Η πολιτική των νοσοκομείων για τον μητρικό θηλασμό

Γράφει ο Νίκος Σόκολος

Με την πραγματοποίηση των διάφορων συνεδρίων και των επιστημονικών εκδηλώσεων, η πρόσκληση του επιστημονικού προσωπικού και ο καθορισμός της θεματολογίας εξαρτάται όχι μόνο από τη φύση της εκπαίδευσης, αλλά και από τις νέες επιστημονικές εξελίξεις γύρω από θέματα υγείας, μαζί με τις ευκαιρίες ανταλλαγής απόψεων και ανάπτυξης συνεργασιών με ερευνητές και ειδικούς που διεξάγουν τη βασική ή κλινική έρευνα για την ανακάλυψη νέων μεθόδων διαχείρισης προβλημάτων υγείας, όπως και θεραπειών.

Αλλά και με τη σημερινή πολιτική των νοσοκομείων, που εφαρμόζουν την άμεση κάλυψη των αναγκών των ασθενών τους, όπως και με την ανάληψη διαφόρων δράσεων προς όφελος των ασθενών, και ιδιαίτερα της ιατρικής παρακολούθησής τους.

Με αφορμή αυτή την πολιτική και με την παρουσίαση μιας έρευνας, μεταφερόμαστε στο μεγάλο ταξίδι της ζωής, στην αγκαλιά της εκπαίδευσης των επαγγελματιών υγείας που ασχολούνται με την εγκυμοσύνη και με τον Μητρικό θηλασμό, με την αναγνώριση του ειδικού ρόλου των Μαιευτηρίων, αλλά και με τη δημιουργία ενός θεσμού που, αυτή τη φορά, έχει σχέση με τα «Φιλικά προς τα βρέφη νοσοκομεία».

Τα νοσοκομεία και τα Μαιευτήρια που διαθέτουν την επίσημη πιστοποίηση «Φιλικό προς τα βρέφη» από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας εφαρμόζουν αυστηρά πρωτόκολλα για την προώθηση του Μητρικού Θηλασμού και τη σωστή φροντίδα της μητέρας και του νεογνού.

Η διάρκεια του θηλασμού επιμηκύνεται στα φιλικά προς τα βρέφη νοσοκομεία που εφαρμόζουν σωστά τις οδηγίες της UNICEF και του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας: από 6,5 μήνες για συνολικό θηλασμό, από 4 σε 4,5 για πλήρη θηλασμό, από 6 σε 12 εβδομάδες για αποκλειστικό θηλασμό.

Λιγότερο από 38% των νεογνών θηλάζουν παγκόσμια κατά τη διάρκεια των 4 πρώτων μηνών της ζωής, ενώ η δημιουργία απαραίτητων νοσοκομείων, που έχει σχέση με την προαγωγή και την στήριξη του Μητρικού θηλασμού, ενισχύει το ολοκληρωμένο σύστημα επιχειρηματικής ευφυΐας του ΕΣΥ, προκειμένου να επικυρώσει το δικαίωμα κάθε νεογνού και κάθε εγκύου και θηλάζουσας μητέρας να τρέφεται επαρκώς, με αποτέλεσμα τη διατήρηση της υγείας.

Προκειμένου να αναγνωριστεί η προστασία της υγείας, η συμβολή τους στην ψυχική υγεία, μαζί με άλλα επιμέρους στοιχεία, συντελεστές και παράγοντες που αναφέρονται στην ενίσχυση του δεσμού της μητέρας με το βρέφος, των νοητικών και των συναισθηματικών λειτουργιών, της μείωσης της πιθανότητας εγκατάλειψης, την αύξηση της ανταπόκρισης των παιδιών σε κατάσταση στρες.

Όπως επίσης, στη μείωση της νοσηρότητας και της θνησιμότητας των βρεφών, στην πρόληψη της παχυσαρκίας, της υπέρτασης, του σακχαρώδη διαβήτη, την ενίσχυση της άμυνας του οργανισμού, την προστασία από αλλεργία και την προστασία από οξέα και χρόνια νοσήματα.

Επίσης, οι κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις του μητρικού θηλασμού έχουν σχέση με τη μείωση των κρατικών δαπανών για την υγεία, με την εξοικονόμηση χρημάτων με την ίδια την επιλογή της διατροφής, αφού ο ίδιος ο μητρικός θηλασμός όχι μόνο αποτελεί ιδανική και πληρέστερη τροφή, αλλά και επειδή αποτελεί το θεμέλιο της δημόσιας υγείας με τεράστια κοινωνικοοικονομικά οφέλη.

Επιπλέον, στα Ιατρικά αυτά συνέδρια και σεμινάρια, τα οποία προσφέρουν άμεση ενημέρωση για τις επιστημονικές εξελίξεις, η παρουσίαση των θεμάτων είναι σημαντική, και μερικά από αυτά για τον μητρικό θηλασμό αναφέρονται στην ενδοκρινολογία του θηλασμού, στην ανατομία και τη φυσιολογία του Μαζικού αδένα.

Στον θεσμό και τη λειτουργία της τράπεζας γάλακτος, στον επαρκή θηλασμό, στην τεχνική και στα προβλήματα του Μητρικού θηλασμού, στη συνεργασία των επαγγελματιών υγείας για την ανάπτυξη πολλών δράσεων που έχουν σχέση με τη στήριξη και τα οφέλη του μητρικού θηλασμού, με τις θετικές επιδράσεις του Μητρικού θηλασμού, με τη σημαντικότητα και την υγιή ανάπτυξη των νεογνών.

Έτσι, σήμερα και κάτω από διάφορους και περισσότερους παράγοντες, δημιουργούνται περισσότερα φιλικά προς τα βρέφη νοσοκομεία, εκπαίδευση όλου του προσωπικού υγείας στις απαραίτητες δεξιότητες για την εφαρμογή αυτής της πολιτικής, ενδυνάμωση και δημιουργία ομάδων υποστήριξης του Θηλασμού, στις οποίες θα απευθύνονται οι μητέρες όταν φεύγουν από το νοσοκομείο ή την κλινική.