
Ο νέος υβριδικός πόλεμος
Η ανεξέλεγκτη μετανάστευση, θεωρείται απειλή για την Ελλάδα, και σε αυτό συμβάλλουν ο νέος υβριδικός πόλεμος, οι ασύμμετρες απειλές, και οι μετακινήσεις μεγάλου αριθμού ανθρώπων, κυρίως σε διάφορες περιοχές της χώρας, αλλά και μέσα από την Θάλασσα, ιδιαίτερα στην Κρήτη και στην Χίο, η οποία πυροδοτείται από την Λιβύη, και από την Τουρκία, αντίστοιχα.
Πρόσφατο παράδειγμα, είναι οι συνεχείς εντοπισμοί και η παροχή συνδρομής σε λέμβους, την ίδια ώρα που δεν εξασφαλίζεται ο έλεγχος της μεταναστευτικής εισροής, ενώ διαμορφώνεται μια νέα κοινωνική πραγματικότητα, με πιο σύνθετα προβλήματα και βαθύτερες αιτίες, στο μεταναστευτικό φαινόμενο.
Είναι φανερό ότι έχει διατυπωθεί και ότι έχει πλαισιωθεί, η έννοια της εργαλειοποίησης στην μετανάστευση από την Τουρκία, στο βαθμό που αναφέρονται διαχρονικά, ότι οι Τουρκικές αρχές διευκολύνουν η ωθούν μετανάστες στα Ελληνικά σύνορα, και στα Ελληνικά νησιά.
Το δύσκολο περιστατικό που συνέβη στην Χίο, ανέδειξε ένα ακόμα κεφάλαιο, των δύσκολων ελληνοτουρκικών σχέσεων, των συνεχών πιέσεων της Τουρκίας πρός την Ελλάδα, αλλά και τον ρόλο του Ιράν ως ενορχηστρωτή της μετανάστευσης πρός την Ευρώπη -Ελλάδα, εντάσσοντας τις προσπάθειες τους, για μεγαλύτερη διευκόλυνση των διακινητών, μέσα από την προσφορά πληθώρας υπηρεσιών και της ενίσχυσης του συντονισμού τους, σε Ευρωπαϊκό επίπεδο.
Ένας από τους βασικότερους τρόπους αντιμετώπισης τους, είναι να ενημερώνονται οι κοινωνικοί φορείς και οι τοπικές κοινότητες, για τον ρόλο τους, για την πρόληψη της λαθραίας διακίνησης, αλλά και για την αποδυνάμωση αυτού του φαινομένου, το οποίο έχει πάρει ανησυχητικές διαστάσεις, μέσα από την σοβαρότητα αυτών των παραβάσεων.
Επιπλέον είναι σημαντικό να αναφερθούμε, στην συνεννόηση των διακινητων, με τους μετανάστες, αλλά και με την ηγεσία της Ισλαμικής δημοκρατίας του Ιράν, οι οποίοι καθορίζουν το ποσό της αμοιβής των διακινητών, όπως και των μεταναστών, οι οποίοι αμείβονται με ένα μεγάλο ποσό, το οποίο διακινείται μέσα από ένα δικό τους συναλλαγματικό σύστημα, και χρεώνεται ανάλογα με τα ποσά που εισπράττουν από επιδόματα, τα οποία δίνει το Ελληνικό κράτος, κατά την διάρκεια της ενσωμάτωσης τους, στην Ελληνική κοινωνία.
Το ερώτημα είναι αυτοί οι πρόσφυγες, έχουν περισσότερες οικονομικές και κοινωνικές παροχές από τους Έλληνες, και οι Έλληνες ζούνε για ακόμα μια φορά τον κοινωνικό αποκλεισμό, και τις κοινωνικές ανισότητες, με μεγαλύτερες διαφορές και με νέα ερωτήματα, για την ποιότητα ζωής.
και για το υλικό επίπεδο διαβίωσης ;
Νίκος Σόκολος