Η Υγεία από δημόσιο κοινωνικό αγαθό, προϊόν;
Γράφει ο Νίκος Σόκολος
Η μετατροπή της ιατρικής περίθαλψης, από δημόσιο κοινωνικό αγαθό, σε προϊόν που προσφέρεται με κριτήριο το οικονομικό κέρδος, αλλά και το θέμα των παράνομων, των αμφιλεγόμενων θεραπειών, σε μη αδειοδοτημένα ιδιωτικά ιατρεία, μας φέρνουν μπροστά στη δομή του Ελληνικού συστήματος υγείας, αλλά και στην ενίσχυση του ιδιωτικού τομέα.
Ειδικά όταν πρέπει, με αφορμή την υπόθεση του τραγουδιστή Μαζωνάκη, μαζί με την κατάσταση στην πρωτοβάθμια, όπως και στην δευτεροβάθμια, και στην τριτοβάθμια περίθαλψη, που προϋποθέτει εξειδικευμένες ιατρικές γνώσεις, και δεξιότητες, (τεχνογνωσία), προηγμένο εξοπλισμό, και υποδομές, καθώς και την υποστήριξη, διαφόρων ειδικοτήτων, των επαγγελματιών υγείας, ίσως συνθέτουν, την πιο σκοτεινή εικόνα της δημόσιας υγείας, αλλά και την διαχείριση των υγειονομικών αναγκών, στα μη αδειοδοτημένα ιδιωτικά ιατρεία, στα οποία δεν υπάρχουν, οι ανάλογες ειδικότητες.
Γιατί είναι σαφές, ότι η σύγχρονη ιατρική εξελίσσεται, με καταιγιστικούς ρυθμούς, γεγονός που σημαίνει, ότι ένας καλός γιατρός, δεν σταματά ποτέ να ενημερώνεται και να εκπαιδεύεται, δεν σταματά να έχει βαθιές γνώσεις, και ακρίβεια στις αποφάσεις του ενός λεπτού, ιδιαίτερα όταν έχει σχέση με τη ζωή, ενός ασθενούς, όπως και με την πορεία της υγείας του.
Η απόλυτη εμπορευματοποίηση της υγείας, και η αντιμετώπιση των ασθενών ως πελατών, οδηγούν στον εκφυλισμό της περίθαλψης, αλλά και σε μια πιο πολύ επικίνδυνη κατ’ επίφαση ιατρική, όπου η θεραπεία υποτάσσεται στο κέρδος.
Και με την κατ’ επίφαση ιατρική, όπως είναι λογικό εννοούμε, τις πρακτικές μεθόδους ή θεραπείες, που παρουσιάζονται ή προσποιούνται, ότι είναι ιατρικές, ενώ στην πραγματικότητα στερούνται επιστημονικής βάσης, εγκυρότητας και αναγνώρισης.
Το ζωτικό θέμα της υγείας, χρειάζεται να γίνει υπόθεση, όλων μας καθώς δεν αποτελεί απλώς μια ατομική κατάσταση, αλλά το θεμέλιο της οικονομικής και της κοινωνικής μας συνύπαρξης, της ίδιας της ποιότητας της ζωής μας, και όπως είναι φυσικό, το τέλος των πειραματισμών, σε βάρος των αθώων και ανυποψίαστων πολιτών, ειδικά όταν η υγεία αποτελεί το πολυτιμότερο αγαθό, και για αυτό απαιτείται έγκυρη επιστημονική γνώση, απόλυτος σεβασμός στην ανθρώπινη ζωή, αλλά και υπευθυνότητα, ασφάλεια και σταθερότητα, για κάθε ιατρική πράξη.
Ενδεικτικό αυτής της κατάστασης που βιώνουμε, μέχρι σήμερα, είναι ότι τα παράνομα ιδιωτικά ιατρεία, λειτουργούν εκτός νομικού πλαισίου, επιπλέον λειτουργούν ιατρικά μηχανήματα υψηλού κινδύνου, σε χώρους που διαθέτουν άδεια, μόνο για απλή εξέταση.
Πραγματοποιούνται θεραπείες, χωρίς την ειδική εκπαίδευση και χωρίς την απόκτηση της εξειδικευμένης ειδικότητας, ακόμα και σε ακατάλληλο περιβάλλον.
Και τέλος εκμεταλλεύονται το γεγονός, ότι οι έλεγχοι γίνονται κυρίως, εκ των υστέρων, κατόπιν καταγγελίας, ή σοβαρού συμβάντος.
Η εμπορευματοποίηση της υγείας, αποτελεί ένα από τα πιο κρίσιμα και πολυσυζητημένα ζητήματα, της σύγχρονης οικονομικής και της κοινωνικής πραγματικότητας, μια και η υγεία, δεν μπορεί να εξισώνεται με κανένα εμπορικό προϊόν, καθώς αφορά την ίδια την ανθρώπινη ζωή και την αξιοπρέπεια.
Απαιτείται μια ισορροπία, με επίκεντρο τον άνθρωπο και όχι το κέρδος.