Παρουσίαση του τελευταίου βιβλίου του Ελπιδοφόρου Ιντζέμπελη
Γράφει η Έρικα Αθανασίου, δημοσιογράφος, συγγραφέας
Με φόντο τη Βουλή και τον Υμηττό στο βάθος, στον φιλόξενο χώρο εκδηλώσεων του βιβλιοπωλείου Public, συναντήθηκαν βιβλιόφιλοι και φίλοι του συγγραφέα Ελπιδοφόρου Ιντζέμπελη την Πέμπτη 4 Ιουνίου για την παρουσίαση του βιβλίου του «Το κρυφό τετράδιο» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Κύφαντα».
Τους ομιλητές παρουσίασε ο συγγραφέας Άγγελος Χαριάτης και αν και μπορεί να μην ήταν γνωστά αναλυτικά τα βιογραφικά τους όλοι όμως γνώριζαν τόσο τον ηθοποιό, Στέλιο Μάινα, ο οποίος έχει δώσει και εξαιρετικά δείγματα γραφής, όσο και τον πολυβραβευμένο συγγραφέα Ανδρέα Μήτσου. Θαυμαστής της γραφής του Ελπιδοφόρου Ιντζέμπελη δήλωσε ο Στέλιος Μάινας, ο οποίος και μετέφερε τα λόγια του συγγραφέα στο κοινό, διαβάζοντας αποσπάσματα, που απέσπασαν δυνατά χειροκροτήματα.
Την υπόθεση του βιβλίου και τον τρόπο γραφής ανέλυσε ο Ανδρέας Μήτσου, ο οποίος στάθηκε στον τρόπο παρουσίασης της υπόθεσης με διαρκή φλας μπακ αλλά και στον χαρακτήρα των ηρώων.
Παίρνοντας τον λόγο ο ίδιος ο συγγραφέας μίλησε για τη διαδικασία γραφής του συγκεκριμένου βιβλίου, το οποίος πέρασε από πολλές αλλαγές μέχρι την τελική μορφή του, αφού διαμορφώθηκε σε διάρκεια 25 ετών, με αφορμή ένα περιστατικό με πυροβολισμούς σε σχολείο στη Μ. Βρετανία, όταν βρισκόταν κι ο ίδιος εκεί.
Ο Άγγελος Χαριάτης από τη μεριά του μίλησε για το πώς είδε ο ίδιος την ιστορία του Κρυφού Τετραδίου και συνέχισε με ερωτήσεις προς τον συγγραφέα για τον τρόπο συλλογής του υλικού, τη δόμηση της υπόθεσης, τη διαδικασία συγγραφής.
Πρόκειται για μια ιστορία όπου ένας ένοπλος εισβάλει σε ένα σχολείο. Οι προθέσεις του είναι ξεκάθαρες μόνο για τον ίδιο κι ένα ακόμα πρόσωπο, το οποίο όμως δεν βρίσκεται στο σχολείο τη στιγμή της εισβολής.
Ο λόγος που όπλισε το χέρι του δράστη κρύβεται πολλά χρόνια πίσω και η ιστορία παρότι εκτυλίσσεται στην Ελλάδα έχει ξεκινήσει στη Γερμανία τα χρόνια της μετανάστευσης.
Ο συγγραφέας απαντώντας σε ερώτηση ανέφερε ότιέχοντας μια ευαισθησία ο ίδιος υπηρετώντας χρόνια ως δάσκαλος, είχε προβληματιστεί σχετικά με την έλευση του ενόπλου στο σχολείο και για αυτό προτίμησε στη δική του ιστορία τα παιδιά να λείπουν σε εκδρομή και αντιμέτωπος την κάνη του όπλου να βρεθεί μόνο ένας δάσκαλος.
Μιλώντας για τις εμπειρίες του από την εκπαίδευση ανέφερε ότι την εποχή που άρχισε να γράφει το βιβλίο τα σχολεία είχαν μια εντελώς διαφορετική εικόνα, όπου εύκολα μπορούσε να μπει κάποιος εκτός της σχολικής κοινότητας, κάτι που δεν μπορεί να συμβεί σήμερα.
Κι ενώ όταν φτάνει η ώρα για ερωτήσεις από το κοινό συνήθως υπάρχει μικρή ανταπόκριση, ήταν πολλά τα χέρια που υψώθηκαν και οι άνθρωποι που ήθελαν ήταν να ρωτήσουν κάτι τον συγγραφέα, είτε να προσθέσουν κάτι, έχοντας διαβάσει το βιβλίο.
Ανάμεσα στο πολυπληθές κοινό ήταν συγγραφείς, κριτικοί, δημοσιογράφοι αλλά και πολλοί φίλοι του συγγραφέα από παλιά, που έδωσαν τη δική τους πινελιά στον εκδήλωση, γνωρίζοντας καταστάσεις και θέτοντας στοχευμένες ερωτήσεις.
Ακόμα και μετά το τέλος της εκδήλωσης ο κόσμος δυσκολεύτηκε να αποχωρήσει καθώς όλοι ήθελαν να κουβεντιάσουν λίγο ακόμα, να ρωτήσουν κάτι προσωπικά τον συγγραφέα και φυσικά να ζητήσουν μια υπογραφή στο δικό τους αντίτυπο.
