Η αύξηση του κόστους διαβίωσης

Γράφει ο Νίκος Σόκολος

Επιταχύνθηκε ο πληθωρισμός στην Ελλάδα, διαμορφώνοντας ένα έντονο χάσμα συγκριτικά με τις μεγαλύτερες οικονομίες του Ευρωπαϊκού πυρήνα, μια και με αυτή την αύξηση επιβεβαιώνεται για άλλη μια φορά η γενικευμένη άνοδος των τιμών των αγαθών και των υπηρεσιών, αλλά και οι πιέσεις στα νοικοκυριά.

Ιδιαίτερα σε μια εποχή που δυσκολεύονται στην πληρωμή των έκτακτων οικονομικών αναγκών, στην αδυναμία κάλυψης των εξόδων, αλλά και στην αδυναμία τους να εξασφαλίσουν επαρκή θέρμανση για τον χειμώνα.

Από όλα αυτά, αν προσθέσουμε το χαμηλό επίπεδο εισοδήματος, τις υψηλές τιμές ενέργειας και την ανεπαρκή ποιότητα των κατοικιών, τότε είναι πολύ εύκολο να ανταγωνιστούμε την ενεργειακή φτώχεια της Ευρώπης, ειδικά όταν εκτιμάται ότι τουλάχιστον 50 εκατομμύρια άνθρωποι πλήττονται από αυτή.

Και σε αυτή την περίπτωση, δυστυχώς δεν μένουμε μόνο στη γενικευμένη αύξηση των τιμών, αλλά και στην πτώση της αγοραστικής δύναμης των Ελλήνων πολιτών, μια και το πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών έπεσε στο 2,6%, ενώ από ό,τι φαίνεται πολλά νοικοκυριά, εδώ και αρκετά χρόνια, αναλώνουν τις αποταμιεύσεις τους για να καλύψουν την κατανάλωση, γεγονός που με τη σειρά του οδήγησε στην αρνητική αποταμίευση.

Έτσι, όχι μόνο χάνονται οι ισορροπίες στον οικονομικό προϋπολογισμό των νοικοκυριών, αλλά ρευστοποιούνται περιουσιακά στοιχεία, ενώ πολλά από τα Ελληνικά νοικοκυριά προσφεύγουν στον δανεισμό.

Και αυτό το φαινόμενο στην Ελλάδα, συγκριτικά με την Ευρώπη και τους πολίτες της, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα, καθώς καταγράφεται αρνητικό ποσοστό αποταμίευσης, επηρεασμένη από παράγοντες όπως ο πληθωρισμός και η σχέση μισθών-κόστους ζωής.

Έτσι, παρόλα αυτά, βιώνουμε και αυτόν τον μήνα που διανύουμε τη νέα έξαρση της ακρίβειας και στα τρόφιμα και στα είδη πρώτης ανάγκης, στα καύσιμα και στο ρεύμα.

Δυστυχώς, η Ελλάδα παραμένει η πιο ακριβή χώρα της Ευρώπης σε σχέση όχι μόνο με τον βασικό μισθό, αλλά και με τις τρέχουσες αθροιστικές αυξήσεις, οι οποίες ξεπερνούν τον Ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Η καθημερινότητα του Έλληνα πολίτη το διαβεβαιώνει αυτό, τόσο με τη συμπεριφορά του ως καταναλωτή όσο και με το πολυπαραγοντικό πρόβλημα του πληθωρισμού.

Εάν σε όλα αυτά προσθέσουμε τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό, τότε θα έπρεπε ήδη να είχαμε αντιδράσει και να θεωρούσαμε την κανονικότητα μέρος της πολιτικής της κυβέρνησης για τα αδύναμα νοικοκυριά.