Εργαζόμενοι στη Γενική Γραμματεία Ισότητας
Στον αέρα το δίκτυο στήριξης επιζωσών έμφυλης βίας
Επισφαλείς οι εργασιακές σχέσεις για τα στελέχη του Δικτύου
Το Δίκτυο Δομών για την Πρόληψη και την Καταπολέμηση της Έμφυλης Βίας της Γενικής Γραμματείας Ισότητας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Συμβουλευτικά Κέντρα, Ξενώνες Κακοποιημένων Γυναικών, Γραμμή SOS 15900) αποτελεί τον μοναδικό εξειδικευμένο δημόσιο φορέα πανελλαδικής εμβέλειας που υποστηρίζει δωρεάν και αδιάλειπτα εδώ και περισσότερα από δεκατέσσερα χρόνια, επιζώσες έμφυλης βίας.
Ωστόσο, το Δίκτυο Δομών έχει προσωρινό χαρακτήρα αφού η χρηματοδότησή του στηρίζεται σε προγράμματα ΕΣΠΑ με ημερομηνία λήξης το τέλος του 2029! Στην πράξη αυτό μεταφράζεται σε επισφαλείς εργασιακές σχέσεις για τα εργαζόμενα στελέχη των δομών και κίνδυνο διακοπής της παρεχόμενης υποστήριξης στις επιζώσες.
Όπως επισημαίνεται σε ανακοίνωση του ΔΣ μέχρι σήμερα, το Υπουργείο Οικογένειας και Κοινωνικής Συνοχής και η αρμόδια Γενική Γραμματεία Ισότητας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων δεν έχει κοινοποιήσει κανένα πλάνο για το μέλλον των δομών και των εργαζομένων σε αυτές. Τουναντίον, η κυβέρνηση συνεχίζει την τακτική υποβάθμισης και αδιαφορίας ως προς την προώθηση της ισότητας των φύλων η οποία διατυπώθηκε γλαφυρά με την πολλαπλή υποβάθμιση της νυν Γενικής Γραμματείας Ισότητας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ήδη από το 2019.
Εδώ και ένα έτος, η ΓΓΙΑΔ έχει διακόψει μονομερώς κάθε διάλογο με το θεσμικό όργανο εκπροσώπησης των εργαζομένων του Δικτύου, παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες προσέγγισης από το Δ.Σ. του Σωματείου στο πλαίσιο του διαλόγου με τους κοινωνικούς εταίρους.
Η δε Υφυπουργός κ. Ράπτη από την ανάληψη των καθηκόντων της μέχρι σήμερα δεν έχει ανταποκριθεί σε κανένα αίτημα συνάντησης, απαξιώνοντας πλήρως με τη στάση της τις πολλαπλές ανάγκες των στελεχών αλλά και του Δικτύου συνολικά αναφορικά με τις δομικές ελλείψεις στην παροχή αποτελεσματικής προστασίας προς τις επιζώσες. (…)
Τα αιτήματα του ΔΣ για αναθεώρηση και επιστημονική αξιολόγησή του, με βάση τη διεθνή εμπειρία και τις πραγματικές ανάγκες των δομών δεν έχουν έως τώρα εισακουστεί. Στις αστικές υποθέσεις επιμέλειας και επικοινωνίας εξακολουθούν να μη συνεκτιμώνται ουσιαστικά τα περιστατικά ενδοοικογενειακής και έμφυλης βίας, κατά παράβαση της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης, ενώ προκρίνεται η επίκληση της «γονεϊκής αποξένωσης», θεωρίας που δεν αναγνωρίζεται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας.
Η επόμενη μέρα χωρίς σχέδιο για το δίκτυο δομών δεν είναι μακριά και θα έχει άμεσες και σοβαρές συνέπειες για τις επιζώσες: χιλιάδες γυναίκες και παιδιά κινδυνεύουν να μείνουν χωρίς συμβουλευτική στήριξη, φιλοξενία, νομική βοήθεια, την ώρα που η έμφυλη βία δεν σταματά.
Κάθε διακοπή ή υπολειτουργία σημαίνει περισσότερες γυναίκες εκτεθειμένες σε κίνδυνο, και κάθε αβεβαιότητα για το προσωπικό σημαίνει απώλεια της εξειδίκευσης που χτίστηκε επί δεκατέσσερα χρόνια. Οι εργαζόμενοι/ες στο Δίκτυο υλοποιούν στο πεδίο την πολυδιαφημιζόμενη κοινωνική πολιτική προς τις επιζώσες έμφυλης βίας με αυταπάρνηση και ευαισθησία την ίδια στιγμή που η Πολιτεία αρνείται να αναλάβει τις ευθύνες της. Αυτό δεν είναι πολιτική. Απαιτείται συνολική διεύρυνση και ενίσχυση του Δικτύου, με επαρκείς δομές, προσωπικό και πόρους.
Απαιτούμε εδώ και τώρα
Την έγκαιρη ένταξη του Δικτύου στον κρατικό προϋπολογισμό, πριν από το τέλος του 2029, ώστε να διασφαλιστεί η αδιάλειπτη παροχή των υπηρεσιών του με το υπηρετούν προσωπικό.
Τη διασφάλιση της εργασιακής σταθερότητας με την άμεση μονιμοποίηση του υπάρχοντος εξειδικευμένου προσωπικού, το οποίο επί δεκατέσσερα χρόνια καλύπτει πάγιες και διαρκείς ανάγκες του Δημοσίου.
Τη θέσπιση ενιαίου θεσμικού και επιχειρησιακού πλαισίου λειτουργίας για το σύνολο του Δικτύου Δομών.
Την ουσιαστική στήριξη των επιζωσών: επείγουσα φιλοξενία, έγκαιρη και εξειδικευμένη δωρεάν νομική εκπροσώπηση, φιλοξενία μητέρων με αγόρια άνω των 12 ετών, άρση των εμποδίων του ν. 4800/2021 και πρόσβαση όλων των γυναικών στο panic button, χωρίς αποκλεισμούς.
Την πλήρη συμμόρφωση της ελληνικής έννομης τάξης και της δικαστηριακής πρακτικής με τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης.
Τη διεύρυνση και ενίσχυση του Δικτύου με νέες δομές, προσωπικό και πόρους, ώστε να καλύπτονται οι πραγματικές ανάγκες των γυναικών σε όλη τη χώρα.
Το Διοικητικό Συμβούλιο
Νάντια Ζγέρα πρόεδρος
Βάσια Μπάκου αντιπρόεδρος
Ελευθερία Τζιουβάρα γενική γραμματέας
Σταυρούλα Παπανικολάου ταμίας
Σοφία Μητσκοπούλου μέλος».