Τα πάντα για τον ανταγωνισμό
H Άγκυρα έχει επιτύχει σημαντική παραγωγική ικανότητα στο ναυπηγικό τομέα, με την ικανότητα να παράγουν περισσότερα από 30 πλοία ταυτόχρονα, για το Τουρκικό και το Πακιστανικό ναυτικό, προσαρμόζοντας την μηχανική εμπειρία της, σε ναυτικές πλατφόρμες, καθώς και εγχώρια σχέδια πλοίων, στο πλαίσιο ενός οργανωμένου σχεδίου εργασίας, που έχει σχέση με το εθνικό πρόγραμμα, πολεμικών πλοίων της Τουρκίας.
Αλλά και με τις προοπτικές της ναυπηγοεπισκευαστικής αγοράς , καθώς έχει εκδηλωθεί έντονο ενδιαφέρον , για νέες ναυπηγήσεις, ιδιαίτερα όταν η Αμερική εξετάζει συνεργασία με την Άγκυρα, για ναυπήγηση πολεμικών πλοίων στην γείτονα χώρα.
Έτσι σύμφωνα με αυτή την είδηση, οι προοπτικές στην εξέλιξη της ζήτησης, εμφανίζονται θετικές, μια και προσελκύει στοχευμένες επαφές, για την κατασκευή πλοίων και εξαρτημάτων, για το Αμερικανικό πολεμικό ναυτικό.
Είναι σημαντικό να αναφέρουμε ότι η Τουρκία, εκτός του ότι έχει κερδίσει την εύνοια της Αμερικής, έχει καταφέρει να παρουσιάσει μια σχετική εξειδίκευση στην ναυπήγηση καινοτόμων πλοίων, αλλά και πολεμικών, μέσα από την ανταγωνιστικότητα, όπως και μέσα από την αύξηση των βιώσιμων ναυπηγικών δραστηριοτήτων.
Καταληκτικά η ανάπτυξη της ναυπηγικής και η καθιέρωση της παράκτιας τεχνολογίας, κατέστησαν αναγκαία την στήριξη της βιομηχανίας, αλλά και της στενότερης συνεργασίας, μεταξύ των δύο χωρών, οι οποίες επεκτείνουν τους δεσμούς τους, όπως και την συνεργασία τους, σε στρατιωτικό εξοπλισμό.
Εξάλλου δεν είναι η πρώτη φορά, που η Αμερικανική διπλωματία, στηρίζει την Τουρκία, εκφράζει την συμπάθεια της για τις περασμένες αυτοκρατορίες, ενώ με έμφαση ενισχύει την αμυντική συνεργασία, μέσα από την πρόοδο της πώλησης των μαχητικών f-16, και την πιθανή επιστροφή στο πρόγραμμα f-35, γεγονός που αποτελούν κεντρικά ζητήματα, για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο χωρών.
Επιπρόσθετα η Αμερικανική διπλωματία, απέναντι στην Τουρκία, παραμένει μια γεωπολιτική και επικοινωνιακή προσέγγιση, με την οποία διαμορφώνει άλλες εξελίξεις στην σχέση της, με την Μέση Ανατολή, από την στιγμή που θέλει να ελέγχει αυτή την περιοχή, έχοντας την Τουρκία, ως πυλώνα ανάπτυξης των στρατηγικών της συμφερόντων, αλλά και ως παράγοντας ανάπτυξης της γεωπολιτικής της δυναμικής, μέσα από την ανάληψη διεθνών πρωτοβουλιών, για την επιβεβαίωση της παγκόσμιας υπερδύναμης.
Και αυτό επειδή η Αμερική, θέλει να διατηρεί την ισχύ της μέσα από μια σειρά προκλήσεων, που έχουν σχέση με την οικονομική κυριαρχία, την στρατιωτική υπεροχή , την τεχνολογική καινοτομία, αλλά και την γεωπολιτική επιρροή.
Έτσι καταλήγουμε, ότι η Τουρκία έχει εξελιχθεί σε μια σημαντική ναυτική δύναμη και η Αμερική επιδιώκει να ενισχύσει τον στόλο της, εν μέσω μιας κλιμακούμενης στρατηγικής αντιπαλότητας με την Κίνα .
Νίκος Σόκολος