Ανιχνεύσεις νέων στοιχείων
Γράφει ο Νίκος Σόκολος
Το μέγεθος της Τουρκικής επεκτατικότητας και επιθετικότητας ξεπερνά κάθε όριο λογικής, ιδιαίτερα όταν η προκλητική στάση του Τουρκικού κράτους συναντά τις παραβιάσεις του Εθνικού εναέριου χώρου, την ένταση στο βορειοανατολικό και στο νοτιοανατολικό Αιγαίο, την παρεμπόδιση ή την παρενόχληση Ελληνικών πλοίων και Ελλήνων ψαράδων από την Τουρκία. Μάλιστα, στο βαθμό που αποτελεί ένα συνεχιζόμενο ζήτημα, το οποίο έχει κλιμακωθεί πρόσφατα, μέσα από την προκλητική συμπεριφορά τόσο από την Τουρκική ακτοφυλακή όσο και από Τούρκους ψαράδες.
Εάν πάλι αναφερθούμε στην εργαλειοποίηση του μεταναστευτικού, αλλά και στην δημιουργία τεχνητών ροών, οι μεταναστευτικές ροές δεν είναι απόρροια φυσικών αιτιών, αλλά γενικευμένη προσπάθεια της Τουρκίας, η οποία οργανώνει και κατευθύνει εσκεμμένα, σε συγκεκριμένα σημεία των συνόρων, την αποσταθεροποίηση της χώρας, αλλά και την ενίσχυση των δικτύων των διακινητών.
Ανάμεσα σε όλα αυτά, αν προσθέσουμε την φοβία, την υποχωρητικότητα, τον κατευνασμό της Αθηναϊκής πολιτικής απέναντι στις καθημερινές προκλήσεις, τότε η Τουρκική επεκτατικότητα και επιθετικότητα λειτουργεί ως έναυσμα για άμεση και βίαιη εκδήλωση αυτών των καταστάσεων, όπως και για μεγαλύτερη σκέψη για την διαχείριση των εθνικών μας ζητημάτων, αλλά και για την υλοποίηση της αμφιλεγόμενης Γαλάζιας Πατρίδας.
Γεγονός που μπορεί να σημαίνει ότι η νέα θεσμική κλιμάκωση της Τουρκίας, μέσα από το δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας, κυρίως εστιάζει στις βασικές επιδιώξεις της Γείτονας χώρας, αλλά και στο ότι λειτουργεί ως εργαλείο εσωτερικής συσπείρωσης, σε μια προσπάθεια επαναφοράς της Τουρκίας σε ρόλο περιφερειακής δύναμης, αλλά και στον αυξανόμενο κίνδυνο σύγκρουσης με την Ελλάδα. Αυτό ακόμα μπορεί να σημαίνει κατάληψη Ελληνικού εδάφους, αύξηση μιας ακούσιας ή ηθελημένης στρατιωτικής εμπλοκής, με πρόσχημα την αμφισβήτηση των θαλάσσιων ζωνών και την εφαρμογή της θεσμικής νομοθέτησης της Γαλάζιας Πατρίδας.
Επιπλέον, η νέα γεωπολιτική σκακιέρα, έτσι όπως διαμορφώνεται στο Περσικό κόλπο, και η αυξανόμενη διεθνής αβεβαιότητα, μας φέρνει πιο κοντά, στις ειδήσεις, σε μια σειρά επιθέσεων στα στενά του Ορμούζ, ιδιαίτερα όταν οι Αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις διεξήγαγαν πλήγματα στο νότιο Ιράν, στοχοποιώντας εγκαταστάσεις εκτόξευσης πυραύλων και πλοία που αποπειρώνται να ποντίσουν νάρκες, παρά την κατάπαυση του πυρός.
Στην Τουρκική επεκτατικότητα και επιθετικότητα ενισχύονται περισσότερες απειλές, περισσότερα ερωτηματικά για την Αθηναϊκή πολιτική κατευνασμού, περισσότερες αναζητήσεις γύρω από τις σημερινές προκλήσεις, οι οποίες δεν αντιμετωπίζονται και δεν μεταφέρονται ως ανησυχίες για το μέλλον της Ελλάδας.