Στραβά αρμενίζουμε;

Σχόλιο του Κώστα Ζαχάρου

Η σχετική απόσταση από τα καθημερινά δρώμενα του χωριού, για κάποιους από μας που ζούμε κάπως μακριά, έχει τα μειονεκτήματά της: δημιουργεί ασυνέχειες στην παρακολούθηση των πεπραγμένων της μικρής κοινωνίας, αυτών δηλαδή που διαμορφώνουν την καθημερινότητα με τις κοινωνικές σχέσεις και τις πρακτικές των ανθρώπων.

Από την άλλη, η αποστασιοποίηση από τις τριβές και εντάσεις που δημιουργεί η διαχείριση της καθημερινότητας δίνει συχνά τη δυνατότητα να βλέπουμε με πιο καθαρή ματιά τα θέματα που απασχολούν τη μικρή μας κοινωνία.

Στο σημείωμα αυτό θέλουμε να μεταφέρουμε την ανησυχία που εκφράζεται στις συζητήσεις με τους ανθρώπους του χωριού, αλλά και όσων έχουν έντονο συναισθηματικό δέσιμο και ενδιαφέρον για την πορεία του.

Η ανησυχία επικεντρώνεται σε θέματα που σχετίζονται κύρια με τη δημόσια σφαίρα.
Όμως δεν περιορίζεται μόνο εκεί. Για να γίνουν σαφή τα προηγούμενα παρατίθενται ενδεικτικά παραδείγματα.

1ο παράδειγμα. Δεκαετίες τώρα αναμένουμε τη λειτουργία του συστήματος αποχέτευσης. Και ενώ δόθηκε άδεια σε οικισμούς του Δήμου σύνδεσης με τον κεντρικό δίκτυο -ήδη από την προηγούμενηδημοτική διοίκηση-, τα λύματα ξεχειλίζουν σε περιοχές του Δήμου από κακοτεχνίες και λανθασμένες επιλογές στο σχεδιασμό.

Πρόκειται για υγειονομική βόμβα, που προκάλεσε την παρέμβαση της εισαγγελίας Άρτας.
2οπαράδειγμα. Τα σχολεία του χωριού, στο μέρος ευθύνης της Δημοτικής αρχής, έχουν παραμεληθεί. Αναφέρουμε ενδεικτικά: Στο Δημοτικό είχαμε διήμερη διακοπή ρεύματος αμέσως μετά τις διακοπές.

του Πάσχα και η νέα σχολική χρονιά ξεκίνησε με διαρροή λυμάτων από το βόθρο.
Στο Γυμνάσιο οι αθλητικές εγκαταστάσεις της αυλής παραμένουν κατεστραμμένες εδώ και ένα χρόνο, περίπου.
3ο παράδειγμα. Η συντήρησης του δημοτικού φωτισμού έχει εγκαταλειφθεί.

Πλήθος ενεργειών και παραλήψεων υποβαθμίζουν καθημερινά την ποιότητα ζωής των δημοτών. Από την άλλη, γινόμαστε μάρτυρες αντιπαραθέσεων στους κόλπους του δημοτικού συμβουλίου που δυσκολευόμαστε να παρακολουθήσουμε.

Δημοτικοί σύμβουλοι αλλάζουν στρατόπεδα, ενώ άλλοι επιδίδονται σε μια αδιέξοδη και αντιπαραγωγική αντιπαράθεση, χωρίς να διαφαίνεται πρόθεση αντιμετώπισης των προβλημάτων.

Όσο για τη δημοτική αρχή, ήδη στον τρίτο χρόνο της θητείας της, σκιαμαχεί με… τους προηγούμενους!
Αλλά και στις λίγες συλλογικότητες του χωριού, διακρίνουμε προβλήματα επικοινωνίας.

Στο μικρόκοσμο μιας συρρικνωμένης δημογραφικά κοινωνίας (45 μαθητές/μαθήτριες έχει φέτος το Δημοτικό), μικροεγωισμοί και διαγκωνισμοί δυσκολεύουν τη δημιουργική συνάντηση και συνεννόηση.

Βυθιζόμαστε!
Η υπέρβαση της κατάστασης αυτής είναι άμεση ανάγκη. Δημότες και συλλογικότητες οφείλουν να συγκλίνουν στην επεξεργασία ενός σχεδίου ανάταξης. Διάθεση για συνθέσεις χρειάζεται. Οι διαδικασίες θα βρεθούν. Γιατί μας αξίζει ένα καλύτερο μέλλον!

*Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα  «ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΠΕΤΑ»