«Αυτή η ανταπόκριση και η επαφή με τους ανθρώπους είναι που μας δίνει τη δύναμη να συνεχίζουμε και να κάνουμε ακόμα μεγαλύτερα σχέδια για το μέλλον»
Συνέντευξη: Όλγα Τσιάφη
Στρέφουμε το βλέμμα μας σε γυναίκες που δίνουν ζωή στον πολιτισμό του τόπου μας. Γυναίκες προέδρους συλλόγων, που με μεράκι, αγάπη και ακούραστη διάθεση κρατούν ζωντανές τις παραδόσεις, οργανώνουν δράσεις και φέρνουν τους ανθρώπους πιο κοντά. Ένα μικρό αφιέρωμα σε μεγάλες καρδιές που κάνουν τον πολιτισμό κομμάτι της καθημερινότητάς μας.
Υπάρχουν κάποιες παρέες που με μια ωραία ιδέα και πολλή αγάπη μπορούν να αλλάξουν την αύρα μιας ολόκληρης πόλης. Μια τέτοια περίπτωση είναι και η Κινηματογραφική Λέσχη Άρτας.
Από το 2015 μέχρι σήμερα, μια ομάδα ανθρώπων με αληθινό πάθος για το σινεμά κατάφερε να μετατρέψει τη «σκοτεινή αίθουσα» σε έναν ζωντανό χώρο συνάντησης. Αν αγαπάτε το σινεμά σίγουρα γνωρίζετε την κυρία Φιλιώ Τζαχρήστα, την πρόεδρο της Κινηματογραφικής Λέσχης της πόλης μας, η οποία μπήκε στο «κάδρο» της σημερινής μας συνέντευξης.
Ποιός είναι ο ρόλος μιας κινηματογραφικής λέσχης σε μια πόλη όπως η Άρτα;
Σε μια πόλη όπως η Άρτα μια κινηματογραφική λέσχη δεν είναι απλώς προβολές ταινιών. Είναι ένας ζωντανός πυρήνας πολιτισμού, προβληματισμού, έμπνευσης και συνάντησης ανθρώπων που τους δίνεται η ευκαιρία να επικοινωνήσουν, να συμφωνήσουν ή να διαφωνήσουν, να μοιραστούν ένα κοινό βίωμα, την εμπειρία της κοινής θέασης που προφέρει η “σκοτεινή” αίθουσα.
Παράλληλα μια κινηματογραφική λέσχη καλλιεργεί την έννοια της συλλογικότητας καθώς βασίζεται στον εθελοντισμό, τη συνεργασία και την αγάπη των ανθρώπων για τον πολιτισμό και πιο συγκεκριμένα για τον κινηματογράφο.
Αυτό είναι πολύ σημαντικό και επιδραστικό για μια επαρχιακή πόλη καθώς είναι αυτές οι πρωτοβουλίες που κρατούν ζωντανή την πολιτιστική ζωή, δίνουν επιπλέον επιλογές διασκέδασης, δημιουργούν ευκαιρίες έκφρασης και συμμετοχής για όλες τις ηλικίες. Μας φέρνουν πιο κοντά και βελτιώνουν την καθημερινότητα μας.
Αυτός ο «ζωντανός πυρήνας», όπως πολύ ωραία περιγράψατε, χρειάζεται και τους ανθρώπους του, για να πάρει σάρκα και οστά. Όλα αυτά τα χρόνια, λοιπόν, που η Κινηματογραφική Λέσχη Άρτας είναι ενεργή, πώς έχει ανταποκριθεί ο κόσμος;
Από την πρώτη μας προβολή πίσω στον Ιανουάριο του 2015 λάβαμε απροσδόκητα μεγάλη ανταπόκριση από τον κόσμο. Καθώς μάλιστα στην αρχή οι προβολές μας ήταν μεταμεσονύχτιες στην αίθουσα του κινηματογράφου «ΠΑΛΛΑΣ» δεν είχαμε μεγάλες προσδοκίες…
Η ανταπόκριση όμως του κόσμου μας έδωσε την εικόνα ότι το κοινό «διψούσε» για πιο σινεφίλ προβολές και παλιές κλασσικές ταινίες που δύσκολα βλέπεις πλέον στον κινηματογράφο.
Στη συνέχεια επιλέξαμε να μεταφέρουμε τις προβολές μας Κυριακή απόγευμα και εκεί η ανταπόκριση ήταν ακόμα μεγαλύτερη, ενώ κορυφώθηκε στις θερινές μας προβολές όταν το 2016 για πρώτη φόρα μετά από πολλά χρόνια ζητήσαμε και μας δόθηκε η άδεια από τον Δήμο Αρταίων και την ΑΔΑΕ ΟΤΑ να πραγματοποιήσουμε θερινές προβολές στο δημοτικό ΣΙΝΕ ΟΡΦΕΑΣ, που για πολλά χρόνια είχε σταματήσει να λειτουργεί ως θερινό σινεμά.
Με πολύ κόπο και προσωπική εργασία συνεχίσαμε να πραγματοποιούμε προβολές στο χώρο κάθε καλοκαίρι με εξαίρεση αυτό του 2020 λόγω της πανδημίας. Η προσέλευση του κόσμου ήταν τέτοια που αρκετές φορές άνθρωποι στεκόταν όρθιοι να παρακολουθήσουν μια ταινία, οπότε αυτό μας έδωσε τη στήριξη και την επιμονή που χρειαζόμασταν για να μην σταματήσουμε να διεκδικούμε σταθερά την επιστροφή του δημοτικού ΣΙΝΕ ΟΡΦΕΑΣ ως θερινό σινεμά στην πολιτιστική ζωή της πόλης.
Ήταν μεγάλη μας επιθυμία και όνειρο να ξαναλειτουργήσει αυτός χώρος ως θερινό σινεμά και να επιστρέψει στην αρχική του αίγλη, στον σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκε.
Γι’ αυτό και είμαστε πολύ χαρούμενοι που τελικά αυτό συνέβη και η Άρτα μπορεί να περηφανεύεται ξανά ότι έχει ένα από τα ωραιότερα θερινά σινεμά της Ελλάδας.
Είναι κάτι που μας κάνει να αισθανόμαστε ότι άξιζε τελικά ο κόπος και ότι βάλαμε κι εμείς ένα μικρό λιθαράκι προς αυτή την κατεύθυνση.
Σήμερα πια πραγματοποιούμε τις χειμερινές προβολές μας στην δημοτική αίθουσα “ΔΙΩΝΗ”με την παραχώρηση της για τις προβολές μας από το Δήμο Αρταίων και την ΑΔΑΕ ΟΤΑ και είναι εξαιρετικά ενθαρρυντικό ότι το κοινό εξακολουθεί να ανταποκρίνεται σε κάθε μας κάλεσμα και στηρίζει έμπρακτα κάθε μας προβολή ή δράση.
Μετά από την τόση προσπάθεια και τη δικαίωση με τον «Ορφέα», έχετε δει να αλλάζει η συμμετοχή του κόσμου με τα χρόνια;
Η συμμετοχή του κόσμου εξακολουθεί να είναι μεγάλη, παρά τα χρόνια δράσης μας και αλλαγές που προέκυψαν μέσα στα χρόνια.
Έχουμε μέλη και φίλους όλων των ηλικιών που μας ακολουθούν από την πρώτη ημέρα, τόσο στις χειμερινές και ακόμη περισσότερο στις θερινές προβολές αλλά και νέους σινεφίλ που ανακαλύπτουν την Κινηματογραφική Λέσχη Άρτας, κάθε χρόνο.
Αυτή η ανταπόκριση και η επαφή με τους ανθρώπους είναι που μας δίνει τη δύναμη να συνεχίζουμε και να κάνουμε ακόμα μεγαλύτερα σχέδια για το μέλλον.
Υπάρχει, λοιπόν, ένα μεγάλο κοινό που σας ακολουθεί σταθερά, οπότε με ποια κριτήρια διαλέγετε τι θα δούμε κάθε χρονιά; Έχετε ποτέ διαφωνήσει για μια επιλογή ταινίας; Και αν ναι, πώς το λύνετε;
Οι επιλογές μας γίνονται με βασικό κριτήριο την ποιότητα, το πόσο μια ταινία μπορεί να αγγίξει, να προβληματίσει, να ανοίξει διάλογο με το κοινό αλλά και να διασκεδάσει ή να συγκινήσει.
Συζητάμε μεταξύ μας, τα μέλη του ΔΣ αλλά ακούμε και τις προτάσεις και τη γνώμη των φίλων και μελών της Λέσχης που έρχονται στις προβολές μας και προσπαθούμε να συμπεριλάβουμε όσα περισσότερα είδη ταινιών είναι εφικτό.
Στόχος μας είναι να συνδυάζουμε σύγχρονο, ευρωπαϊκό και παγκόσμιο κινηματογράφο, καθώς και κλασσικά αριστουργήματα της 7ης τέχνης.
Διαφορετικές θεματικές και δημιουργούς με ξεχωριστή ματιά, ψάχνοντας μέσα από τις λίστες ταινιών των εταιρειών διανομής ταινιών με τις οποίες συνεργαζόμαστε, μέσα από το Γαλλικό Ινστιτούτο και το Ινστιτούτο Θερβάντες και μέσα από τις προτάσεις της Ομοσπονδίας Κινηματογραφικών Λεσχών Ελλάδας (ΟΚΛΕ) της οποίας είμαστε μέλος.
Ακόμα κι αν διαφωνούμε, συμβαίνει κι αυτό, βρίσκουμε τρόπο με αρκετή συζήτηση να καταλήξουμε σε συμφωνία.
Πέρα από τις κλασσικές, υπάρχει μήπως κάποιο είδος ταινιών που αγαπάτε ιδιαίτερα αλλά διστάζετε να προβάλετε;
Όχι κάποιο συγκεκριμένο είδος, αλλά υπάρχουν ιδιαίτερες και πιο «απαιτητικές» δημιουργίες που καμία φορά διστάζουμε να εντάξουμε στο πρόγραμμα, γιατί γνωρίζουμε ότι δεν είναι πάντα «εύκολες» για το κοινό.
Όμως παρ’ όλα αυτά, πιστεύουμε πως είναι μέσα στο ρόλο μιας Κινηματογραφικής Λέσχης να δίνει χώρο και σε τέτοιες κινηματογραφικές εμπειρίες, οπότε προσπαθούμε να εντάσσουμε ανά διαστήματα και πιο «δύσκολες» ταινίες στο πρόγραμμα μας, ταινίες που κινούνται έξω απ’ τα συνηθισμένα, ή λιγότερο δημοφιλή είδη όπως είναι ένα animation για ενήλικες, μια παλιά ταινία horror, ένα western, σκηνοθέτες που θεωρούνται πιο “δύσκολοι” στην κατανόηση της τέχνης τους.
Όταν ανάβουν ξανά τα φώτα, ποια είναι η γεύση που μένει; Τι σας λένε συνήθως οι θεατές μετά τις προβολές και τι θα θέλατε εσείς προσωπικά να νιώθει κάποιος φεύγοντας από την αίθουσα;
Ανάλογα την ταινία που προβάλλουμε συχνά μας λένε ότι κάποια προβολή τους συγκίνησε ιδιαίτερα ή τους έκανε να γελάσουν, άλλες φορές ότι τους έδωσε την αφορμή να σκεφτούν, να συζητήσουν, να δουν κάποια πράγματα από άλλη οπτική, να ψάξουν πληροφορίες για μια ταινία, έναν σκηνοθέτη ή ένα ιστορικό γεγονός. Αυτό είναι ίσως το πιο όμορφο κομμάτι αυτής της συλλογικής εμπειρίας.
Φεύγοντας από μια προβολή μας θα θέλαμε έστω ένας θεατής, ιδανικά όλοι, να έχει νιώσει κάτι αληθινό. Μέσα από την κοινή εμπειρία που προσφέρει ο κινηματόγραφός θα θέλαμε κάθε άνθρωπος να έχει προσκομίσει κάτι, να φύγει, από την αίθουσα με μια σκέψη, ένα συναίσθημα, μια ανακούφιση και μέσα από το κοινό βίωμα να έχει έρθει πιο κοντά με άλλους ανθρώπους.
Να μην έχει μετανιώσει που αφιέρωσε το χρόνο του σε μια ταινία, γιατί κάθε ταινία που προβάλλουμε, πολύ προσεκτικά επιλεγμένη, θεωρούμε ότι κάτι έχει να πει. Να φεύγει απ’ την αίθουσα και να θέλει να ξαναγυρίσει σύντομα εκεί.
Με βάση όλα αυτά τα συναισθήματα που περιγράφετε, πώς πιστεύετε τελικά ότι μπορεί ο κινηματογράφος, ως τέχνη, να επηρεάσει την τοπική κοινωνία;
Ο κινηματογράφος έχει ιδιαίτερη αξία σε μια τοπική κοινωνία και μάλιστα στην επαρχία γιατί πρώτα απ’ όλα μπορεί να δώσει μια εναλλακτική πρόταση εξόδου και ψυχαγωγίας.
Έπειτα φέρνει τους ανθρώπους πιο κοντά, ενισχύει τη συμμετοχή, την εξωστρέφεια, την ανάγκη να μοιραζόμαστε ιδέες, συναισθήματα, πεποιθήσεις.
Επίσης μια ταινία έχει τη δύναμη να ανοίξει νέους ορίζοντες, να παρουσιάσει μια άλλη οπτική των πραγμάτων, να διαμορφώσει συνειδήσεις και να καλλιεργήσει το πνεύμα. Για όλους αυτούς τους λόγους θέλαμε και εμείς ως σύλλογος οι προβολές να είναι δωρεάν στο κοινό.
Και είναι μια αδιαπραγμάτευτη θέση μας, ώστε να έχουν όλοι την ευκαιρία να βιώσουν μια κινηματογραφική εμπειρία, άνθρωποι όλων των ηλικιών που είτε δυσκολεύονται να διαθέσουν είτε θα δίσταζαν να διαθέσουν χρήματα για να δούνε κάποια ταινία.
Επίσης, μέσα από την κινηματογραφική λέσχη, ενισχύεται και η δύναμη του εθελοντισμού και της συλλογικότητας καθώς είναι κάτι που δημιουργήθηκε βασισμένο στην αγάπη των ανθρώπων για τον κινηματογράφο και τον πολιτισμό.
Αναφερθήκατε πριν στις «απαιτητικές» δημιουργίες. Αν κοιτάξετε πίσω στο αρχείο σας, ποια ήταν η πιο «δύσκολη» ταινία που έχετε προβάλλει μέχρι σήμερα και πώς αντέδρασε το κοινό της Άρτας σε αυτή;
Υπήρξαν ταινίες που ήταν απαιτητικές είτε λόγω θεματολογίας είτε λόγω της ιδιαίτερης κινηματογραφικής τους γραφής και οπτικής του σκηνοθέτη.
Όπως είναι για παράδειγμα “Ο Τρελός Πιερό” του Jean-Luc Godard, ή τo “Mulholland Drive” του David Lynch. Συνήθως όμως αυτές είναι και οι προβολές που προκαλούν τις πιο ενδιαφέρουσες συζητήσεις μετά.
Δεν θεωρώ ότι κάποιες ταινίες είναι «δύσκολες» με αρνητική έννοια απαραίτητα, κάποιες απλά ζητούν από τον θεατή περισσότερο χρόνο, σκέψη, προσοχή ή συναίσθημα και είναι και αυτό μέρος της μαγείας του κινηματογράφου.
Ούτε πιστεύω πως είναι απαραίτητο να αρέσουν όλες οι ταινίες σε όλους. Ακόμα και κάποια ταινία που δεν θα ήταν στις επιλογές τους, έχει κάτι να προσφέρει, ως εμπειρία.
Όσον αφορά τις αντιδράσεις, είναι και αυτό κάτι πολύ ενδιαφέρον για εμάς. Άλλες φορές είναι πιο έντονες, βλέπουμε θεατές να συγκινούνται βαθιά, άλλοτε να μας ζητούν τη γνώμη μας, ή να δώσουμε απάντηση στο «τί ήθελε να πει ο σκηνοθέτης».
Πολλές φορές συναντούμε θεατές με διαφορετικές αναγνώσεις της ίδιας ταινίας και συχνά εκφράζονται ανοιχτά για το εάν τους άρεσε μια ταινία, εάν τους κούρασε ή εάν τη θεωρούν αριστούργημα.
Και όλα αυτά δείχνουν πως μια ταινία δεν τελειώνει όταν πέφτουν οι τίτλοι τέλους, αλλά συνεχίζει μέσα μας και μέσα από την επικοινωνία με τους άλλους.
Μιλώντας πριν για την διεκδίκηση του Ορφέα, τον κόπο και την προσωπική εργασία που καταβλήθηκε για να υφίσταται μέχρι και σήμερα η Λέσχη και με αφορμή την δική σας εμπειρία, τι σημαίνει για εσάς η γυναικεία παρουσία σε θέσεις ευθύνης στον πολιτισμό;
Σημαίνει τα πάντα και ταυτόχρονα δεν θα έπρεπε να σημαίνει τίποτα. Οι γυναίκες έχουν αποδείξει και συνεχίζουν να αποδεικνύουν καθημερινά ότι τα καταφέρνουν εξίσου, πολλές φορές και καλύτερα από τους άντρες σε θέσεις ευθύνης και διοικητικές θέσεις.
Οι γυναίκες έχουν διεκδικήσει και κατακτήσει, δεν τους χαρίστηκε, το χώρο που δικαιούνται σε θέσεις ευθύνης.
Συμμετέχουν ενεργά, δημιουργούν, συνεχίζουν να διεκδικούν, μέσα από συλλογικές προσπάθειες, μέσα από τον εθελοντισμό και είναι ενεργές φωνές που προσφέρουν σε πολλά επίπεδα, όχι μόνο στον πολιτισμό αλλά και σε όλους τους τομείς.
Πιστεύετε αλήθεια, ότι οι γυναίκες φέρνουν μια διαφορετική προσέγγιση στη διοίκηση;
Ναι το πιστεύω. Επειδή, μέσα στο χρόνο έχουν δώσει πολλές μάχες για να κερδίσουν το χώρο και την αναγνώριση που τους αναλογεί, οι γυναίκες φέρνουν συνήθως μια διαφορετική προσέγγιση στη διοίκησή, πιο συμπεριληπτική και συμμετοχική, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι υστερούν σε αποφασιστικότητα.
Χωρίς αυτό βέβαια να είναι απόλυτο γιατί κάποια πράγματα είναι και θέμα χαρακτήρα και πεποιθήσεων και όχι φύλου.
Κοιτάζοντας πίσω σε όλα αυτά τα χρόνια, αν έπρεπε να κλείσετε την κοινή σας διαδρομή, με τα υπόλοιπα μέλη της Λέσχης, σε έναν κινηματογραφικό τίτλο, ποιος θα ήταν αυτός;
Είναι δύσκολο να βρω έναν τίτλο που να «χωράει» όσα έχουμε ζήσει μέσα σε αυτά τα 11 πλέον χρόνια. « Όλα ξεκίνησαν από μια ιδέα…», μια ομάδα ανθρώπων που μέσα στα χρόνια έγινε παρέα, μεγαλώσαμε, κάποιοι κάναμε οικογένειες, παιδιά, γνωρίσαμε ανθρώπους που έγιναν φίλοι, αλλάξαμε, ονειρευτήκαμε, κουραστήκαμε, απογοητευτήκαμε, δυναμώσαμε αλλά πάντα υπάρχει κάτι κοινό που μας ενώνει, η Κινηματογραφική Λέσχη Άρτας.
Τίποτα απ’ όλα αυτά δεν θα ήταν εφικτό αν δεν υπήρχε ένας πυρήνας ανθρώπων με αγάπη για τον κινηματογράφο και την πόλη, που ακολούθησαν ένα κοινό όραμα να βελτιώσουμε την καθημερινότητα και την ποιότητα ζωής μας, επιστρέφοντας στην πόλη καταγωγή μας, την Άρτα.
Οπότε νιώθω την ανάγκη να ευχαριστήσω τα τωρινά μέλη του Δ.Σ, Αθηνά Κολιού, Δήμητρα Πανή, Κώστα Κολιό, Μήνα Κατσικογιώργου, Άγγελο Παππά και Βασίλη Γκορόγια. Αλλά και όλα τα μέλη και τους φίλους που στηρίζουν την Κινηματογραφική Λέσχη Άρτας όλα αυτά τα χρόνια, καθώς και αυτούς που ξεκινήσαμε παρέα αυτό το εγχείρημα.
Αντί για τίτλο θα πω μια φράση που μας χαρακτηρίζει από την πρώτη μέρα και μας ακολουθεί μέχρι και σήμερα, «όταν δεν βρίσκεις τις κατάλληλες συνθήκες, τις δημιουργείς…»
Μετά την κουβέντα με την Φιλιώ, την πρόεδρο της Κινηματογραφικής Λέσχης Άρτας, συνειδητοποιείς ότι ο πολιτισμός δεν χρειάζεται πάντα μεγάλα μπάτζετ, αλλά κυρίως ανθρώπους που βλέπουν τα πράγματα με την ίδια ματιά και ξέρουν να μοιράζονται την ίδια αγάπη. Δίνουμε, λοιπόν, ραντεβού εκεί που όλα γίνονται πιο μαγικά, στην μεγάλη οθόνη του «Σινε Ορφέα».
.….μ’ αγιόκλημα και γιασεμιά….
