Γράφει ο Βασίλης Ιωάννου
Είναι γνωστόν ότι με αποφάσεις των οργάνων του “το ΠΑΣΟΚ θα δώσει τη μάχη των εκλογών ως αυτόνομο πολιτικό κίνημα, με πλήρη πολιτική και προγραμματική αυτοτέλεια”.
Τα δεδομένα όμως όλων των δημοσκοπήσεων, ακόμη και των πολύ πρόσφατων, δείχνουν μεν το ΠΑΣΟΚ δεύτερο, όμως με τη “βελόνα” κολλημένη και πολύ μακριά από τον εκλογικό του στόχο “για νίκη ακόμα και με μια ψήφο διαφορά”…
Αυτό δεν φαίνεται προς στιγμή να απασχολεί ιδιαίτερα την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ.
Παράλληλα προχωρά προς το Συνέδριο του, στα τέλη του μηνός, “με στρατηγική αμφίπλευρης πολιτικής και κοινωνικής διεύρυνσης” και με στόχο την επιστροφή στελεχών που σε προηγούμενες περιόδους απομακρύνθηκαν ή ακολούθησαν διαφορετικές πολιτικές επιλογές.
Η συγκεκριμένη όμως διαδικασία δε φαίνεται να έχει το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, ενώ ορισμένα πρόσωπα που ανακοινώνονται δικαιολογημένα προκαλούν εσωκομματικές αντιδράσεις.
Αναφορικά με το θέμα της διεύρυνσης η δικιά μου άποψη είναι ξεκάθαρη.
-Το ΠΑΣΟΚ, στη συγκεκριμένη συγκυρία και με βάση τους εκλογικούς του στόχους έχει ανάγκη τους προοδευτικούς, δημοκράτες και αριστερούς πολίτες !!!
– ΟΛΟΥΣ, όσοι θέλουν και μπορούν να βοηθήσουν, αποδεχόμενοι τις βασικές αρχές και την στρατηγική του Κινήματος.
– ΟΛΟΥΣ αυτούς, έχει υποχρέωση να τους προσεγγίσει και να τους καλέσει να στηρίξουν την προσπάθεια του..
– Διαφωνώ με όσους πιστεύουν ότι στην είσοδο της Χαριλάου Τρικούπη θα πρέπει να μπει “ΠΑΣΟΚΟΜΕΤΡΟ” και να κάνουν face control για το ποιον θα δεχθούν και ποιον θα αποκλείσουν.
ΟΜΩΣ, για να υπάρχει συνέπεια στις δεσμεύσεις και τις διακηρύξεις του παρελθόντος, απαιτείται να τεθεί ένα σαφές αξιακό πλαίσιο στις τελικές επιλογές και αποφάσεις .
Το ΠΑΣΟΚ δεν έχει ανάγκη:
-Όσους στο παρελθόν έχουν λοιδορήσει, προσβάλει, καθυβρίσει και στοχοποιήσει αυτούς που στις δύσκολες μέρες “κράτησαν Θερμοπύλες”.
– Όσους με την πρακτική τους τα προηγούμενα χρόνια αποδείχθηκαν πολιτικοί καιροσκόποι, γυρολόγοι και τυχοδιώκτες.
Γι’ αυτό είναι απαραίτητο να ορθωθεί μια αυτονόητη διαχωριστική γραμμή, αλλιώς η προσπάθεια διεύρυνσης, όσο φιλότιμη κι αν είναι, θα οδηγήσει στο ακριβώς αντίθετο από το προσδοκώμενο αποτέλεσμα.
Αναφορικά με την διαγραφή του Βουλευτή Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου, εγείρονται 2 εύλογα ερωτήματα για τη σκοπιμότητα της απόφασης.
Όταν μέσω της διαδικασίας διεύρυνσης και προκειμένου να “μεγαλώσεις” το ΠΑΣΟΚ, δέχεσαι “κάθε καρυδιάς καρύδι”, με ποια λογική , λίγες μέρες πριν το Συνέδριο, διαγράφεις μέλος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, επειδή εξέφρασε δημόσια τις απόψεις του;
Δεν αντιλαμβάνεται η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ ότι η ποινικοποίηση της διαφορετικής άποψης και της κριτικής δε βοηθάει στην ενότητα της παράταξης και απλά δείχνει αδυναμία και έλλειψη δημοκρατικής ευαισθησίας;
Προσωπικά δεν έχω πειστεί για την αναγκαιότητα της απόφασης.
Τέλος θεωρώ ότι η απόφαση του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου να παραδώσει την Βουλευτική έδρας αποτελεί για τον ίδιο δείγμα πολιτικής αξιοπρέπειας και για το πολιτικό σύστημα ένα παράδειγμα προς μίμηση.