Και μετά τις αγροτικές κινητοποιήσεις ΤΙ;

Γράφει ο Γιώργος Πριόβολος*

Κάθε χρόνο το ίδιο σκηνικό. Τρακτέρ στους δρόμous, μπλόκα στα διόδια, αγανακτισμένοι αγρότες και κτηνοτρόφοι να διεκδικούν τα αυτονόητα.
Η κυβέρνηση υπόσχεται, οι κινητοποιήσεις σταματούν, και μετά από λίγους μήνες όλα ξαναρχίζουν από την αρχή. Αυτός ο φαύλος κύκλος δεν είναι απλώς ένα πολιτικό πρόβλημα , είναι το σύμπτωμα μιας βαθιάς παθογένειας που πλήττει την ελληνική γεωργία και κτηνοτροφία εδώ και δεκαετίες.

Η Ελλάδα, παρά τον πλούτο της γης της και την παράδοσή της στην αγροτική παραγωγή, βρίσκεται σε μειονεκτική θέση μέσα στην Ευρώπη. Ενώ χώρες όπως η Ολλανδία, η Γαλλία και η Γερμανία έχουν αναπτύξει σύγχρονα συστήματα υποστήριξης της πρωτογενούς παραγωγής, εμείς εξακολουθούμε να παλεύουμε με γραφειοκρατικά εμπόδια, ανύπαρκτο σχεδιασμό και αποσπασματικές λύσεις.
Το αποτέλεσμα;
Χιλιάδες στρέμματα εγκαταλείπονται, νέοι αγρότες δεν υπάρχουν, και η εξάρτησή μας από εισαγωγές αυξάνεται συνεχώς.

Οι παθογένειες είναι γνωστές. Χαμηλές τιμές παραγωγού που δεν καλύπτουν καν το κόστος παραγωγής, καθυστερήσεις στις επιδοτήσεις, έλλειψη οργάνωσης και συλλογικότητας, ανεπαρκής ψηφιοποίηση, και μια Κοινή Αγροτική Πολιτική που συχνά φαίνεται να εξυπηρετεί τους μεγάλους παραγωγούς του Βορρά παρά τις μικρομεσαίες εκμεταλλεύσεις του Νότου.
Προσθέστε σε αυτά την κλιματική αλλαγή, την αύξηση του κόστους ενέργειας και εφοδίων, και έχετε μια βόμβα έτοιμη να εκραγεί.
Τα μπλόκα και οι διαμαρτυρίες είναι δικαίωμα και καθήκον των αγροτών. Αλλά δεν μπορούν να είναι η μόνη λύση. Χρειάζεται επιτέλους μια εθνική στρατηγική με όραμα και συνέπεια.
Χρειάζεται επένδυση στην τεχνολογία, στη διασύνδεση παραγωγού και καταναλωτή, στη δημιουργία συνεταιρισμών που λειτουργούν, στην προστασία των τοπικών προϊόντων. Χρειάζεται η πολιτεία να σταματήσει να μοιράζει ψίχουλα και να δημιουργήσει ένα βιώσιμο μοντέλο ανάπτυξης.

Γιατί αν συνεχίσουμε με την ίδια νοοτροπία , του “περιμένω να με σώσει η επιδότηση”, του “ας βγούμε στα μπλόκα να δούμε τι θα πάρουμε”, του “αφήνω την γη γιατί δεν βγαίνει” τα αποτελέσματα θα είναι καταστροφικά. Θα χάσουμε την αυτάρκειά μας στα βασικά αγαθά. Θα αδειάσει η ύπαιθρος. Θα εξαφανιστεί ένας τρόπος ζωής και μια κουλτούρα αιώνων.

Η ελληνική γεωργία και κτηνοτροφία έχουν μέλλον αλλά μόνο αν αλλάξουμε τώρα.
Οι κινητοποιήσεις πρέπει να γίνουν η αφετηρία για μια πραγματική μεταρρύθμιση, όχι η κατάληξη. Το ερώτημα παραμένει. Θα το καταλάβουμε εγκαίρως, ή θα συνεχίσουμε να περιμένουμε το επόμενο μπλόκο;

*Ο Γιώργος Πριόβολος είναι οικονομολόγος – διδάκτωρ Κοινωνικών επιστημών