Θαλάσσιοι διάδρομοι και διαρκείς navtex

Γράφει ο Νίκος Σόκολος

Εκεί που αναφερθήκαμε στις αντιθέσεις και τα προβλήματα της ελληνικής ναυτιλίας, στην ανάπτυξη της ναυτιλιακής δραστηριότητας, που μπορεί να σχετίζεται με την ανάπτυξη του τουρισμού στις παράκτιες περιοχές, αλλά και για τις νέες συνθήκες που έχουν φέρει στην αγορά οι κυρώσεις του πολέμου στα στενά του Ορμούζ και του Περσικού Κόλπου, τώρα έρχονται νέες προκλήσεις με την πρακτική έκδοσης navtex μακράς και αόριστης διαρκείας στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.

Με την υποστήριξη σεισμικών ερευνών από το ερευνητικό σκάφος Oruc Reis, που σχετίζονται με τον σχεδιαζόμενο αγωγό προς τα κατεχόμενα, αλλά και με τη δέσμευση μιας περιοχής με την οποία κατά πάσα πιθανότητα μπορεί να διαμορφωθεί ένα νέο σκηνικό έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο.

Δεν είναι μόνο ότι αυτή η κίνηση προκαλεί αυξημένη επιφυλακή με αφορμή την κρίση του 2020 και την παρατεταμένη αντιπαράθεση Ελλάδας και Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και το ότι αναγκάζουν τα επιβατικά και τα εμπορικά πλοία να τροποποιούν την πορεία τους, αυξάνοντας την κατανάλωση καυσίμων, αλλά και την αβεβαιότητα για τις θαλάσσιες μεταφορές ενεργειακών πόρων, αγροτικών και βιομηχανικών προϊόντων, επηρεάζοντας το διεθνές επενδυτικό κλίμα.

Επιπλέον, οι θαλάσσιοι αυτοί οδοί που συνδέονται με τα ελληνικά νησιά, όπως και με τα λιμάνια διαμετακόμισης, αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του ελληνικού εμπορίου, όπως και του διευρωπαϊκού δικτύου μεταφορών, δημιουργώντας άλλες αναγκαιότητες και προτεραιότητες με την κατανομή του μεταφορικού φορτίου, καθώς και με τον ανταγωνισμό μεταξύ των διαφόρων μέσων μεταφοράς.

Επίσης, είναι σημαντικό να αναφερθούμε στο ότι η κρίση του Oruc Reis το καλοκαίρι του 2020 ήταν μια σοβαρή ελληνοτουρκική στρατιωτική και διπλωματική αντιπαράθεση, η οποία προκλήθηκε όταν η Τουρκία εξέδωσε παράνομη navtex για έρευνες του τουρκικού ερευνητικού σκάφους εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.

Η κατάσταση κλιμακώθηκε στα άκρα, σημαδεύοντας την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου με την παρατεταμένη ελληνοτουρκική κρίση του καλοκαιριού του 2020, και δεν αποκλείεται και αυτό το καλοκαίρι να φέρει ένα νέο σκηνικό έντασης μέσα από τη δημιουργία ενός νέου ενεργειακού διαδρόμου, μέσω του οποίου το φυσικό αέριο θα μεταφέρεται προς την Τουρκία και στη συνέχεια προς την Ευρώπη.

Καταργώντας στην ουσία τον ρόλο της Ελλάδας ως ενεργειακής πύλης, όπως και του στρατηγικού της ρόλου στην μεταφορά ενέργειας προς πάσα κατεύθυνση, αλλά και προς τα Βαλκάνια και την Ευρώπη.

Και αυτό επειδή η Τουρκία λειτουργεί ως σημαντικός κόμβος αγωγών που μεταφέρουν αέριο, επιδιώκοντας στην πραγματικότητα τη διαφοροποίηση των θαλάσσιων αυτών οδών και διαδρομών για να μην εξαρτώνται αποκλειστικά από μια διαδρομή οι χώρες, όπως η Ελλάδα.

Οι αναγγελίες navtex στην Ανατολική Μεσόγειο δεσμεύουν θαλάσσιες διαδρομές και οδούς, και μεταξύ άλλων δεσμεύουν την κίνηση των εμπορικών και επιβατικών πλοίων, αυξάνοντας τις γεωπολιτικές εντάσεις και μειώνοντας την αύξηση του τουριστικού ρεύματος στην συντριπτική πλειονότητα των ελληνικών νησιών.