Πού βρίσκεται η μπάλα;

Γράφει ο Νίκος Σόκολος

Η φετινή διοργάνωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του ποδοσφαίρου ξεχώρισε από τη συστηματική προετοιμασία ενός έργου, η οποία μπορεί να παρουσιάζει διάφορες καινοτομίες και αλλαγές, αλλά και μια ίσως απόμακρη καλλιτεχνική έκφραση, με τους Αζτέκους να κυριαρχούν σε ένα ασυνήθιστο θέαμα, με διάφορες αρχέγονες μορφές που παραπέμπουν σε ασυνήθιστους λαούς, όπως και σε έναν κόσμο γεμάτο μυστήριο.

Και αυτό επειδή στην εντυπωσιακή τελετή έναρξης του Παγκοσμίου Κυπέλλου, στο δυναμικό της διοργανώτριας χώρας, προστίθενται οι ποικίλες εκφάνσεις ενός διαφορετικού πολιτισμικού φαινομένου, που σε οδηγούν σε άλλες κοσμοθεωρίες και σε αποκρυφιστικά σύμβολα. Με αυτό το ξεκίνημα, η παράξενη μουσική των Αζτέκων παρήγαγε πρωτόγονους και απόκοσμους ήχους, σχεδιασμένους για επικοινωνία με αόρατες δυνάμεις, για πνευματική αφύπνιση.

Εκείνο όμως που άφησε το σημάδι του στις διαφορετικές κοινωνικές αυτές δομές είναι το έντονο φολκλορικό στοιχείο και ο εμφατικός τρόπος μέσα από τον οποίο παρουσιάζεται η συλλογική αγωνιστική φιλοσοφία των διεθνών ποδοσφαιρικών ομάδων. Αν και στο Μουντιάλ του 2026 πολλοί αναφέρονται σε μια ξεχωριστή θέση στα βιβλία της Ιστορίας, αλλά και για κατάρριψη πολλών ρεκόρ, από τα πρώτα αγωνιστικά ντέρμπι και τις ιστορικές αναμετρήσεις μεταξύ των εθνικών χωρών, δεν φαίνεται να επιβραβεύουν το ποδοσφαιρικό θέαμα και τα πολλά γκολ.

Αντίθετα, η λάμψη του παγκόσμιου ποδοσφαίρου χάνεται ανάμεσα στο ξεπέρασμα των διάφορων δυσκολιών, αλλά και σε πιο ουσιαστικά προβλήματα που απασχολούν τον κόσμο. Πάντως, αν η μπάλα βρίσκεται στο γήπεδο της Αμερικής και του Ιράν και συχνά συνδέονται με γεωπολιτικές κρίσεις, ο αληθινός πόλεμος του ποδοσφαίρου και των δυο μαζί βρίσκονται στα υψηλά ποσοστά τηλεθέασης και στις παγκόσμιες εξελίξεις, που ανταγωνίζονται ποιες θα υπερισχύσουν στον κόσμο της καθημερινότητας και της σημερινής επιβίωσης των διάφορων κρατών.