Nέα παράθυρα στην ιστορία της σωτηρίας μας
Γράφει ο Νίκος Σόκολος
Προσεγγίζοντας θεολογικά τις σημαντικές ακολουθίες της Ορθόδοξης Εκκλησίας και μαζί με αυτούς τους Δ’ Χαιρετισμούς της Παναγίας, δεν μπορεί παρά να αποκαλύπτεται η σύνδεση τους, με τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, με την μητρική παρουσία της Παναγίας στην ζωή των πιστών, αλλά και η πνευματική και η λειτουργική αξία, της δοξολογίας της Παναγίας, η οποία έχει σχέση με την αναγνώριση της ουσιαστικής συμβολής της στο έργο της σωτηρίας μας.
Επειδή με αυτή την σωτηρία αναδεικνύεται ο δρόμος προς την Ελευθερία της Ελλάδας, η βαθιά σύνδεση της πίστης με την ιστορική μνήμη και την Ελευθερία, ο αγώνας των Ελλήνων κατά των Τούρκων και κατά της Οθωμανικής αυτοκρατορίας σε μια εποχή που η ιστορική πορεία του Ελληνικού κράτους συνεχίζεται μέσα από υπονομεύσεις και αμφισβήτηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων.
Με τους τελευταίους αυτούς χαιρετισμούς, θέλουμε πιο πολύ να τονίσουμε, ότι η συνέχεια της παράδοσης της απαγγελίας των ”χαίρε”, όχι μόνο αποτελεί ένα ισχυρό μέσο σύνδεσης, με την Παναγία, αλλά και ένα στοιχείο ενδυνάμωσης, για τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία αφήνοντας να εννοηθεί η πολύτιμη κατανόηση της αλήθειας, αλλά και η αναγέννηση της Ελλάδας.
Ακόμα οι βαθύτερες έννοιες του Χριστιανισμού, μέσα από την δομή και τις ρίζες του Ελληνισμού με την θεϊκή βοήθεια και προστασία της Παναγίας στον σημερινό αγώνα των Ελλήνων, με τις λαϊκές εκδηλώσεις σε όλη την χώρα, με τις θαυμάσιες επεμβάσεις, μέσα στο πέρασμα των αιώνων.
Οι χαιρετισμοί της Παναγίας, δεν είναι απλός ένας ύμνος, αλλά ένας θησαυρός της ορθόδοξης παράδοσης, γεμάτος θεολογική σοφία και πνευματική δύναμη, η επανάληψη της άνθησης της Χριστιανικής ζωής , η συνέχεια της επετείου, από τα 200 χρόνια της Ελληνικής επανάστασης, η παρακαταθήκη της μνήμης, για ένα Θεϊκό αγαθό, που αγγίζει την ιστορία μας, τις πνευματικές και ηθικές μας αξίες.
Έτσι κοντά στις ιστοριογραφικές πηγές, που γνώρισαν μια υπερπαραγωγή μελετών, γύρω από την ιστορία των Χαιρετισμών αλλά και μετά από την επέτειο των 200 χρόνων της Ελληνικής επανάστασης, ανοίγονται νέα παράθυρα, για να εντάξουμε στην ερμηνεία των γεγονότων, και στις ερμηνείες των μεταγενέστερων ερευνητών την σύνδεση των Χαιρετισμών, με την 25η Μαρτίου, τον διαπολιτισμικό βίο του Χριστιανισμού, με την Ελευθερία της Ελλάδας, την ιδιαίτερη βαρύτητα που δίνουμε στα Χριστιανικά Ορθόδοξα γεγονότα, με την έννοια του άρρηκτου δεσμού της Ορθοδοξίας με τον τόπο που έχει διαμορφωθεί η πολιτιστική, εθνική και η φυλετική μας ταυτότητα.
Ακόμα κι ανάμεσα σε αυτές τις πηγές, συμπληρώνουμε τα χαρακτηριστικά της λατρευτικής ζωής, με την θέση της Θεοτόκου, στην ιστορία της σωτηρίας μας και της συνέχειας της κληρονομιάς μας, η οποία ορίζει την προέλευση και την ταυτότητα της κοινωνίας μας.