουν τα ιμάτια, επειδή στην Ήπειρο, το πρώτο δίμηνο του 2026, δεν γεννήθηκαν πολλά παιδιά… αναρωτιέμαι, πέρσι το δίμηνο του 2025, ήταν πολλές οι γεννήσεις; Να ήταν άραγε λιγότεροι οι θάνατοι το 2025, οπότε τα στατιστικά είναι Ο.Κ.;

Σε κάθε περίπτωση, η σημερινή εικόνα, δεν ήρθε ως κεραυνός εν αιθρία… τα χωριά της Ηπείρου, ιδίως τα ορεινά, πάντα ήταν «δύσκολα» για τους νέους ανθρώπους από παλιά… η φυγή από τα χωριά των νέων ανθρώπων, ειδικά πριν 60, 50, 40 χρόνια, αν μη τι άλλο αποδεικνύεται από την πληθώρα πολιτιστικών συλλόγων των απόδημων…

Παλιά, μακάριζαν εκείνους που πήγαιναν στην Αθήνα και όταν επέστρεφαν στα χωριά, γύριζαν με αμάξια, με φράγκα, έχτιζαν σπίτια, γέμιζαν τα καφενεία Χριστού, Λαμπρή και τα καλοκαίρια… τότε ήταν ευλογία, να πάει κάποιος στην Αθήνα και να γίνει μεγαλομπακάλης, εργολάβος, γιατρός, καθηγητής πανεπιστημίου… σήμερα, θέλουμε τα όποια και όσα παιδιά έμειναν πίσω, να επιστρέψουν στην εποχή του γκασμά και του φτυαριού;

>>>>>>>>>ΤΑΛΙΜΠΑΝ…. Μπορεί και να αδικώ τους κάτοικους του Αφγανιστάν, αλλά δεν μπόρεσα να βρω κάτι άλλο, για να σχολιάσω όσα γράφτηκαν στο facebook, σχετικά με τα στατιστικά στοιχεία για τις γεννήσεις στην Ήπειρο… κάποιοι, πατριώτες, βρήκαν την ευκαιρία να δείξουν τα «ταλιμπανικά» τους πιστεύω απέναντι στις γυναίκες, καθώς εκείνες «φταίνε» που δεν υπάρχουν παιδιά στα χωριά της Ηπείρου…

Ένας εξ αυτών σχολίασε την υπογεννητικότητα της περιοχής μας ως εξής: «…θα είχε ενδιαφέρον να ξέραμε από τους ίδιους τους δημάρχους πόσες γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας, 18-40 κατοικούν στους δήμους αυτούς πραγματικά. Υποψιάζομαι ότι ίσως καμία σε αρκετούς δήμους. Εδώ και δεκαετίες μόλις πάνε δεκαοχτώ τσουπ όλες Αθήνα»!!!!

*****Αναρωτιέμαι…. Σήμερα υπάρχουν άνθρωποι, άνδρες, που θεωρούν τις γυναίκες κάτι σαν αγελάδες, κατσίκες, προβατίνες που δουλειά τους είναι να γεννάνε; Τι λες ρε φίλος; Οι γυναίκες 18-40 είναι για αναπαραγωγή και μόνο, την σήμερον ημέρα; Κι αφού πάνε 18, φεύγουν στην Αθήνα, για να «περάσουν καλά;»… να είναι «ελεύθερες» να κάνουν όσα δεν μπορούν στο χωριό; Κι αφήνουν τα χωριά της Ηπείρου, χωρίς… μοσχάρια;

Δηλαδή, που ζούνε κάποιοι συμπολίτες, ρε γαμώτο… στην εποχή του Πάγκαλου; Τότε που οι γυναίκες ήταν δούλες και κυράδες; Τότε που τα παιδιά, όλοι εμείς που ήμαστε πλέον σε «παπούδικη» ηλικία, παίζαμε έξω στα χώματα; Τσαλαβουτούσαμε στις λάσπες; Που από τύχη γλιτώσαμε από σφήκες, σκορπιούς και φίδια; Που το βράδυ βλέπαμε με τη λάμπα; Που οι γιαγιάδες και οι μανάδες μας γύριζαν ζαλικωμένες απ’ το χωράφι;

Ήταν ζωή εκείνη στα χωριά; Δεν έφευγαν τότε γυναίκες και άντρες για την Αθήνα; Πως γέμισε η Αθήνα και οι άλλες μεγαλουπόλεις; Επειδή όλοι αυτοί οι καλοταϊσμένοι, συνταξιούχοι συνήθως από τις λεγόμενες ΔΕΚΟ πολυτελείας, αραχτοί από τα σαλόνια τους, θυμούνται «τι ωραία ήταν στο χωριό με τα αηδόνια», εγκαλούν τις νέες γυναίκες, που δεν γουστάρουν να ζήσουν στις ερημιές; Δηλαδή, να κουνάνε με το ένα πόδι τη σαρμανίτσα και με τα χέρια να γνέθουν;

Ποια γυναίκα σήμερα θα γεννήσει κάτω απ’ την ασφάκα, ρε πατριώτη; Ποιος κατέγραφε τα μωρά που χάνονταν αβοήθητα τότε, επειδή υπήρχαν επιπλοκές; Πως θα μεγαλώσει σήμερα, στην εποχή της υπερμόρφωσης και της υπερκατανάλωσης, ένα παιδί, μόνο του, σε χωριό χωρίς δάσκαλο, χωρίς γιατρούς, χωρίς όλα τα καλούδια, που απολαμβάνουν τα παιδιά της πόλης;

*****Και να επισημάνω και κάτι ακόμα; Λένε άλλοι, οπαδοί της λεγόμενης ανάπτυξης, να δώσει δουλειές η πολιτεία και τα λοιπά… τι δουλειά μπορεί να δώσει η πολιτεία, στους λιγόσπιτους συνοικισμούς των Ραδοβυζίων και των Τζουμέρκων; Τι θα κάνει μια δεκαοχτάχρονη σε «αναπαραγωγική ηλικία» στις εσχατιές της Πίνδου; Θα… δουλεύει εξ αποστάσεως σε καμιά πολυεθνική; Χωρίς να σπουδάσει; Χωρίς να πάει στην «καταραμένη» Αθήνα, Πάτρα, Θεσσαλονίκη;

Αϊ στο καλό, επιτέλους…

>>>>>>>>ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ…ΚΥΡ ΠΑΝΤΕΛΗ! Μια (ακόμη) ανάρτηση για το λεγόμενο Open mall από τον Stathis Bartzokas, συγκέντρωσε πλήθος επικριτικών σχολίων για μια «Άρτα που χάνεται» και τα λοιπά… «Το έργο πνοής έγινε έργο καταστροφής. Ή Σκουφά τελείωσε 8 στα 10 μαγαζιά ενοικιάζονται και δεν κυκλοφορεί ψυχή!
3 χρόνια καταστροφής της Άρτας και δεν μιλάει κανείς…», έγραψε ο Stathis…

Συμφωνώ, αλλά νομίζω πως τελικά είναι πολλοί και πολλές (όπως έλεγαν παλιά οι αριστερές ψυχούλες) εκείνοι και εκείνες που μιλάνε «χωρίς τον ξενοδόχο»… δηλαδή, που εξεγείρονται, που φωνάζουν (εξ αποστάσεως δηλαδή μέσα απ’ το internet), ερήμην των ίδιων των ανθρώπων που «καταστρέφονται», που «καταρρέουν»… δηλαδή, μιλάνε όλοι οι άλλοι, αλλά οι έμποροι, που συναίνεσαν για να γίνει το Open mall, αλλά τώρα «καταρρέουν», ούτε μιλάνε, ούτε λαλάνε…

Κι αν υπάρχει πρόβλημα στην (μικρή έτσι κι αλλιώς) αγορά της Άρτας, το Open mall, έφερε από μόνο του την καταστροφή; Ασφαλώς και όχι… επί Δημαρχίας Βάγια, η Άρτα σε μια περίοδο, το ίδιο σκαμμένη ήταν… οι Αρτινοί της τότε εποχής, ξαφνικά είδαν να μη μπορούν να αράξουν το αμάξι, μπροστά στο Βυζάντιο, στο Μονοπλιό, στη Νομαρχία, στους παράδρομους της Λαϊκής… δεν καταστράφηκε όμως η πόλη…

Ήταν άλλες εποχές… ο κόσμος είχε χρήμα… η Άρτα ήταν το κέντρο του Νομού… τα Γιάννενα και η Πρέβεζα ήταν μακριά… το ίδιο η Πάτρα και η Αθήνα… αγορές γίνονταν μόνο με προσωπική επίσκεψη στην αγορά… σήμερα τα ενοίκια στο κέντρο της πόλης μας είναι στα ύψη… αγορές κάνουν και οι μαθητές δημοτικού μέσω ιντερνέτ… το κέντρο δεν είναι εύκολα προσβάσιμο με το ΙΧ… πιο γρήγορα φτάνεις στα Γιάννενα, παρά στη Φιλλελήνων… και η ακρίβεια σε καύσιμα, ενέργεια, τρόφιμα, αδειάζει τις τσέπες γρήγορα…

****Λοιπόν; Λοιπόν, δεν είναι ένας ο παράγοντας, της οικονομικής καχεξίας στην πόλη… είναι πολλοί… και η ανασυγκρότηση της Άρτας, δεν ξεκινά απ’ το κέντρο, απ’ την πλατεία και την Σκουφά… ξεκινά απέξω… ξεκινά απ’ την παραγωγή, που ευτυχώς για την περιοχή μας ακόμα υπάρχει… αλλά, αυτό είναι έργο άλλου ξενοδόχου…

Αντί να επικεντρώθουμε στην διευκόλυνση και στην υποστήριξη της παραγωγής, οι πολιτικοί μας υπόσχονται σχολεία ενώ δεν υπάρχουν παιδιά, αθλητικές εγκαταστάσεις, χωρίς αθλητές, θέατρα και λυρικές σκηνές… κι αυτό να το λένε και να το υποστηρίζουν άνθρωποι που δεν έχουν δεί έργο, ούτε στην τηλεόραση, δεν έχουν πάει σε συναυλία, εξόν από πανηγύρια με κλαρίνα… δεν έχουν αθληθεί, πλήν όταν μαζεύουν τις ελιές…

>>>>>>>>>ΒΡΟΥΤΟΙ…. Γράφει ο Γιώργος Λακόπουλος: «Στο παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, «Τα καινούργια ρούχα του βασιλιά», ο ματαιόδοξος γαλαζοαίματος κυκλοφορεί γυμνός, επιδεικνύοντας τα ανύπαρκτα ρούχα που έραψαν απατεώνες. Ο παρακμιακοί αυλικοί του, που κάνουν πως δεν βλέπουν, θαυμάζουν την αόρατη φορεσιά και μόνο ένα παιδί φωνάζει: «Ο βασιλιάς βγήκε στον δρόμο γυμνός, θα κρυώσει».

Και συνεχίζει ο Λακόπουλος: Είναι ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης αυτό το παιδί, αν μιλάμε για τον Αλέξη Τσίπρα. Είπε αυτό που γνωρίζουν πολλοί για την κακοδαιμονία στον «χώρο» – μετά τις δόξες του 2015 – αλλά κανείς δεν έχει εκφωνήσει: -«Ο Τσίπρας είναι η αφετηρία του προβλήματος και ικανός να πει και αριστερά και δεξιά πράγματα, ανάλογα με το ακροατήριο… συνθήκη». Βαρύ. Κάποιοι μιλούν για τον Βρούτο του πρώην αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ – καθώς υπήρξε πορτ παρόλ του. Αλλά αυτό που μένει είναι η δημόσια αμφισβήτηση ότι «ο Αλέξης», είναι κάτι σαν «ανεύθυνος ανώτατος άρχων» .

.»Η ηγεσία Σακελλαρίδη θα μοιάζει πολύ με την ηγεσία Αλαβάνου και καθόλου με του Τσίπρα. Αν έλθουν και τα έδρανα στη Βουλή, καλοδεχούμενα. Θα είναι όμως θρίαμβος του ακτιβισμού και όχι αποτέλεσμα συμβιβασμού γυμνών βασιλιάδων. Και από αυτή την άποψη, μάλλον έντιμο…
ΥΓ. Άλλωστε μην ακούτε για τον Μωυσή. Η πρωθυπουργός του Ισραήλ, Γκόλντα Μέιρ, έλεγε: «Μας τριγύριζε 40 χρόνια στην έρημο και τελικά μας πήγε στο μόνο μέρος που δεν υπάρχει πετρέλαιο».

******Αυτά γράφει στο IEIDISEIS.GR ο Γ. Λακόπουλος… ο οποίος όσο κυβερνούσε ο Τσίπρας, ήταν «Τσιπρικός»… τώρα προσχώρησε στους πολλούς «Βρούτους», που τώρα στην προσπάθεια επαναφοράς του Τσίπρα βρίσκεται απέναντι… στοιχιζόμενος με τους πολλούς άλλους…

Ερώτημα: κι αν σπάσει ο διάολος το ποδάρι του και ο Τσίπρας κάνει την διαφορά; Ε, καλά… μαθημένα τα βουνά…

Διότι και η Γκόλντα Μέιρ, αν είπε αυτό για τον Μωυσή, ασφαλώς και αδιαφόρησε που ο Μωυσής θα μπορούσε να είναι αραχτός στα παλάτια του Φαραώ, να πίνει και να τρώει και να κοιμάται στα σεντόνια της Κλεοπάτρας… και οι άλλοι, να συνέχιζαν να είναι δούλοι… αλλά, είπαμε: ουδείς αχαριστότερος, του ευεργετηθέντος…

>>>>>>>>Μια από τις λίγες, τις ελάχιστες δραστηριότητες του πρωτογενούς τομέα στην Άρτα και την Ήπειρο, είναι η πτηνοτροφία, που αποτελεί ΠΥΛΩΝΑ, για τις τοπικές οικονομίες της Περιφερειάς μας… δεν καταλαβαίνω λοιπόν, για ποιο λόγο να κάνει ερώτηση ο βουλευτής της αντιπολίτευσης ο Τσίμαρης, για τα προβλήματα των πτηνοτρόφων λόγω της τεράστιας αύξησης του υγραερίου, και να μην κάνουν παρέμβαση οι βουλευτές της ΝΔ στην Ήπειρο…

Δηλαδή, τι θα πάθαιναν οι βουλευτές της ΝΔ στα Γιάννενα (Γιώργος Αμυράς και Μαρία Κεφάλα), Άρτας (Γιώργος Στύλιος), Πρέβεζας (Σπύρος Κυριάκης), Θεσπρωτίας (Βασίλης Γιόγιακας) να κάνουν παρέμβαση στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης ώστε να υπάρξει μια ενίσχυση στους πτηνοτρόφους της Ηπείρου; Γιατί μένουν απλοί θεατές σε σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι του πρωτογενούς τομέα στην Ήπειρο, που είναι η Περιφέρεια με την μεγαλύτερη παραγωγή κοτόπουλων; Τι φοβούνται; Μη θεωρηθούν «αντάρτες»;

****Ο.Κ., αλλά ο καιρός γαρ εγγύς… αργά ή γρήγορα, θα καταφθάσουν οι εκλογές… και όλοι και όλες, θα κατηφορίσουν στον Πτηνοτροφικό, για φωτογραφίες, με τον πρόεδρο, με τους εργάτες, με τους πτηνοτρόφους…

>>>>>>Λοιπόν, όλα καλά… νομίζω πως μια χαρά περνάμε… έρχεται Πάσχα… ευχές να ψήσετε και φέτος ολόκληρο αρνί βρε πατριώτες… έρρωσθε και ευδαιμονείτε…