Ο Παπασταύρου και η καταστροφή του Αμβρακικού Κόλπου
Αντιδράσεις προκαλεί η απόφαση της κυβέρνησης για την περαιτέρω επέκταση των υδατοκαλλιεργειών στην προστατευόμενη περιοχή του Αμβρακικού, την οποία αποκαλύπτει διεθνής δημοσιογραφική έρευνα. Τα στοιχεία και τα ερωτήματα για τη στάση του αρμόδιου Υπουργού μπροστά σε μια περιβαλλοντική καταστροφή.
Σοβαρά ερωτήματα για την κυβέρνηση και τον αρμόδιο υπουργό Περιβάλλοντος, Σταύρο Παπασταύρου, ανακύπτουν από τις αποκαλύψεις για την περαιτέρω επέκταση των υδατοκαλλιεργειών στον Αμβρακικό Κόλπο, σε μια περιοχή που έχει ήδη υποστεί μεγάλη καταστροφή παρότι έχει χαρακτηριστεί εθνικό πάρκο και προστατευόμενος υγρότοπος.
Οι αποκαλύψεις περιλαμβάνονται σε έρευνα του Outlaw Ocean Project, που δημοσιεύεται από το Solomon, τους New York Times στις ΗΠΑ, την El País στην Ισπανία, τον Economist στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Le Monde στη Γαλλία, το CBC στον Καναδά και άλλα διεθνή μέσα ενημέρωσης. Στο σκέλος που αφορά την Ελλάδα, η έρευνα αναφέρει ότι παρά την περιβαλλοντική πίεση που ήδη δέχεται η περιοχή, η ελληνική κυβέρνηση σχεδιάζει την περαιτέρω επέκταση της εν λόγω βιομηχανίας.
Παράλληλα, σημειώνεται ότι ένα τρίτο των μονάδων της περιοχής έχει εγκαταλειφθεί και παραμένει ανενεργό, ενώ τα κουφάρια των ιχθυοτροφείων, οι σκουριασμένες φορτηγίδες και οι εγκαταστάσεις που έχουν απομείνει στην ακτή σχηματίζουν έναν τεράστιο όγκο από σκουπίδια και μπάζα.
Από ψηλά, η ακτογραμμή μοιάζει να χάνεται μέσα σε ένα μωσαϊκό από θολά νερά, απορρίμματα και εγκαταλελειμμένες εγκαταστάσεις. Μεταξύ άλλων, στη διεθνή έρευνα τονίζεται ότι ο Αμβρακικός Κόλπος είναι ένα ημίκλειστο οικοσύστημα, που μοιάζει με φιόρδ και συνδέεται με το Ιόνιο Πέλαγος μέσω ενός στενού περάσματος, πλάτους μόλις 600 μέτρων.
Χωρίς τη δυνατότητα να «αναπνέει» όπως οι ανοιχτές θάλασσες, απαιτούνται χρόνια για να ανανεωθούν πλήρως τα νερά του. Πρόκειται για μια λεκάνη με αργή –σχεδόν στάσιμη– ροή, όπου τα απόβλητα των ιχθυοκαλλιεργειών –ακατανάλωτη τροφή, περιττώματα ψαριών ή καρκινογόνες χημικές ουσίες– καταλήγουν στον πυθμένα και παραμένουν εκεί για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Κάτοικοι της περιοχής και περιβαλλοντικές οργανώσεις επισημαίνουν ότι ο κλάδος «καταναλώνει» άγρια αλιευμένα ψάρια για να ταΐσει τα εκτρεφόμενα ψάρια, αφήνοντας πίσω του εγκαταλελειμμένες εγκαταστάσεις και μετακυλίοντας το περιβαλλοντικό κόστος στις τοπικές κοινωνίες. Και θέτουν το ερώτημα γιατί η κυβέρνηση ετοιμάζεται να επεκτείνει τη δραστηριότητά του στον Αμβρακικό Κόλπο.
Επί της ουσίας, το ερώτημα στο οποίο καλείται να απαντήσει ο κ. Παπασταύρου είναι το εξής: πώς συμβιβάζεται η προστασία ενός ήδη επιβαρυμένου οικοσυστήματος με τα σχέδια περαιτέρω επέκτασης της δραστηριότητας των υδατοκαλλιεργειών;
Πηγή: Protagon.gr-30 Οκτωβρίου 2026.