H πιο επικίνδυνη κίνηση της Αμερικής

Γράφει ο Νίκος Σόκολος

Η κρίση στο Ιράν, μας δίνει την δυνατότητα να προσεγγίσουμε μια διαφορετική πλευρά ενός ζητήματος, το οποίο τείνει να πλησιάσει το ανεπίλυτο πυρηνικό πρόγραμμα του, το πυραυλικό οπλοστάσιο και την βίαιη καταστολή, στην οποία κατέφυγε πρόσφατα το καθεστώς, στο εσωτερικό της χώρας.
Αλλά και το πως οι εκατέρωθεν απειλές, μπορούν να υλοποιηθούν μέσα από ένα πόλεμο, προτού εξαντληθεί κάθε διπλωματικό μέσο, ώστε να αποφευχθεί η περαιτέρω κλιμάκωση.
Η σημασία της προώθησης της ειρηνευτικής διαδικασίας, στην Μέση Ανατολή είναι αναγκαία, όσο ποτέ άλλοτε, επειδή χρόνια τώρα ζούμε τις πολυδιάστατες αρνητικές επιπτώσεις ενός πολέμου, καθώς και τον κλονισμό των πολιτικών συστημάτων, που εφαρμόζονται στην περιοχή αυτή χωρίς να δίνεται κάποια προτεραιότητα, στην ειρήνευση.
Αναρωτιέμαι πραγματικά , πως ένας αμερικανός πρόεδρος που επιθυμεί και διεκδικεί το νόμπελ της ειρήνης, διατηρεί τις απειλές προς το Ιράν, ενώ παράλληλα δήλωσε ότι μια μεγάλη αρμάδα κατευθύνεται προς το Ιράν, ακόμα μεγαλύτερη από αυτή που είχε αναπτυχθεί ανοιχτά της Βενεζουέλας, την ίδια ώρα που εντείνονται οι φόβοι για αμερικανικό χτύπημα στην Μέση Ανατολή.
Ενώ η ειρήνη είναι ένα από τα βασικότερα αγαθά, από την άλλη τα αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα των ισχυρών, συχνά οδηγούν σε ένοπλες συγκρούσεις, κάνοντας μάλιστα λόγο για εφεύρεση ενός εχθρού, για αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης, από τα μεγάλα προβλήματα που την απασχολούν.
Επιπλέον η κρίση στο Ιράν, φανερώνει την πρόθεση της Αμερικής να αναπτύξει τις δικές της τακτικές, για αποστολή Αεροπορικής δύναμης στο κόλπο της Σούδας στην Κρήτη, καθώς εξετάζεται το ενδεχόμενο ανάληψης στρατιωτικής δράσης κατά του Ιράν.
Γεγονός που στρέφει τους βαλλιστικούς πυραύλους του Ιράν στην Σούδα , καθώς οι φρουροί της επανάστασης απειλούν εκτός από το Ισραήλ και όλες τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις εφοδιασμού και υποστήριξης των αμερικανικών στρατευμάτων.
Η Ελλάδα οφείλει να δηλώσει ουδετερότητα, σε περίπτωση πολέμου της Αμερικής με το Ιράν και να διατηρήσει την υπεράσπιση της επικράτειας της χωρίς να επιτίθεται σε άλλους, χωρίς να λαμβάνουμε αποφάσεις για την αποστολή στρατιωτικής δύναμης στην Γάζα.
Αντίθετα από όλα αυτά, να επιδιώκει την ειρήνευση, αποφεύγοντας την εμπλοκή μας σε οποιαδήποτε πόλεμο και σε οποιαδήποτε παρεμβατική πολιτική των μεγάλων δυνάμεων που θέλουν να έχουν σημαντική επιρροή σε αυτές τις χώρες.
Η Ελλάδα οφείλει να αποφύγει την κλιμάκωση της κρίσης στο Ιράν, αλλά και να εξαντλήσει κάθε διαπραγματευτική δυνατότητα, προκειμένου να αποφευχθεί ένας νέος πόλεμος, συμβάλλοντας παράλληλα στην μείωση των πολέμων, όπως και στην ειρήνευση, που τόσο επιθυμητή είναι στον καιρό μας.