
Αντικρουόμενες θέσεις και επιδιώξεις
Γράφει ο Νίκος Σόκολος
Οι αντιφάσεις των Ελληνοτουρκικών διενέξεων δεν πηγάζουν μόνο με αντικρουόμενες γεωπολιτικές επιδιώξεις και με την πόντιση του καλωδίου Ελλάδας – Κύπρου, ακόμα και με το ίδιο το μήνυμα του Έλληνα πρωθυπουργού για επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, αλλά και με την αυξημένη τουριστική προσέλευση Τούρκων επισκεπτών στην πόλη της Θεσσαλονίκης.
Με αφορμή την επέτειο του θανάτου του Κεμάλ Ατατούρκ, πλήθος Τούρκων εκδρομέων επισκέπτονται το σπίτι του Κεμάλ, όπου στεγάζεται το Τουρκικό προξενείο, προκειμένου να αποτίσουν φόρο τιμής στον ιδρυτή της σύγχρονης Τουρκικής δημοκρατίας.
Για τους Τούρκους ο Κεμάλ Ατατούρκ είναι ο στρατιωτικός και ο πολιτικός που οραματίστηκε ένα κοσμικό Τουρκικό κράτος, έγινε ο πρώτος πρόεδρος της Δημοκρατίας της Τουρκίας και εφάρμοσε ένα ευρύ μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα. Για εμάς τους Έλληνες είναι ο ηγέτης του Τουρκικού εθνικού κινήματος, που οδήγησε στην ήττα του Ελληνικού στρατού το 1922, φέροντας τεράστιες απώλειες και προσφυγιά. Στην ιστορική μνήμη παραμένει συνυφασμένος με τα γεγονότα της Μικράς Ασίας και με τις διώξεις των Χριστιανικών πληθυσμών.
Οργάνωσε την αντίσταση, ανασύνταξε τα υπολείμματα του Οθωμανικού στρατού και ένωσε διάσπαρτες εθνικιστικές ομάδες υπό την ηγεσία της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης, δημιουργώντας ένα νέο ισχυρό Τουρκικό στρατό. Ανέτρεψε τα Ελληνικά σχέδια, αναγκάζοντας τον Ελληνικό στρατό σε άτακτη υποχώρηση, μια και τους οδήγησε σε βίαιη φυγή από τα εδάφη της Τουρκίας.
Έτσι, όχι μόνο ήταν ισχυρή και φέτος η Τουριστική κίνηση από την Τουρκία προς τα Ελληνικά νησιά του Αιγαίου, αλλά και με την παρουσία τους στην Θεσσαλονίκη δημιούργησαν τις πιο δυναμικές αγορές στον τομέα του εισερχόμενου τουρισμού.
Από την μία η Ελλάδα ανησυχεί για την διαδικασία της πόντισης του υποβρυχίου καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Τουρκίας, η οποία βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή, με την αγωνία να αφορά τις αντιδράσεις και την στάση της Τουρκίας στην περιοχή. Και από την άλλη, ζούμε την εκρηκτική άνοδο των αφίξεων των Τούρκων επισκεπτών στην Ελλάδα, ακόμα και την εξαγορά ακινήτων σε ακριτικές περιοχές.
Οι αντιφάσεις αυτές συνεχίζονται, ακόμα συνεχίζονται με τις διαμάχες των navtex και με των συναινέσεων, με την ρητορική έντασης και με τα ήρεμα νερά, με την Γαλάζια πατρίδα έναντι των νησιωτικών δικαιωμάτων, με το ότι ενώ είμαστε σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ είμαστε και αντίπαλοι στο πεδίο, αφού εμπλεκόμαστε σε μια συνεχή κούρσα εξοπλισμών, που απορροφά τεράστιους εθνικούς πόρους για αμοιβαία αποτροπή.
Παρά την τωρινή γεωπολιτική ένταση, οι οικονομικές και οι κοινωνικές σχέσεις ακολουθούν συχνά αντίθετη πορεία· οι επενδύσεις και το εμπόριο, ο τουρισμός αυξάνεται σταθερά, δημιουργώντας αμοιβαία συμφέροντα. Και ενώ η Ευρωπαϊκή ένωση καταδικάζει ρητορικά τις Τουρκικές παραβιάσεις και το casus belli, ταυτόχρονα επιδιώκει την στρατηγική συνεργασία με την Άγκυρα στο μεταναστευτικό, στο εμπόριο και την Ευρωπαϊκή ασφάλεια.
Συμπεραίνουμε ότι οι αντιθέσεις και οι αντιφάσεις εντοπίζονται σε αυτά τα πεδία και όχι μόνο.