
Ενισχυμένη πολιτική και στρατιωτικές θέσεις
Γράφει ο Νίκος Σόκολος
Ο πόλεμος στο Ιράν αναδιαμορφώνει σχέδια και στρατηγικές, με στόχο το παρατεταμένο αποκλεισμό των ναυτικών λιμανιών του Ιράν, επιδιώκοντας να πλήξουν τις εξαγωγές του πετρελαίου της Τεχεράνης στον βαθμό που θα την εξαναγκάσουν σε υποχωρήσεις, την ίδια ώρα που ο Αμερικανός πρόεδρος, προειδοποιεί για επανεκκίνηση των στρατιωτικών επιχειρήσεων Αμερικής και Ισραήλ, εάν το Ιράν δεν αποφασίσει έξυπνα για το πυρηνικό του πρόγραμμα.
Επιπλέον στην κορυφή της νέας δομής της εξουσίας του Ιράν, οι φρουροί της επανάστασης δεν υποχωρούν απέναντι στον Αμερικανό πρόεδρο, μια και αυτοί προβλέπουν αναβολή της συζήτησης για το πυρηνικό πρόγραμμα, έως την λήξη του πολέμου και την επίλυση των διαφορών για την ναυσιπλοΐα, στον Περσικό κόλπο.
Το διπλωματικό αυτό αδιέξοδο και το συνεχιζόμενο μπλόκο στην κρίσιμη θαλάσσια οδό, εντείνει τους φόβους, για έντονη στρατιωτική και οικονομική πίεση προς το Ιρανικό σύστημα εξουσίας, το οποίο εμφανίζεται συνεκτικό, χωρίς εμφανείς ρωγμές ή ενδείξεις εσωτερικής κατάρρευσης.
‘Ενα πρόσθετο στοιχείο είναι ότι, ο πόλεμος στο Ιράν, αναδιαμορφώνει άλλες φανερές ή κρυφές συμμαχίες μεταξύ των κρατών και άλλες προτεραιότητες, οι οποίες αυτή την στιγμή, έχουν σχέση με την προστασία των θαλάσσιων οδών, αλλά και με το ενδεχόμενο ότι η Ελλάδα, θα μπορούσε να συμμετάσχει στην προστασία των στενών του Ορμούζ.
Δημιουργώντας ίσως νέες πραγματικότητες για την θαλάσσια ασφάλεια, σε μια εποχή Γεωπολιτικής, Γεω-οικονομικής και Τεχνολογικής αναταραχής, καθώς οι σημερινές προκλήσεις, προέρχονται από τις κρίσιμες υποθαλάσσιες υποδομές ενέργειας και επικοινωνιών, όπως και από την ίδια την αμφισβήτηση της Αποκλειστικής οικονομικής ζώνης, των νησιών μας, από την γειτονική Τουρκία.
Παράλληλα κοντά σε αυτές τις νέες πραγματικότητες, η Τουρκία θεωρεί την οριστικοποίηση της πολυεπίπεδης αμυντικής συμφωνίας, στα εξοπλιστικά προγράμματα, με το Ισραήλ, αλλά και την παρουσία της Γαλλίας στην Κύπρο, ως άλλος σύμμαχος της Ελλάδας, ως μεγάλο πρόβλημα, το οποίο μπορεί να οδηγήσει την Τουρκία σε πιο σκληρές κινήσεις, που έχουν σχέση με όπλα.
Μιας και για την Τουρκία η Κύπρος δεν είναι ένα απλό νησί , αλλά ένα προκεχωρημένο φυλάκιο της Ευρώπης και του Ελληνισμού, το οποίο βρίσκεται σε προωθημένη θέση, κοντά στην Τουρκία, με σκοπό την επιτήρηση, την ασφάλεια και την έγκαιρη προειδοποίηση της κύριας δύναμης των Ελλήνων.
Τελικά ο Πόλεμος στο Ιράν δεν αναδιαμορφώνει μόνο σχέδια, στρατηγικές και συμμαχίες, μεταξύ των διαφόρων κρατών, αλλά είναι πολυεπίπεδος και πολύπλοκος, με διαστάσεις που εκτείνονται πολύ πέρα από τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, επηρεάζοντας τις ισορροπίες ισχύος αλλά και τις ίδιες τις χώρες της Ελλάδας και της Τουρκίας.