Αφιέρωμα στους 200 εκτελεσμένους Κομμουνιστές της Καισαριανής
Κεντρική πολιτική ομιλία από τον Κύριλλο Παπασταύρου
Για μια ακόμη χρονιά το Φεστιβάλ ΚΝΕ – «Οδηγητή» στην Άρτα ήταν στο επίκεντρο της προσοχής για τον κόσμο και τη νεολαία της περιοχής μας.
Με την μαζική συμμετοχή κόσμου και νεολαίας πραγματοποιήθηκαν οι διήμερες εκδηλώσεις του 52ου Φεστιβάλ ΚΝΕ – «Οδηγητή» στην Άρτα, στο Εκθεσιακό Κέντρο, την Παρασκευή 4 και το Σάββατο 5 Σεπτέμβρη.
Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων της Παρασκευής άνοιξε με μουσικοαφηγηματικό αφιέρωμα στους 200 εκτελεσμένους Κομμουνιστές της Καισαριανής.
Συγκινητική στιγμή του αφιερώματος ήταν η σύντομη παρέμβαση της Αθηνάς Ζύμαρη, ανιψιάς του εκτελεσμένου κομμουνιστή από την Άρτα, Τάκη Ζάγκα, η οποία μεταξύ άλλων ανέφερε:
«Με ρώτησαν αν με ξάφνιασαν οι φωτογραφίες της Καισαριανής. Δεν ξαφνιάστηκα. Έτσι πεθαίνουν οι Έλληνες κομμουνιστές. Αυτά τα ντοκουμέντα επιβεβαίωσαν αυτό που ξέραμε όλοι χρόνια τώρα. Αυτό το ανάστημα δεν μπορεί να μετρηθεί (…).
Σε μας όλους μένει να ζήσουμε με αξιοπρέπεια και να τιμήσουμε τη θυσία των ανθρώπων αυτών, συμμετέχοντας με όλες μας τις δυνάμεις στους λαϊκούς αγώνες. Ζήτω το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος! Αθάνατοι!».
Ακολούθησε η κεντρική πολιτική ομιλία από τον Κύριλλο Παπασταύρου, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ την οποία παραθέτουμε παρακάτω ολόκληρη.
Το πρόγραμμα συνεχίστηκε με συναυλία με τον Κώστα Μακεδόνα και την Χριστιάνα Γαλιάτσου, ενώ η βραδιά έκλεισε με λαϊκό γλέντι με τον Κώστα Κωστή και την ορχήστρα του.
Το Σάββατο, το πρόγραμμα άνοιξε με συναυλία από το συγκρότημα «Ten million ducks». Ξεχώρισε το αφιέρωμα «Το ροκ που αγαπήσαμε» με τους Γιάννη Γιοκαρίνη, Νίκο Ζιώγαλα, Λάκη Παπαδόπουλο και Μανώλη Φάμελλο., που ξεσήκωσαν το κοινό. Το πρόγραμμα ολοκληρώθηκε με γλέντι, με «Τα τραγούδια της παρέας», σε επιμέλεια Αποστόλη Μωραΐτη.
Το ενδιαφέρον των επισκεπτών συγκέντρωσαν οι δύο εκθέσεις, η πρώτη αφιερωμένη στα 80 χρόνια από την ίδρυση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας και η δεύτερη αφιερωμένη στους 200 της Καισαριανής.
Και τις δύο μέρες στον χώρο του Φεστιβάλ λειτούργησαν Στέκι Μαθητών και Παιδότοπος, καθώς και έκθεση βιβλίου της «Σύγχρονης Εποχής».
Κύριλλος Παπασταύρου: Τα μεγάλα είναι μπροστά μας
Στην ομιλία του Κύριλλος Παπασταύρου μεταξύ άλλων ανέφερε και τα εξής:
-Χαιρετίζουμε τις εκδηλώσεις του 52ου Φεστιβάλ ΚΝΕ – «Οδηγητή» στην πόλη της Άρτας. Το μεγάλο ταξίδι και φέτος του Φεστιβάλ της ΚΝΕ και του «Οδηγητή» αποτελεί σταθμό στους δεσμούς που χτίζει η ΚΝΕ και το ΚΚΕ με τη νεολαία της χώρας μας, σταθμό στην προσπάθεια για τη διάδοση της επαναστατικής ιδεολογίας, της ανατρεπτικής πολιτικής του ΚΚΕ, για τη διάδοση ενός πολιτισμού που πηγάζει από τις αγωνιστικές παραδόσεις του επαναστατικού εργατικού κινήματός μας. Είμαστε σίγουροι λοιπόν για την επιτυχία αυτών των εκδηλώσεων του διημέρου, όπως και για την κορύφωση των Φεστιβαλικών εκδηλώσεων στην Αθήνα.
-Τα μεγάλα και συγκλονιστικά γεγονότα είναι μπροστά μας. Τα γεννάει η ίδια η εξέλιξη του καπιταλισμού, το πέρασμα από μια μακρόχρονη ειρηνική περίοδο σε μια νέα φάση ιμπεριαλιστικών πολεμικών συγκρούσεων και αναμετρήσεων. Η «φωτεινή εποχή» που έταζαν στους λαούς 35 χρόνια πριν, την περίοδο της αντεπανάστασης και της διάλυσης της Σοβιετικής Ένωσης όχι μόνο δεν υπάρχει, αλλά οι εξελίξεις έφεραν «βαθύ σκοτάδι».
Όλα αυτά τα χρόνια έχει συγκεντρωθεί πολύ καύσιμη ύλη που μας οδηγεί σήμερα στην τροχιά των οξυμένων ανταγωνισμών και πολέμων.
-Οι οξυμένοι ανταγωνισμοί ανάμεσα σε μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, σε ιμπεριαλιστικά κέντρα, σε παλιές και ανερχόμενες καπιταλιστικές δυνάμεις γίνεται ακριβώς για το μοίρασμα αυτής της «λείας», για να μοιράσουν τα κλεψιμαίικα μιας ληστείας που γίνεται νόμιμα, αθόρυβα, πολλές φορές μυστικά και η οποία αποτελεί την ουσία, τον πυρήνα της λειτουργίας αυτού του συστήματος.
Έτσι σήμερα για παράδειγμα αμφισβητείται η πρώτη θέση των ΗΠΑ ως ηγετική δύναμη στο ιμπεριαλιστικό σύστημα, αμφισβητείται το «σύστημα» των διεθνών σχέσεων όπως δημιουργήθηκε μετά το 1990 – 1991 με το ευρωατλαντικό στρατόπεδο, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, να έχουν καθοριστικό ρόλο.
Αμφισβητείται από νέες ανερχόμενες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, την Κίνα και τον ευρασιατικό άξονα στον οποίο αυτή ηγείται. Η μάχη αυτή είναι σφοδρή και παίρνει χαρακτηριστικά γενικευμένης αντιπαράθεσης, μέρα με τη μέρα, βήμα το βήμα.
-Το καθεστώς αυτό μέσα στο οποίο ζούμε, του σημερινού συστήματος, υπάρχει και διατηρείται πάνω στο ψέμα, πάνω στην εξαπάτηση, την εξαγορά, αλλά και τη βία και την καταστολή, αξιοποιώντας τους μηχανισμούς του αστικού κράτους. Βία και καταστολή με την οποία βρίσκονται αντιμέτωποι όσοι αγωνίζονται και παλεύουν, όπως για παράδειγμα οι βιοπαλαιστές αγρότες που και εδώ στην Άρτα, όπως και όλοι σε όλη την Ελλάδα βρίσκονται αντιμέτωποι με αγροτοδικεία.
– Οι εργαζόμενοι, η μεγάλη λαϊκή πλειοψηφία έκαναν αμέτρητες θυσίες από την περίοδο της καπιταλιστικής κρίσης μέχρι σήμερα, παρά τις σημαντικές αντιστάσεις και τους αγώνες που υπήρχαν. Όμως σε ένα βαθμό κυριάρχησε η λογική της υποταγής στο στόχο της σωτηρίας της καπιταλιστικής οικονομίας, αυτό έγινε με ένα συνδυασμό εξαπάτησης εκφοβισμού και βίας από το αστικό κράτος και το αστικό πολιτικό σύστημα.
-Η εξαπάτηση, βέβαια, χτύπησε κόκκινο με καθοριστικό το ρόλο της σοσιαλδημοκρατίας και ιδιαίτερα της νεότερης κοπής, όπως εκφράστηκε αυτή από τον «όλο» ΣΥΡΙΖΑ, κληρονόμοι του οποίου σήμερα είναι το κόμμα του Τσίπρα, τα απομεινάρια της ΝΕΑΡ, ο ΣΥΡΙΖΑ της Δούρου και άλλοι.
Δηλαδή την περίοδο 2012-2015, όπου ουσιαστικά εγκλωβίστηκαν λαϊκές ριζοσπαστικές διαθέσεις στην ψεύτικη ελπίδα και προσδοκία ότι μια κυβερνητική εναλλαγή, ένας άλλος συσχετισμός στο αστικό κοινοβούλιο, μια άλλη διαχείριση της καπιταλιστικής κρίσης μπορεί να προστατέψει τα εργατικά λαϊκά δικαιώματα.
-Όλες οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν ότι ο καπιταλισμός είναι ένα σύστημα που σαπίζει. Η «κοινωνική αδικία» που ζούμε αναπαράγεται σε κάθε μορφή, σε κάθε εκδήλωση και λειτουργία του καπιταλιστικού συστήματος, σε κάθε έκφρασή του.
Ακόμα και νέες εξελίξεις στην επιστήμη, την τεχνολογία και την παραγωγή, όπως η Τεχνητή Νοημοσύνη, που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για τη λαϊκή ευημερία, γίνονται σήμερα κρίκοι στη βαριά αλυσίδα της εκμετάλλευσης, αντί να απελευθερώνουν, ανανεώνουν τους όρους της μισθωτής σκλαβιάς.
-Όμως μπροστά σε τέτοιες μεγάλες και σημαντικές εξελίξεις είναι που τίθενται και τα διλήμματα κάθε εποχής. Γιατί είναι πολύ σωστό αυτό που λέει το σύνθημα του Φεστιβάλ παραφράζοντας το στίχο του Μπρέχτ. «Ο άνθρωπος ξέρει να σκέφτεται». Να σκέφτεται, να συνειδητοποιεί όχι μόνο για να καταλαβαίνει τι ακριβώς συμβαίνει γύρω του, αλλά πολύ περισσότερο για να δρα προκειμένου να καθορίσει το παρόν και το μέλλον του.
-Το δίλημμα λοιπόν που σήμερα τίθεται είναι αν οι εργαζόμενοι, ο λαός θα επιλέξουν για ακόμη μια φορά το δρόμο της υποταγής στην καπιταλιστική βαρβαρότητα ή θα διαλέξουν το δρόμο της ανατροπής της. Είναι δικό μας καθήκον, των κομμουνιστών, των μελών του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, να αποκαλύψουμε σε όλους τους εργαζόμενους, σε όλο το λαό τις μεγάλες βαθιές «ρωγμές» που μεγαλώνουν στο σάπιο καπιταλιστικό σύστημα, τα «πανίσχυρα» κράτη τους και τους «κραταιούς» θεσμούς τους, τις «ευημερούσες», υποτίθεται, οικονομίες τους και τις «ακλόνητες συμμαχίες» τους.
-Πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι. Η ανατροπή ενός πρωθυπουργού ή μιας κυβέρνησης ή ακόμα του πολιτικού συσχετισμού στο αστικό κοινοβούλιο, δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα ουσιαστικό.
Γιατί θα παραμείνει η εξουσία των καπιταλιστών, θα παραμείνει η οικονομική τους κυριαρχία, τα μέσα παραγωγής, θα παραμείνει ο πλούτος που παράγεται και που θα παραμείνει η κλοπή. Δηλαδή θα παραμείνει ακλόνητος στη θέση του ο βασικός και κύριος, ο ταξικός αντίπαλος των εργαζομένων και της μεγάλης λαϊκής πλειοψηφίας.
-Ο δρόμος της ανατροπής είναι δρόμος αποκάλυψης της απάτης της σοσιαλδημοκρατίας για μια δήθεν φιλολαϊκή διαχείριση του συστήματος, είναι ο δρόμος των ουσιαστικότερων πολιτικών συμπερασμάτων, της απόρριψης των νέων γύρων ψευδαισθήσεων και αυταπατών που οδηγούν ξανά στην υποταγή στο σύστημα. Είναι ο δρόμος της σύγκρουσης με το κεφάλαιο, τις συμμαχίες του, την εξουσία του, τις κυβερνήσεις και τα κόμματά του.
-Για αυτόν το δρόμο καλούμαστε οι κομμουνιστές, τα μέλη του ΚΚΕ και της ΚΝΕ να δώσουμε τον καλύτερο εαυτό μας. Σήμερα αναγνωρίζεται από ευρύτερες εργατικές – λαϊκές δυνάμεις ότι πρωτοστατήσαμε και πρωτοστατούμε σε κρίσιμους λαϊκούς αγώνες του προηγούμενου διαστήματος.
-Μόνο ένα Κόμμα επαναστατικό, συνειδητό, με Οργανώσεις παντού, επαναστατική οργάνωση που «δεκαπλασιάζει δυνάμεις», μπορεί να φέρει σε πέρας ένα τέτοιο έργο, συσπειρώνοντας γύρω του ευρύτερες εργατικές – λαϊκές δυνάμεις, συμβάλλοντας στον απεγκλωβισμό εργατικών λαϊκών μαζών και νεολαίας από τις ψευδαισθήσεις και τις αυταπάτες του αστικού πολιτικού συστήματος.
Σε αυτό λοιπόν το καθήκον – το μόνο πραγματικό καθήκον ενός επαναστατικού κόμματος – έχουμε σκοπό να γινόμαστε καθημερινά πιο ικανοί. Αυτό είναι που έθεσε άλλωστε και το 22ο Συνέδριο του Κόμματος μας τον περασμένο Γενάρη, δηλαδή πώς το κόμμα μας, το ΚΚΕ, θα είναι «Δυνατό, σταθερό σε κάθε δοκιμασία, έτοιμο στο κάλεσμα της Ιστορίας για το Σοσιαλισμό!»