Η Ελλάδα διεκδικεί ακόμα την οικονομική της ελευθερία;
Γράφει ο Νίκος Σόκολος
Γιατί όταν πολλές φορές συνδέαμε το χρηματοπιστωτικό σύστημα της Γερμανίας με τα Ελληνικά μνημόνια, αλλά και την μεταφορά του ρίσκου στους Έλληνες φορολογούμενους, δεν μπορούμε να το εξετάσουμε παράλληλα με την διαχρονική θέση της Ελληνικής πλευράς, η οποία έχει σχέση με το θέμα των αποζημιώσεων, με το κατοχικό δάνειο, ακόμα και με την ίδια την αναθεώρηση του Ευρωπαϊκού status quo;
Ιδιαίτερα όταν ηθικά και νομικά, η πλήρης αποκατάσταση του Ευρωπαϊκού δικαίου και η πραγματική ιστορική συμφιλίωση μπορεί να επιτευχθεί όταν μπορεί και κλείσει αυτή η εκκρεμότητα, ιδιαίτερα όταν η αλλοίωση της αρχής της ισότητας ανάμεσα στα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης μετέτρεψαν τις χώρες του νότου σε αποικίες χρέους;
Άλλωστε εδώ πρέπει να τονίσουμε ότι η Ελληνική θέση, όπως επαναλαμβάνεται διαχρονικά και από την πολιτειακή ηγεσία, είναι ότι οι αξιώσεις για τις καταστροφές της κατοχής, τις θηριωδίες και το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο του 1942-1944 δεν έχουν παραγραφεί, και ούτε έχει υπάρξει παραίτηση της Ελλάδας από αυτές. Και όπως είναι κατανοητό, η Ελλάδα απαιτεί απόλυτα δικαιολογημένα την καταβολή των πολεμικών αποζημιώσεων από την Γερμανία, επειδή είχε τις μεγαλύτερες απώλειες σε ανθρώπινες ζωές και σε υλικές ζημιές.
Επειδή νέα ερευνητικά πεδία ξεδιπλώνονται μπροστά στις ραγδαίες κοινωνικές αλλαγές που συνέβησαν, αλλά και ότι το γεγονός ότι το Ελληνικό κράτος έγινε υποτελής σε ξένη κατοχή θεωρείται πραγματικά σημαντικό, όταν αυτό απο-διοργανώνεται και οι δημοκρατικοί θεσμοί καταλύονται.
Εκτός από όλα αυτά, η ενίσχυση της ιστορικής μνήμης μας φέρνει πιο κοντά στις σημερινές προκλήσεις, στα κρίσιμα διαχρονικά ζητήματα που έχουν σχέση με την εθνική μας ταυτότητα, με τις αξίες και την εθνική παρακαταθήκη που οι προηγούμενες γενιές μας κληροδότησαν, με την υποχρέωση να διαφυλάξουμε την πνευματική, την ιστορική και την ιδεολογική πλευρά ενός έθνους που ακόμη και σήμερα δέχεται προγράμματα μακροοικονομικής προσαρμογής, τα οποία έχουν δομική σχέση με την ακρίβεια, αλλά και με την ενεργειακή κρίση στην Ελλάδα.
Καθώς η μνημονιακή κληρονομιά επηρεάζει μέχρι σήμερα την αγοραστική δύναμη των Ελλήνων πολιτών, ενώ οι υψηλοί έμμεσοι φόροι παραμένουν σε ισχύ, λειτουργώντας ως πολλαπλασιαστές της ακρίβειας, καθώς εφαρμόζονται πάνω σε ήδη αυξημένες αρχικές τιμές προϊόντων και καυσίμων. Έτσι η Ελλάδα παραμένει σε καθεστώς αυστηρής μετα-προγραμματικής εποπτείας και δεσμεύεται από τους Ευρωπαϊκούς κανόνες για δημοσιονομική πειθαρχία.
Και μετά από την αναφορά μας αυτή για το πως συνδέεται το χρηματοπιστωτικό σύστημα της Γερμανίας με τα μνημόνια, θέσαμε και εμείς με τους όρους των περιορισμών την αλήθεια για την συνέχεια της Γερμανικής κατοχής στην οικονομία μας και την συνέχεια της άρνησης τους για οικονομικές καταβολές στην Ελλάδα.
Να σημειώσουμε εδώ ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει αλλάξει ποτέ την θέση της για την οικονομία στην Ελλάδα.