Ο Έβρος ξαναδοκιμάζεται

Γράφει ο Νίκος Σόκολος

H εγκατάλειψη της ελληνικής υπαίθρου, μπορεί να σημαίνει γρήγορες αλλαγές στην ερήμωση των ορεινών και ημιορεινών περιοχών μας, έλλειψη ανάπτυξης βασικών υποδομών και υπηρεσιών, απώλεια παραγωγικής βάσης και πολιτιστικής κληρονομιάς, ιδιαίτερα όταν η τελευταία περίπτωση ταυτίζεται με τις εκτεταμένες καταστροφές στην αγροτική παραγωγή του ακριτικού μας νομού του Έβρου.
Αλλά και στο ζήτημα διαχείρισης του νερού, καθώς η συνεχής και ανεξέλεγκτη αύξηση της στάθμης των υδάτων έχουν προκαλέσει εκτεταμένες πλημμύρες, καλύπτοντας πάνω από 100.000 χιλιάδες στρέμματα.
Όπως είναι γνωστό τα πλημμυρικά φαινόμενα είναι πολύ συχνά, αλλά δυστυχώς η πολιτεία δεν διδάσκεται από αυτά προκειμένου να αποφευχθούν τα ίδια λάθη, αλλά και να αποτρέψουν την επανάληψη αυτών των φαινομένων σε πολλές περιοχές της Ελλάδας.

Τα τελευταία χρόνια η Θράκη και ειδικότερα ο νομός Έβρου, έχει πληγεί από ακραία καιρικά φαινόμενα, με αποτέλεσμα οι πλημμύρες του ποταμού Έβρου να είναι συχνό και επαναλαμβανόμενο φαινόμενο, για το οποίο δεν έγινε καμία μελέτη και προγραμματισμός, για την δημιουργία αντιπλημμυρικών έργων, καθώς τα προηγούμενα χρόνια, το πρόβλημα διογκώθηκε, καθώς η διατομή του ποταμού μειώθηκε και σε άλλα σημεία, ενώ η κοίτη του Έβρου δέχθηκε από τους Άδρα, Ερυθροπόταμο και Εργίνη, μεγάλες ποσότητες από φερτά υλικά.

Έτσι σύμφωνα με τα παραπάνω, παραμένουμε στο ίδιο έργο Θεατές, για την κρισιμότητα αυτής της κατάστασης, η οποία θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί αν είχαν κατασκευαστεί εγκάρσια έργα, αναχώματα, ευθυγράμμιση και διευθέτηση της κοίτης του Έβρου, με ανταλλαγή εδαφών.
Όπως και ο συντονισμός του προγράμματος, για τα αντιπλημμυρικά και τα υδραυλικά έργα, στα οποία θα συμμετείχαν οι χώρες της Τουρκίας, της Βουλγαρίας και της Ελλάδας.
Οι παραλείψεις των έργων αυτών, αλλά και οι διαστάσεις των απόψεων, για την προστασία του νομού Έβρου, έγιναν η αιτία για μια ακόμη φορά, ώστε να χαθούν οι περιουσίες των ντόπιων πληθυσμών, μια και ο μεγάλος όγκος του νερού κατέκλυσε εκτάσεις με καλλιέργειες.

Η διέλευση αυτού του πλημμυρικού φαινομένου, σε συνδυασμό με την ενέργεια των Τούρκων να υπερυψώσουν τα αντίστοιχα αναχώματα τους, καθώς μαζί με άλλες παρεμβάσεις, δημιούργησαν την κρισιμότητα αυτής της κατάστασης, με αποτέλεσμα η πίεση των υδάτων να μετατοπίζεται νοτιότερα, με τα αναχώματα σε όλο το παρέμβριο τμήμα να δοκιμάζονται έντονα από το Αμόριο εως το Τυχερό Έβρου.
Χρονολογικά η επιβάρυνση της κοίτης του ποταμού Έβρου, έχει ιστορικό υπόβαθρο, από τότε που τα προβλήματα αυτά υπήρχαν στην περασμένη δεκαετία ή και εικοσαετία ακόμα, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη τα ίδια λάθη, η έλλειψη συνεννόησης με την Τουρκική πλευρά, το θέμα της διαχείρισης των νερών, αλλά και ο καθορισμός μικτής ομάδας εργασίας, με καθορισμό διάφορων αρμοδιοτήτων, που να προβλέπει την λειτουργία του συστήματος οργάνων, καθώς και της έγκαιρης προειδοποίησης.
Βρίσκονται σε άλλο πεδίο, επίλυσης των προβλημάτων , αλλά αυτό που κυριαρχεί σήμερα είναι η ερημοποίηση του ‘Εβρου και της Ελληνικής επαρχίας, η δημογραφική κατάρρευση και η αγροτική κρίση, πάντα με ευθύνη της πολιτείας και των τοπικών παραγόντων, που δεν παίρνουν μέτρα, αλλά και δεν κατασκευάζουν αντιπλημμυρικά έργα .