Πόθεν έσχες, με άρωμα εκατομμυρίων
Γράφει ο Νίκος Σόκολος
Η δημοσιοποίηση των δηλώσεων της περιουσιακής κατάστασης των πολιτικών μπορούμε να πούμε ότι έχει σχέση με την συσσώρευση του κεφαλαίου, του πλούτου, με την ευμάρεια, με το ίδιο το οικονομικό περιβάλλον που δημιουργείται σήμερα, ακόμα και μέσα από την ίδια την υλιστική αντίληψη που δίνει προτεραιότητα στο πως οι πολιτικοί απολαμβάνουν υψηλές αποδοχές και προνόμια, αξιοποιώντας την πολιτική τους καριέρα, τις γνωριμίες τους, αλλά και την ίδια την πολιτική εξουσία για προσωπικό όφελος.
Σε αντίθεση με την κοινωνία, υπάρχει η αίσθηση ότι οι πολιτικοί επέβαλαν σκληρές πολιτικές λιτότητας, πρωτοφανείς περικοπές δαπανών, νέα μνημόνια και μια διαρκή οικονομική κρίση, την ίδια ώρα που η χρόνια διαφθορά και η κακοδιαχείριση Ευρωπαϊκών κονδυλίων τούς φέρνει πιο κοντά στην παρακμή, αλλά και στην κατάρρευση των αξιών στον χώρο της πολιτικής.
Στο βαθμό που σήμερα οι Έλληνες πολίτες πιστεύουν ότι οι πολιτικοί και οι θεσμοί λειτουργούν με τρόπο που εξυπηρετεί ιδιωτικά συμφέροντα, παρακάμπτοντας την λαϊκή βούληση και την δημοκρατική νομιμότητα. Μάλιστα, η παρακμή αυτή συνεχίζεται όταν η απαίτηση των πολιτικών για λιτότητα έρχεται σε αντίθεση με τις ηθικές αρχές της Ελληνικής κοινωνίας, με τα οικονομικά σκάνδαλα των πολιτικών, με τα κρατικά ελλείμματα, με την κατασπατάληση του δημόσιου χρήματος, με την αλόγιστη χρήση των πόρων του κράτους, ακόμα και με την απώλεια κοινωνικών πόρων που θα μπορούσαν να διατεθούν για κοινωνικές ανάγκες.
Η δημοσιοποίηση των δηλώσεων της περιουσιακής κατάστασης των πολιτικών θα μπορούσε να γίνει υπενθύμιση στην κοινή γνώμη ότι η έννοια της ευμάρειας των πολιτικών συχνά εξετάζεται μέσα από το πρίσμα της κρίσης της εμπιστοσύνης, της διαφάνειας και την κοινωνικής ανισότητας, στο βαθμό που δημιουργείται ένα δομικό φαινόμενο που περιλαμβάνει το πως λειτουργούν τα πολιτικά συστήματα, η οικονομική ζωή ενός κράτους, αλλά και η διατήρηση του πλούτου, ιδιαίτερα στο πλαίσιο των πολιτικών προσώπων και της οικονομικής ελίτ.
Ιδιαίτερα όταν ο πλουτισμός πολλών πολιτικών είναι ένα διαχρονικό φαινόμενο, το οποίο έρχεται σε αντίθεση με την οικονομική κατάσταση της πλειοψηφίας των πολιτών. Ακόμα, αυτή η διατήρηση του οικονομικού πλούτου των πολιτικών σήμερα εξετάζεται από το πόθεν έσχες, αλλά και με την αίσθηση ότι η κοινωνία αδικείται σε σύγκριση με τους πολιτικούς, οι οποίοι καλούνται να προασπίζουν η και να υπηρετούν το δημόσιο συμφέρον, αλλά και την βελτίωση της ζωής των πολιτών.
Το πόθεν έσχες υπάρχει για να μας θυμίζει κάθε χρόνο πως ο πλουτισμός των πολιτικών είναι ένα διαχρονικό φαινόμενο, το οποίο έρχεται σε αντίθεση με την κοινή γνώμη που γνωρίζει και αποστρέφεται την εκμετάλλευση του κρατικού πλούτου, αλλά και το ότι μας κουνάνε το δάχτυλο σε περιπτώσεις παράνομου πλουτισμού και σε περιπτώσεις πολιτικής πίεσης.