Η δημιουργία περιφερειακών αξόνων και η ανάπτυξη των αμυντικών προγραμμάτων

Γράφει ο Νίκος Σόκολος

Στην σημερινή εποχή, που οι ραγδαίες εξελίξεις στην Μέση Ανατολή προβληματίζουν, και συνάμα, οι Τουρκικές κυρίως απειλές, εστιάζονται στην αμφισβήτηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, στην εφαρμογή του δόγματος της Γαλάζιας Πατρίδας, στις γεωπολιτικές εντάσεις, οι οποίες προκαλούνται από την διεκδίκηση της ισχύος, τον έλεγχο των φυσικών πόρων και τα οικονομικά συμφέροντα.

Οι βασικές αμυντικές προκλήσεις, για την Ελλάδα, θα πρέπει να περιλαμβάνουν, την αύξηση των αμυντικών δαπανών, την ενσωμάτωση των νέων τεχνολογιών, καθώς και την ανασυγκρότηση της εγχώριας βιομηχανίας.

Και αυτό μαζί με όλες αυτές τις πληροφορίες, και με την σημαντική λειτουργία του ανωτάτου όργάνου λήψης αποφάσεων, του Κυβερνητικού συμβουλίου Άμυνας και εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδας, η έγκριση των εξοπλιστικών προγραμμάτων ύψους, άνω των τεσσάρων δισεκατομμυρίων ευρώ, ανοίγει τον δρόμο, για την συνολική αναδιάταξη της αποτρεπτικής αρχιτεκτονικής της χώρας, καθώς και την δημιουργία ενός πιο σύνθετου, και φιλόδοξου αμυντικού έργου, στην ιστορία των Ελληνικών ενόπλων δυνάμεων.

Το πρώτο το οποίο αποφασίστηκε, αφορά το Δίκτυο βληματικής αντιμετώπισης και διάγνωσης απειλών.

Αυτός είναι ένας πολύπλοκος τίτλος, που στην πραγματικότητα, σημαίνει τον αντιαεροπορικό, αντιβαλλιστικό, και αντι-drone θόλο. Αφορά σειρά οπλικών συστημάτων, που δημιουργούν επάλληλους θόλους, πάνω από όλη την Ελληνική επικράτεια, με ένα ολιστικό σύστημα διοίκησης και ελέγχου, και το οποίο περιλαμβάνει συμμετοχή της Ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας, κατά ποσοστό που υπερβαίνει τα 700 εκατομμύρια ευρώ.

Επιπλέον με βάση αυτά τα δεδομένα, η Ελληνική αμυντική βιομηχανία ανασυγκροτείται, με βασικούς άξονες το 12ετές εξοπλιστικό πρόγραμμα, την στοχευμένη ευρωπαϊκή χρηματοδότηση, και τον ενεργό ρόλο των ιδιωτικών ομίλων.

Γεγονός που μας κάνει να διαπιστώσουμε, ότι τα βασικά πλεονεκτήματα της Ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας, περιλαμβάνουν την επιχειρησιακή ετοιμότητα, την παροχή αυτονομίας σε κρίσιμους εξοπλισμούς και συντηρήσεις, χωρίς εξαρτήσεις από ξένες χώρες, την παραγωγή, την αυτάρκεια, τα οποία θεωρούνται κρίσιμα στοιχεία, για την ανθεκτικότητα της χώρας μας.

Είναι κατανοητό, ότι το κρίσιμο αυτό πρόγραμμα για την άμυνα της χώρας, θεμελιώνει την ασφάλεια της Ελλάδας, σε μια περίοδο που οι απειλές εντείνονται, οι κρίσεις, οι γεωπολιτικές συγκρούσεις και οι κίνδυνοι, και οι πόλεμοι αυξάνονται, οι οικονομικές διαμάχες, ανάμεσα σε χώρες, με βασικό στόχο τον έλεγχο των περιοχών, των πηγών ενέργειας, καθώς και των δρόμων του εμπορίου, φέρνουν πιο κοντά τις ανησυχίες, τους προβληματισμούς και την αβεβαιότητα, για την σταθερότητα στην περιοχή μας.

Βέβαια αυτό που ανησυχεί, και δημιουργεί μεγαλύτερο προβληματισμό είναι, ότι η αμυντική θωράκιση της χώρας μας, και μάλιστα το υπό εξέλιξη πολυεπίπεδο, εθνικό, αντιαεροπορικό, και αντιβαλλιστικό σύστημα, το οποίο βασίζεται σε συμφωνίες δισεκατομμυρίων, με Ισραηλινούς αμυντικούς κολοσσούς, για την ενσωμάτωση και anti-drone λύσεων.

Αυξάνει τις Τουρκικές πιέσεις, μια και γίνεται πιο επιθετική, ενώ αντιδρά πιο έντονα, στην συνεργασία Ελλάδας – Ισραήλ, αλλά και στην προμήθεια Ισραηλινών οπλικών συστημάτων, καταγγέλλοντας την Αθήνα, για στρατικοποίηση των νησιών του Αιγαίου, και δημιουργία περιφερειακών αξόνων.

Μετά από αυτή την σημαντική απόφαση του ΚΥΣΕΑ, για την αμυντική θωράκιση της Ελλάδας, περιμένουμε τις επόμενες κινήσεις της Τουρκίας.