Το πρόσφατο νομοσχέδιο για το νερό, έδειξε για ακόμη μια φορά τον αντιλαϊκό κατήφορο της σημερινής, αλλά και τις διαχρονικές ευθύνες των προηγούμενων κυβερνήσεων που υλοποιούν τις πολιτικές της Ε.Ε., στο πώς αντιμετωπίζεται ένα ακόμη κοινωνικό αγαθό και πώς μετατρέπεται σε εμπόρευμα.
Με τις γνωστές προφάσεις, περί εξορθολογισμού, κοστολόγησης, εκσυγχρονισμού, αντιμετώπισης προβλημάτων των δικτύων και της λειψυδρίας, η κυβέρνηση προχωρά με το νομοσχέδιο σε εθελοντική συγχώνευση των 126 ΔΕΥΑ.
Κάτι που γίνεται υποχρεωτικό, αφού με τα τεράστια έξοδα των ΔΕΥΑ, λόγω του ενεργειακού κόστους, και με το «τυράκι» της δανειοδότησης όσων δήμων αποδεχτούν τις συγχωνεύσεις, οδηγούν σκόπιμα τις ΔΕΥΑ προς αυτή την κατεύθυνση, στρώνοντας το έδαφος στην ιδιωτικοποίηση του νερού.
Αυτή η κατεύθυνση αποτυπώνεται και από την χρόνια πολιτική που συνειδητά υποστελεχώνει όλες τις ΔΕΥΑ. Αποκαλυπτικό είναι ότι στην ΔΕΥΑ Άρτας από τις 110 οργανικές θέσεις είναι καλυμμένες μόλις οι 43!
Αλήθεια πού ήταν η κρατική μέριμνα για τη λειψυδρία στις αγροτικές περιοχές που πλημμύρισαν και κάηκαν επανειλημμένα; Γιατί τόσα χρόνια, ενώ υπάρχει η επιστημονική δυνατότητα δεν έγιναν οι απαραίτητες μελέτες και έργα για τον εκσυγχρονισμό των δικτύων ύδρευσης, με στόχο την μείωση των απωλειών οι οποίες ξεπερνάνε το 50%;
Τις θεωρούν κόστος για τις λαϊκές ανάγκες, ενώ για την εξυπηρέτηση εταιριών εμφιάλωσης, που αρπάζουν ό,τι θέλουν από τον υδροφόρο ορίζοντα, ή για τους ενεργειακούς ομίλους, που επελαύνουν με τις ΑΠΕ, υπάρχουν.
Και δεν είναι φυσικά μόνο το κόστος των τιμολογίων που θα αυξηθεί στο όνομα του ανταγωνισμού και της ανάπτυξης. Με ποιο προσωπικό που ήδη υπολείπεται θα συντηρηθούν τα δίκτυα και θα εξασφαλιστεί η ποιότητα του νερού;
Με ποιο σχεδιασμό και για ποιους θα γίνει η διαχείριση του νερού; Κριτήριο θα είναι η αξιοποίηση αυτού του πλούτου της χώρας μας για το λαό και για τη στήριξη της αγροτιάς ή για το μοίρασμα σε επιχειρηματικούς ομίλους;
Ακόμα και ο πιο αφελής μπορεί να καταλάβει ότι πίσω από τα παχιά λόγια του νομοσχεδίου και τους 7 άξονες της πρωθυπουργικής ομιλίας στην εκδήλωση για τα 100 χρόνια της ΕΥΔΑΠ, κρύβονται από τη μια η φοροληστεία με τις αυξήσεις και τα χαράτσια που θα προκύψουν και από την άλλη το άνοιγμα νέων αγορών (παροχή και διαχείριση νερού) με τους επενδυτές ήδη να τρίβουν τα χέρια τους!
Ο λαός στον 21ο αιώνα δεν πρέπει να πει το νερό νεράκι!
Δεν πρέπει να χάσει άλλο ένα κοινωνικό αγαθό στο βωμό της καπιταλιστικής ανάπτυξης, όπου όλα πουλιούνται κι αγοράζονται!
Δεν πρέπει να πληρώσει για πολλοστή φορά αυτό που του ανήκει! Φτηνό, ποιοτικό νερό για όλο τον λαό!