H αρχή μιας νέας ισορροπίας
Γράφει ο Νίκος Σόκολος
To εθνικό συλλογικό υποσυνείδητο, πληγώθηκε ακόμα μια φορά, πρώτα γιατί η διαχείριση της κρίσης στα Ίμια έμεινε στην ιστορία ως η έλλειψη της διαφύλαξης της υπόληψης και του κύρους της χώρας και δεύτερον για να τιμήσουμε την μνήμη των στελεχών του πολεμικού ναυτικού, που έχασαν την ζωή τους στην θαλάσσια αυτή περιοχή, απαγόρευσαν τις συγκεντρώσεις , στο κέντρο της Αθήνας με αφορμή την επέτειο της κρίσης στα Ίμια.
Πολιτική και αστυνομική ηγεσία μιλούν την ίδια γλώσσα προκειμένου η λήψη αυτού του μέτρου να σταθεί αναγκαίο, με την δικαιολογία της προστασίας της δημόσιας ασφάλειας και της ομαλής κοινωνικοοικονομικής λειτουργίας ενώ δεν υφίσταται ηπιότερο πρόσφορο μέσο που να διασφαλίζει τους ανωτέρω σκοπούς χωρίς να θίγεται υπέρμετρα η συνταγματικά κατοχυρωμένη ελευθερία του συνέρχεσθαι .
Η κορύφωση της κρίσης, από τότε που στα Ίμια, Ελλάδα και Τουρκία συγκέντρωσαν δυνάμεις, για να αναλάβουν πρωτοβουλία των κινήσεων, έρχεται με την εμπέδωση νέων αναθεωρητικών διεκδικήσεων, με τις γεωπολιτικές πιέσεις αλλά και με την διάρκεια μιας navtex , που δημιουργεί τετελεσμένα στο Αιγαίο, μέσα από ένα μηχανισμό μόνιμης παρουσίας και ελέγχου του θαλάσσιου αυτού χώρου.
Η κρίση των Ιμίων, όπως και άλλες έκτακτες καταστάσεις, θα μπορούσαν να είναι διδακτικές, όχι μόνο για την αναμενόμενη αύξηση της συχνότητας εμφάνισης έκτακτων καταστάσεων αλλά για να εντοπίσουμε τα κενά στην εθνική μας μνήμη, ιδιαίτερα όταν η διατήρηση των ιστορικών αυτών γεγονότων, παραδόσεων και αξιών, διαμορφώνουν την Εθνική μας ταυτότητα, ενώ επιτρέπει την ενίσχυση της ενότητας ενός λαού, ώστε να θυμόμαστε το παρελθόν και να δίνουμε νόημα στο παρόν και στο μέλλον.
Με αυτές τις αρχές και με την συλλογικότητα της ευθύνης θα μπορούσαμε να αντλήσουμε διδάγματα από την κρίση των Ιμίων, αλλά και να τιμήσουμε τους νεκρούς με ευλάβεια, σεβασμό αλλά και με θρησκευτικές – παραδοσιακές τελετουργίες.
Η αρχή της ισορροπίας, για εκφράσουμε το ενδοξότερο καύχημα της ελευθερίας μας, είναι η γενναιότητα, η αυτοθυσία, η ηθική ακεραιότητα των ανθρώπων που έφυγαν από αυτή την ζωή, προκειμένου να αναπληρώσουμε την ανάγκη μιας κοινωνίας με ηθικά ερείσματα και όχι ότι υπάρχει σοβαρός κίνδυνος για την δημόσια ασφάλεια, λόγω βάσιμης πιθανολόγησης, διάπραξης σοβαρών αξιόποινων πράξεων κατά της ζωής.
Λαμβάνοντας υπόψη προηγούμενα περιστατικά συναφούς χαρακτήρα της αναμενόμενης μαζικότητας των συγκεντρώσεων και της ιδιαίτερης σημασίας της γεωγραφικής περιοχής των Αθηνών, για την λειτουργία των κρατικών Θεσμών.
Σε όλα αυτά, αντιπροτείνουμε, ότι η δυνατότητα που παρέχεται σε κάποιον να ενεργεί με την θέληση του, χωρίς περιορισμούς και εξωτερική καταπίεση, είναι αυτή η καλή θέληση που πρέπει να δώσει το κράτος , για να τιμούμε τους ήρωες ως Ελεύθεροι πολίτες, με εθνική συνείδηση και προπάντων με περίσσια ατομική και κοινωνική ελευθερία.