
Με την Καρυστιανού ξεκίνησαν τα αποκαλυπτήρια των νέων κομμάτων!!!
Γράφει ο Βασίλης Ιωάννου
Τελικά λίγο πρόωρα και πριν καλά – καλά μας έλθει ο «θεριστής», ξεκίνησαν τα αποκαλυπτήρια των νέων και πολυσυζητημένων πολιτικών εγχειρημάτων.
Ο βασικός λόγος είναι το ενδεχόμενο των πρόωρων εκλογών του Φθινοπώρου.
Εγώ είμαι από αυτούς που επιμένουν, εδώ και πολύ καιρό, ότι τα υπό διαμόρφωση νέα κόμματα θα είναι τουλάχιστον τρία.
Αυτό της Μαρίας Καρυστιανού που ήδη ανακοινώθηκε την περασμένη βδομάδα, ακολούθησε ο Αλέξης Τσίπρας την Τρίτη το βράδυ και έπεται και ο Αντώνης Σαμαράς με τη δικιά του πολιτική πρωτοβουλία, παρ’ ότι η κυβερνητική προπαγάνδα διακινεί τη φήμη ότι τελικά δε θα το “ρισκάρει”.
Βέβαια όποιος άκουσε τα πυρά που εξαπέλυσε προχθές ο πρώην πρωθυπουργός από το βήμα της Βουλής, κατά της κυβέρνησης και προσωπικά κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη, νομίζω ότι πήρε το μήνυμα.
Εκφράσεις του τύπου ότι «η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο φρενοκομείο, με ευθύνη σας», δεν αφήνουν την παραμικρή αμφιβολία ότι οι αποφάσεις είναι ειλημμένες.
Τρία λοιπόν τα νέα κόμματα, που είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα οδηγήσουν σε ανατροπή του σημερινού πολιτικού-κομματικού σκηνικού!!!
Μια πρώτη γεύση θα την πάρουμε σύντομα με τις πρώτες δημοσκοπήσεις.
Το “φαινόμενο Καρυστιανού”
Η Μαρία Καρυστιανού έκανε πρώτη το βήμα και πλέον μπήκε επίσημα στην “αρένα” της πολιτικής.
Ολοκληρώνεται έτσι μια διαδρομή, που στην πραγματικότητα είχε αρχίσει να σχεδιάζεται εδώ και πολύ καιρό, παρ’ ότι η ίδια στην αρχή διέψευδε ότι έχει πολιτικές φιλοδοξίες.
Όμως, ίσως η μεγάλη συμπαράσταση του κόσμου, οι πρωτόγνωρες για τη μαζικότητα συγκεντρώσεις και τα παλλαϊκά συλλαλητήρια για το έγκλημα των Τεμπών, ίσως οι διάφοροι πολιτικοί καιροσκόποι και οι «συνήθεις αγανακτισμένοι», που την πλησίασαν για ιδιοτελείς στόχους, την έπεισαν τελικά να ακολουθήσει το δρόμο της πολιτικής.
Για το “φαινόμενο Καρυστιανού” δεν είναι άμοιροι ευθυνών επώνυμοι πολιτικοί και καλλιτέχνες και μάλιστα με «αριστερό πρόσημο», που την “κανάκευαν” προκειμένου να εκμεταλλευτούν τη δημοφιλία της.
Ποιος ξεχνάει τις δηλώσεις του Νίκου Κοτζιά ή της Μαρίας Λινού ότι «θα ήταν κατάλληλη για Πρωθυπουργός», του Λάκη Λαζόπουλου ότι «η γυναίκα θα έπρεπε να γίνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας» ή ακόμη και την πιο πρόσφατη του Δημήτρη Παπαδημούλη που καλούσε σε συνεργασία όλη τη δημοκρατική αντιπολίτευση, συμπεριλαμβάνοντας και τα υπό ίδρυση κόμματα του Αλέξη Τσίπρα και της Μαρίας Καρυστιανού.
Ποιος μπορεί να ξεχάσει τη στενή συνεργασία που είχαν ο Κώστας Αρβανίτης και ο Νίκος Φαραντούρης, ως Ευρωβουλευτές τότε του ΣΥΡΙΖΑ, με την κ. Καρυστιανού και τις συχνές τους εμφανίσεις στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Όλοι αυτοί και πολλοί άλλοι, τι έχουν άραγε να πουν μετά τα προχθεσινά “αποκαλυπτήρια”;
“Ελπίδα για Δημοκρατία”!!
Η «Μαρία των Τεμπών» είναι από προχθές αρχηγός κόμματος, με ότι ευθύνες και υποχρεώσεις πηγάζουν από τη νέα της ιδιότητα.
Ανακοίνωσε τον πολιτικό φορέα «Ελπίδα για Δημοκρατία», παρουσιάζοντας και την ιδρυτική του διακήρυξη.
Τώρα όμως αρχίζουν τα δύσκολα, καθώς ενώ το έγκλημα των Τεμπών ένωνε, η πολιτική όμως διχάζει.
Παρότι απομένει να αποσαφηνιστούν διάφορες πτυχές του εγχειρήματος, όπως η οργανωτική δομή, η στελέχωση και κυρίως η στρατηγική του, μπορώ να ισχυριστώ ότι πολλά από όσα παρακολουθούμε τα είχα προβλέψει με σχετικό μου άρθρο, πριν από 6 μήνες και με τίτλο «Μπορεί η Μαρία Καρυστιανού;».
(https://www.prevezatoday.gr/mporei-i-maria-karystianoy-to-scholio-tis-evdomadas-apo-ton-vasili-ioannoy/)
Σημείωνα τότε μεταξύ άλλων ότι “αντισυστημικά κομματικά μορφώματα, δεν μπορούν να αποτελέσουν αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση….
Πολύ περισσότερο ένα προσωποπαγές κίνημα, σαν κι αυτό που εξυφαίνεται γύρω από την κ. Καρυστιανού και που στηρίζεται κατά βάση στην οργή, το θυμό και την αγανάκτηση της κοινωνίας, δε μπορεί να απαντήσει στα σημερινά πολιτικά αδιέξοδα….”
Και νομίζω ότι οι εξελίξεις με δικαιώνουν.
Αν δεχθώ ότι “η αρχή είναι το ήμισυ του παντός”, θεωρώ ότι το όλο σκηνικό της εκδήλωσης παρουσίασης ήταν κατώτερο του αναμενόμενου, ακόμη και για τους ίδιους τους διοργανωτές.
Ήταν, χωρίς υπερβολή, απογοητευτικό!
Χωρίς την απαραίτητη σε τέτοιες περιπτώσεις μαζικότητα, χωρίς ιδιαίτερο παλμό.
Χωρίς να παρουσιαστεί κάποια αξιόλογη ηγετική ομάδα, πέριξ της κ. Καρυστιανού, ενώ κατά τη γνώμη μου η ιδρυτική διακήρυξη ήταν μια έκθεση ιδεών συντηρητικού- λαϊκίστικου περιεχομένου, που αμφιβάλω αν έπεισε ακόμη και τους συμμετέχοντες στην εκδήλωση, ότι υπάρχει αξιόπιστο πρόγραμμα και κυβερνητική πρόταση για το μέλλον.
Είδαμε πρόσωπα που τα έχουμε συναντήσει και σε άλλες παρόμοιες πρωτοβουλίες, ενώ οι εκφράσεις του τύπου «ούτε δεξιά ούτε αριστερά» ή «το κόμμα μας υπερβαίνει τις πολιτικές ιδεολογίες», ούτε φρέσκιες είναι ούτε καινοτόμες..
Με άλλα λόγια καμιά ιδιαίτερη έκπληξη…
Και συμφωνώ με όσους ισχυρίζονται ότι η Μαρία Καρυστιανού με τα όσα έχει κάνει και έχει πει το τελευταίο διάστημα, από «μητέρα σύμβολο» έχει μετατραπεί σε αρχηγό ενός ακόμη “αντισυστημικού” κόμματος και αντί για φόβητρο του Μητσοτάκη θα διαγκωνίζεται με τον Βελόπουλο, τον Νατσιό και την Κωσταντοπούλου.