Το αυγό του… Κολόμβου!

Πρώτη του Μάη και φως
πρώτη του Μάη
τους εργάτες ξεσηκώνεις
πρώτη του Μάη με φως
πρώτη του Μάη
………………………………….
φως της εργατιάς θαμπώνεις
παλεύει η εργατιά
πρώτη του Μάη
παλεύει η εργατιά
………………………………
πρώτη του Μάη
πρώτη του Μάη
δεν είν’ αργία είν’ απεργία
παλεύει η εργατιά
παλεύει η εργατιά
(Πρώτη του Μάη – Παπακωνσταντίνου Βασίλης, Μουσική/Στίχοι: Μπακαλάκος Θωμάς, Άλμπουμ 1980 – Οι προστάτες…)

Μια ξεχωριστή στιγμή έζησε –λέει- η Ιουλία Καλλιμάνη την Πρωτομαγιά, όταν ενημερώθηκε πως ανάμεσα στο κοινό του νυχτερινού κέντρου όπου εμφανίζεται βρισκόταν ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου.

«Με ειδοποίησαν ότι είναι κάτω ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου», είπε από μικροφώνου η τραγουδίστρια, εμφανώς αιφνιδιασμένη. Η ίδια παραδέχθηκε πως στην αρχή νόμιζε ότι κάποιος της έκανε πλάκα: «Δεν είναι Πρωταπριλιά, αλλά Πρωτομαγιά, δεν γίνεται να είναι ο Παπακωνσταντίνου εδώ μέσα».

Η τραγουδίστρια αποφάσισε να του αφιερώσει το «Σ’ ακολουθώ», ένα από τα τραγούδια που έχουν συνδεθεί όσο λίγα με τη φωνή του, σχολιάζοντας στο τέλος με σεμνότητα: «Ό,τι μπορούμε κάνουμε».

****Πράγματι…. Η Καλλιμάνη κάνει «ο,τι μπορεί…»! Ο Βασίλης, Πρωτομαγιά, βρήκε να πάει εκεί πέρα… μάλλον, δεν αντέχει άλλο… έπαθε κι αυτός… «Σαββοπουλίτιδα»!!!

Δεν ξέρω αν είναι «η Κρυφή Γοητεία της Μπουρζουαζίας» ή το άλλο που λέει «Η εργατική τάξη πάει στον Παράδεισο»…. Κάτι είναι πάντως, που κουράζει όλους αυτούς τους καλλιτέχνες που χρόνια τώρα, στερήθηκαν τη νύχτα, με την έννοια της λαϊκής διασκέδασης…. Και τα δίνουν όλα στην Καλλιμάνη, τη Λιόλιου και την Ρία – Κάτι Ξέρεις -Ελληνίδου

>>>>>>>>>ΕΠΙΤΥΧΙΑ… αναμφισβήτητα ήταν μία (ακόμη) επιτυχία της ΗΧΩ, η δημοσίευση της συμφωνίας «των τριών» για το πρώην Στρατόπεδο ΒΕΡΣΗ… και δεν είναι κακό, οι τοπικές εφημερίδες να αποκαλύπτουν θέματα και ζητήματα που απασχολούν την καθημερινότητα και που δεν μπορούν να τα αναδείξουν οι παρατάξεις της μειοψηφίας, σε Περιφέρειες και Δήμους…εξάλλου, αυτή δεν είναι η πεμπτουσία του Τύπου; Να ελέγχει, να αποκαλύπτει αλλά και να κριτικάρει όλους και όλες για πράξεις και παραλείψεις; Τι λες κι εσύ συντρόφισσα;

Φυσικά η πρόταση Καχριμάνη, Ψαθά, Σιαφάκα είναι ότι καλύτερο για την αξιοποίηση του ΒΕΡΣΗ… νομίζω πως ήρθε η ώρα να αναλάβουν δράση και οι τοπικοί Φορείς, Επαγγελματικοί Σύλλογοι και τα λοιπά…

Η υλοποίηση της πρότασης είναι όπως το αυγό του Κολόμβου… σπάς τις «παραδόσεις» και ανατρέπεις λογικές και διαπλοκές ετών… όποιος μπορεί και θέλει ας το κάνει… η Άρτα με την αξιοποίηση του ΒΕΡΣΗ σύμφωνα με την πρόταση, μόνο να κερδίσει έχει…

>>>>>>>>ΑΜΑΘΟΙ…. Ο Λάκης Γαβαλάς ετοιμάζεται –λέει- για την σύνταξη… κι όπως είπε ο ίδιος, «Όταν άκουσα 850 ευρώ, ρώτησα αν πρόκειται για ημερήσιο ποσό»!!!

Βέβαια, όταν ένας άνθρωπος ζούσε στα σύννεφα, τα 850 ευρώ δεν του φτάνουν για μια βόλτα στο περίπτερο της γειτονιάς… Ο Λάκης Γαβαλάς περιγράφει μια καθημερινότητα πολύ διαφορετική από εκείνη που τον είχε καθιερώσει ως συνώνυμο της χλιδής, μιλώντας στο περιοδικό «OK!», για τα βήματα προς τη συνταξιοδότηση, αλλά και για το πώς βίωσε ο ίδιος αυτή τη μετάβαση…

Όπως εξήγησε ο ίδιος, έχει ήδη ξεκινήσει τη διαδικασία συγκέντρωσης των απαραίτητων εγγράφων, με τη βοήθεια ανθρώπων από το κοντινό του περιβάλλον. Στην ίδια συνέντευξη, ο Λάκης Γαβαλάς θυμήθηκε μια εποχή όπου οι εκδηλώσεις του είχαν ξεπεράσει κατά πολύ τα όρια μιας απλής φιλοξενίας.

«Αρχικά τα διοργάνωνα για να ευχαριστήσω φίλους και συνεργάτες, όμως με τον καιρό πήραν τεράστιες διαστάσεις. Έκανα εκδηλώσεις και στο σπίτι μου στην Κηφισιά, αλλά στη Μύκονο έφτανα να μεταφέρω είκοσι φορτηγά με φαγητά και εξοπλισμό», δήλωσε ο Λάκης Γαβαλάς…

*****Σκέψου κυρ Παντελή μου, να υποχρεωθεί να ζήσει με 850 ευρώ τον μήνα ο Λάκης… δεν θα του φτάνουν ούτε για… μία ώρα! Έτσι την πατάνε οι άμαθοι στη φτώχια…

>>>>>>>>> ΛΙΓΟ πριν το κόμμα…. Ο Τσίπρας, πατριώτες, ετοιμάζεται… σε μεγάλο αφιέρωμα για τις κινήσεις του στο ΒΗΜΑ από τον συμπατριώτη δημοσιογράφο ΑΡΗ ΡΑΒΑΝΟ, σημειώνεται πως βρίσκεται «3 βήματα πριν το κόμμα»…

Ενδιαφέρον έχει το απόσπασμα για τις επαφές του με βουλευτές…. Όπως σημειώνει ο Ραβανός, «Το ενδιαφέρον είναι ότι δεν υπάρχουν επαφές με εν ενεργεία βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, παρά τα όσα κυκλοφορούν κατά καιρούς, και με το μόνο πρόσωπο που διατηρεί σταθερή πολιτική και προσωπική επικοινωνία είναι η Όλγα Γεροβασίλη».

Εντάξει… όλοι και όλες οι αριστεροί και οι αριστερές, οι κεντροαριστεροί και οι κεντροαριστερές, αλλά και οι δεξιοί της Άρτας με αριστερές παρεκκλίσεις ξέρουν ότι η Όλγα Γεροβασίλη θα είναι ένα από τα «αγκωνάρια» στο κόμμα Τσίπρα… απλώς η ίδια καμώνεται πως δεν ξέρει τίποτα… κάτι σαν τον Μητσοτάκη, που ούτε ξέρει, ούτε άκουσε ποτέ για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, τις υποκλοπές, τις αναθέσεις και τα λοιπά…. Και τα λοιπά…

Σε άλλο σημείο ο Άρης Ραβανός σημειώνει πως στο στενό επιτελείο του Τσίπρα υπάρχουν και άλλοι Αρτινοί… Αρτινοί που βρίσκονται κοντά στον Αλέξη Τσίπρα… Σε αυτό το περιβάλλον κινούνται πρόσωπα… όπως και η Ευγενία Φωτονιάτα, που είναι και συντονίστρια του Επιστημονικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου, ενώ δίπλα του πολύτιμος συμπαραστάτης είναι ο παιδικός του φίλος Κώστας Τούμπουρος.

Στο παρασκήνιο, σημειώνει ο Ραβανός, όσοι παρακολουθούν τις κινήσεις του πρώην πρωθυπουργού μιλούν για τρία επόμενα βήματα. Πρώτον, τη σταδιακή δημόσια παρουσία με διαδοχικές παρεμβάσεις που θα «χτίζουν» την εικόνα του και το νέο αφήγημα. Δεύτερον, την οργανωτική μορφή. Δεν υπάρχει ακόμη τελική απόφαση, αλλά η κατεύθυνση δείχνει προς ένα υβριδικό σχήμα, δηλαδή κάτι ανάμεσα σε κόμμα και δίκτυο. Τρίτον, τις πολιτικές γέφυρες, και υπάρχουν επαφές με πρόσωπα εκτός του στενού κομματικού χώρου, στο πλαίσιο διερευνητικών συνομιλιών.

Σύμφωνα με πληροφορίες του «Β», ήδη υπάρχουν τουλάχιστον 300-350 άτομα που ανά πάσα ώρα και στιγμή, εάν γίνουν εκλογές, ακόμα και εάν δεν έχει δημιουργηθεί το κόμμα, θα ενταχθούν στις εκλογικές λίστες υπό τον κ. Τσίπρα, που δεν δείχνει να έχει αποφασίσει, με βάση τα σημερινά δεδομένα, την ανακοίνωση του κόμματος εντός του Μαΐου» καταλήγει η ανάλυση του Άρη Ραβανού…

*******Ασφαλώς και θα υπάρχουν αυτοί οι 300-350 που θα ριχτούν στη φωτιά, εφόσον ο Μητσοτάκης κάνει πρόωρες εκλογές… το θέμα είναι αλλού… το θέμα είναι αν μεταξύ αυτών υπάρχουν τα «άλλα πρόσωπα» ή αν η πλειοψηφία απαρτίζεται από πρώην πολιτικά στελέχη της Αριστεράς και του ΣΥΡΙΖΑ…

Για παράδειγμα, στην Άρτα ξέρουμε πως θα είναι με τον Τσίπρα, αυτοί που ήταν και πριν με τον ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή η Όλγα Γεροβασίλη και ο Βασίλης Τσίρκας…. Και τίθεται το ερώτημα: τι καινούριο κομίζουν στην τοπική κοινωνία η Γεροβασίλη με τον Τσίρκα; Τι θα κάνουν, που δεν έκαναν, είτε με τον ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα, είτε με τον ΣΥΡΙΖΑ του Κασσελάκη και του Φάμελλου; Τι θα αλλάξουν, που μέχρι χθες δεν το άλλαζαν; Γιατί οι Αρτινοί που ΔΕΝ ψήφισαν Γεροβασίλη, Τσίρκα και ΣΥΡΙΖΑ το 2019 και το 2023 θα τον ψηφίσουν τώρα;

Θα αναρωτηθείς αγαπητέ κυρ Παντελή, και τι θα γίνει αν κατέλθει κάποιος άλλος… ε, δεν έχουν λόγο και τα πρόσωπα; Έχουν ένα λόγο… μερικές φορές και δύο, μη σου πώ…

>>>>>>>ΜΝΗΜΕΣ ’80… ο θάνατος της Κικής Σακκά, ανακαλεί στη μνήμη μέρες Αυτοδιοίκησης του ’80… η Κική Σακκά, ήταν απ’ τις πρώτες γυναίκες που όχι μόνο ασχολήθηκαν με τα κοινά, σε μια περίοδο που ήταν δύσκολο για τη γυναίκα να βγεί απ’ το σπίτι, αλλά κατόρθωσε να εκλεγεί δημοτική σύμβουλος στον Δήμο Αρταίων με το Νίκο Σιμετζή… ο Νίκος Σιμετζής με τη γυναίκα του έχασε τη ζωή του σε τροχαίο και ανέκυψε θέμα κάλυψης της θέσης του Δημάρχου…
Η Κική Σακκά, μετά από ψηφοφορία εκλέχθηκε Δήμαρχος και υπηρέτησε στη θέση αυτή μέχρι το 1982… η πορεία της στην τοπική πολιτική σκηνή, χαρακτηρίσθηκε από υπευθυνότητα, ήθος και σεμνότητα και άφησε το δικό της αποτύπωμα στα τοπικά μας πράγματα…

>>>>>>> ΚΑΛΟ ΝΕΟ… μιας και μιλάμε για την πόλη, μαθαίνω πως σε κεντρικό σημείο, σχεδόν δίπλα στο μνημείο της Παρηγορίτισσας και της πλ. Σκουφά, υπάρχει ενδιαφέρον για ανέγερση ξενοδοχείου από αυτά που λένε boutique hotel..

Παρόλα αυτά, η πόλη της Άρτας σήμερα, εκτός των έργων που έχουν αποδιοργανώσει τη ζωή και την καθημερινότητα στην αγορά, λύπη προκαλεί και η εικόνα τόσων κλειστών καταστημάτων σε κεντρικούς δρόμους… όσοι ομνύουν στην ανάπτυξη μέσω του τουρισμού, ίσως θα ξέρουν πως δεν αρκούν μόνο τα μνημεία, για να δημιουργήσουν μια κοσμογονία από τουρίστες, αλλά απαιτούνται και άλλα πράγματα όπως η εστίαση και τα καταλύματα…

Θα τολμούσα δε να πώ, πως όλα αυτά πρέπει να λειτουργούν μαζί, δηλαδή και ανοιχτά τα μνημεία, με ανοιχτά εστιατόρια, με μπόλικες κλίνες… δυστυχώς, στην Άρτα σήμερα, μάλλον λείπουν και τα τρία, αν κρίνουμε από διάφορες αναρτήσεις συμπολιτών με αφορμή την Πρωτομαγιά… διότι την πρωτομαγιά δεν κάνουν όλοι πορείες και συλλαλητήρια, αλλά κάνουν και εκδρομές…

*****Μία χαρακτηριστική ανάρτηση ήταν μιας συμπολίτισσας, που έγραψε τα εξής: «Σήμερα, πρώτη Μαΐου, αποφασίσαμε να μείνουμε εντός των συνόρων της Άρτας για έναν καφέ και φαγητό. Η πόλη γεμάτη με λεωφορεία , κόσμος παντού, οικογένειες με παιδιά… και κάπου εκεί ξεκινάει η απογοήτευση.

Περπατάς στην πόλη και βλέπεις το εξής θέατρο του παραλόγου:
Αγία Θεοδώρα; Κλειστή.
Παρηγορήτισσα; Κλειδωμένη. Κόσμος απ’ όλη την Ελλάδα να στέκεται έξω από τα κάγκελα με το κινητό στο χέρι, προσπαθώντας να βγάλει μια φωτογραφία της προκοπής μέσα από τις τρύπες της περίφραξης. Ντροπή; Λύπη; Δεν ξέρω…

Και φτάνουμε στο Γεφύρι. Εκεί το απόλυτο χάος. Λεωφορεία σταματημένα στη μέση του δρόμου γιατί δεν υπάρχει πουθενά χώρος στάθμευσης. Παιδιά να κατεβαίνουν μέσα στην κίνηση και γονείς να τρέχουν από πίσω τους μέσα στο άγχος.
Όσο για το φαγητό; Άνθρωποι να τριγυρνούν απεγνωσμένα και να ρωτάνε «πού θα φάμε κάτι απλό;» «ένας φούρνος ανοικτός δεν υπάρχει κάπου ;» όπως είπε κάποιος κύριος συγκεκριμένα… και η πόλη να μοιάζει ανήμπορη να τους εξυπηρετήσει.

Είναι κρίμα. Έχουμε τα κοσμήματα, έχουμε την ιστορία, έχουμε τον κόσμο που μας προτιμάει, κι εμείς τους υποδεχόμαστε με κλειστές πόρτες και έλλειψη οργάνωσης. Μέχρι πότε θα διώχνουμε όποιον έρχεται να αφήσει ένα ευρώ σε αυτόν τον τόπο; Μέχρι ποτέ θα γκρινιάζουμε ότι μας φταίνε όλοι οι άλλοι αλλά κανείς μας πουθενά;
Ας αγαπήσουμε επιτέλους αυτή τη πόλη , γιατί εμείς φταίμε για το εδώ που φθάσαμε».

******Λοιπόν; Είναι δυνατόν μια πόλη, με κλειστά μνημεία, με κλειστά μαγαζιά, να προσδοκά ανάπτυξη μέσω τουρισμού; Δε νομίζω… κι επειδή εμείς που ζούμε εδώ πέρα, ξέρουμε πως ούτε οι ντόπιοι δεν βρίσκουν να φάνε τις αργίες, δύσκολα θα βρούν φαγητό και ξεκούραση, οι επισκέπτες της μιας ημέρας, όπως είναι σήμερα ο τουρισμός για την Άρτα…

Διάβαζα στο lifo.gr για «κόσμο που ψωνίζει στις δύο τα ξημερώματα στα Μαναβάκια στο Παγκράτι, στη γωνία της Φιλολάου με Αστερόπης… είναι κυρίως νεαρός, Αθηναίοι και τουρίστες. Η Κατερίνα, που ψωνίζει ροδάκινα, μας λέει ότι είναι η καλύτερη ώρα για ψώνια, μετά την έξοδο, γιατί δεν έχει πουθενά ουρές, επικρατεί παντού η ασυνήθιστη για μεγαλούπολη ηρεμία και το προσωπικό είναι πιο ευγενικό. «Κανείς δεν είναι στην τσίτα που είναι το πρωί ή το μεσημέρι», μας λέει.

«Τα Μαναβάκια άνοιξαν το 1997 και είναι ένα μαγαζί που λειτουργεί και τη νύχτα, με σκοπό να εξυπηρετήσουμε τον κόσμο που σχολάει πιο αργά από τη δουλειά του», λέει, «για να έχουν αυτή την ευκολία, να μπορούν να βρουν ανά πάσα στιγμή ό,τι τους λείπει. Δεν κλείνουμε ποτέ, ούτε Κυριακές, ούτε αργίες, είμαστε ανοιχτά 365 μέρες τον χρόνο, όλο το 24ωρο. Υπάρχουν οικογένειες που θέλουν να μαγειρέψουν νωρίς το πρωί και, επειδή δουλεύουν όλοι μέχρι αργά, έρχονται να ψωνίσουν μετά τις 10 και τις 11 το βράδυ. Έχουμε πολύ τέτοιο κόσμο» λένε οι ιδιοκτήτες.

Ένα τέτοιο «πείραμα» λειτουργεί και στην Άρτα… πρόκειται για το γνωστό με τη φίρμα «Μαρκετάκι» που λειτουργεί στη Ζάρρα και που είναι «ανάσα» για όσους κάτι ξέχασαν Κυριακάτικα… ή ακόμα και την Πρωτομαγιά, τα Χριστούγεννα ή τη μέρα του Πάσχα… πήγα και αγόρασα πικάντικη μουστάρδα για το ψητό αρνάκι… και το προσωπικό, με το χαμόγελο και πάντα πρόθυμο και εξυπηρετικό…

*****Ε, ναι… στην πόλη της Άρτας, δύσκολο να βρεις να φας στο κέντρο, ειδικά μετά το κλείσιμο του «Μονοπλιού»… ακόμα και τα τρία τέσσερα μαγαζιά που υπάρχουν για πακέτο τις Κυριακές και αργίες, συνήθως δεν λειτουργούν…

Παλιά, έβρισκες; Νομίζω, ναι… υπήρχαν εστιατόρια με την κλασσική έννοια του όρου, που λειτουργούσαν σχεδόν όλες τις μέρες του χρόνου… πάντως στην Πρέβεζα βρίσκεις… στα Γιάννενα επίσης… και στο Μενίδι…

>>>>>>>>ΚΑΣΤΑΝΙΑΔΑ… ούτε παραγγελία να τον είχαν οι Kyriakistas τον Χάρη Καστανίδη… ξαφνικά βρέθηκε να κερδίζει το δεκάλεπτο του Γουόρχολ… ένα στέλεχος, που στην πολιτική του πορεία βρέθηκε αρκετές φορές μακριά από το ΠΑΣΟΚ… αλλά μετά ξαναγύριζε, μέχρι να ξαναφύγει…

Σήμερα ο Καστανίδης διαμαρτύρεται επειδή το ΠΑΣΟΚ έθεσε ασυμβίβαστο για όσους έχουν συμπληρώσει 20 χρόνια βουλευτές… λέει δεν είναι ο μόνος, επειδή εξαιρείται ο Παπανδρέου ως πρώην Πρωθυπουργός… και θεωρεί πως διώκεται από τον Ανδρουλάκη…

Κι έτσι να είναι, 20 χρόνια είναι πολλά για κάποιον που η πορεία του με το κόμμα που εκλέγονταν ήταν γεμάτη με συγκρούσεις, διαφοροποιήσεις, κόντρες με τους αρχηγούς… οπότε, νομίζω πως αντί να γκρινιάζει και να διαμαρτύρεται, άνετα μπορεί να συμμετάσχει σε άλλα κόμματα και σχηματισμούς, που θα δέχονταν έναν «ασυμβίβαστο» πολιτικό, όπως ο Καστανίδης…

>>>>>>>> ΕΚΤΟΞΕΥΣΗ ΒΙΑΣ… εκείνο που εσχάτως με προβληματίζει έντονα κυρ Παντελή μου, είναι αυτή η βία που βλέπουμε και ακούμε, σε άλλους τόπους…. Ειδικά η εκτόξευση της νεανικής βίας στα μεγάλα αστικά κέντρα έχει πάρει τη μορφή επιδημίας… λες και ήρθε μαζί με τον Κυριάκο και τον κόβιντ…

Ευτυχώς που εμείς εδώ στην Ήπειρο, μάλλον ήμαστε σε καλά επίπεδα…. Αν συγκριθούμε με την Κρήτη, όπου ντουφεκίζονται και μαχαιρώνονται για ψύλλου πήδημα, ή στις μεγάλες πόλεις και ειδικά στην Αθήνα και τα περίχωρα όπου η ζωή, δεν αξίζει μια δεκάρα, είμαστε άριστα…

Βέβαια είμαστε κι εμείς άγιοι άνθρωποι…. Προβατάκια του θεού είμαστε εμείς οι Ηπειρώτες… δύσκολα θα πάρουμε το δίκαννο… από όπλα, ότι είδαμε στον στρατό… εξάλλου φαίνεται και απ’ το πόσο τσιμπάμε στις απάτες… ή απ’ το γεγονός πως εκλέγουμε τους ίδιους και τους ίδιους για χρόνια ολόκληρα…

*****Εντάξει… μπορεί να μην είμαστε πλούσιοι, αλλά έχουμε την ησυχία μας… τι καλύτερο δηλαδή… Έρρωσθε και ευδαιμονείτε πατριώτες… όλα θα πάνε καλά… είμαστε σε καλό δρόμο…