Στοχευμένη αντιφατικότητα στις αποκλίνουσες θέσεις των μαχόμενων κρατών

Γράφει ο Νίκος Σόκολος

Παρακολουθούμε τις εξελίξεις στην Μέση Ανατολή και διαπιστώνουμε μια σειρά αντιθέσεων ως προς τις διπλωματικές εκείνες διαπραγματεύσεις, στις οποίες οι αποκλίνουσες θέσεις ενισχύουν μια συμφωνία με στόχο τον τερματισμό του πολέμου και μια άλλη για την κλιμάκωση των συγκρούσεων, ιδιαίτερα όταν η πλειοψηφία των Ισραηλινών πιστεύει ότι ο τερματισμός του πολέμου με το Ιράν είναι ασύμβατος με τα συμφέροντα του Ισραήλ.

Αν ακόμα προσθέσουμε την δέσμευση του Ιράν για προσωρινή παύση του εμπλουτισμένου ουρανίου, την άρση των Αμερικανικών κυρώσεων, την αποδέσμευση δισεκατομμυρίων δολαρίων σε παγωμένα Ιρανικά κεφάλαια, την χαλάρωση των περιορισμών στην ναυσιπλοΐα στα στενά του Ορμούζ, τότε ίσως και εμείς πιστέψουμε (ότι παρά τις επιφυλάξεις μας) θα επιτευχθεί μια συμφωνία με βάση το εύρος των παραχωρήσεων από την πλευρά της Τεχεράνης, αλλά και με βάση τις λανθασμένες εκτιμήσεις οι οποίες υπάρχουν μέσα από τις οικονομικές και τις επικοινωνιακές πιέσεις που εξαπολύει η ίδια η Αμερική προς το Ιράν.

Σε αντίθετη περίπτωση, οι ένοπλες συγκρούσεις θα συνεχιστούν, αν συμπεριλάβουμε τα Ισραηλινά πλήγματα στο Νότιο Λίβανο, την στρατιωτική επιθετικότητα κατά του Ιράν, την έλλειψη εμπιστοσύνης μεταξύ αυτών των κρατών που εμπλέκονται στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής.

Ιδιαίτερα όταν οι παλιές και οι νέες προτάσεις συμπίπτουν με την αντιφατικότητα του Αμερικανού προέδρου, με την πολιτική στρατηγική του, με την ασάφεια και τις ενέργειες του, με τις ίδιες τις μπλόφες που στοχεύουν στον αιφνιδιασμό, στην αλόγιστη προβολή ισχύος, αλλά και στον εκβιασμό των διάφορων καταστάσεων.

Ίσως τελικά καταλήξουμε ότι παρουσιάζεται μια συνειδητή μέθοδος άσκησης πολιτικής από τους Αμερικάνους, όπου οι δηλώσεις και οι πράξεις τους συχνά κινούνται σε αντίθετες κατευθύνσεις και διπλωματικές ενέργειες, με στόχο το διεθνές ακροατήριο, αλλά και την δημιουργία πολιτικού χάους που εξυπηρετεί μοναδικά την ατζέντα του Αμερικανού προέδρου.

Σε τουλάχιστον πέντε περιπτώσεις ο Αμερικανός πρόεδρος έχει θέσει προθεσμίες στο Ιράν για να συμμορφωθεί με τους όρους, αλλιώς θα αντιμετώπιζε την οργή του, και κάθε φορά αναστέλλει την προθεσμία, παρά τα ελάχιστα η καθόλου δημόσια στοιχεία ότι η Τεχεράνη συμμορφώθηκε.

Από την άλλη πλευρά, οι Ιρανοί δηλώνουν ότι δεν υπάρχουν διαπραγματεύσεις παρά μόνο επαφές, γεγονός που μας κάνει να πιστεύουμε ότι τέτοιου είδους μπλόφες υποδαυλίζουν την διαπραγματευτική ικανότητα της Αμερικής.

Οι ανατρεπτικές αυτές καταστάσεις βρίσκονται στο στάδιο των δικών μας παρακολουθήσεων, και δεν μένει παρά να σας ενημερώνουμε για τις τελευταίες εξελίξεις στην Μέση Ανατολή, μαζί ή χώρια με την στοχευμένη αντιφατικότητα του Αμερικανικού προέδρου, αλλά και με την ρητορική του, η οποία παραμένει εστιασμένη στους αντιπάλους του, αλλά και στην προβολή της εικόνας της ισχύος του.